Welkom op de website van triathlon broers Diederik, Evert en Cornelis Scheltinga!
Fietsen in de Schuttevaer
13 juni - door Diederik
De Schuttevaerrace, bij veel Nederlandse atleten onbekend, maar niet in Friesland. Ik had er al wel eens van gehoord maar nog nooit met de ogen van een potentieel deelnemer naar gekeken. Toen Sjoerd Veltman op facebook in een berichtje opzoek was naar een fietser voor het weekend 9-10-11 juni kwam mij dit wel goed uit. Na alle trage kilometers op de tourfiets heb ik wat tempo hardheid nodig. In 2 dagen 2 tijdritten over 60 en 70 km omringd duur stukjes zeilen leek mij wel wat. Qua zeilen heb ik ook wat geschiedenis en ervaring dus een mooie combi!
Het traject
De race start in Stavoren, alle deelnemers rennen dan vanaf Skips Maritiem naar de zeilljachten in de Oude Haven. De zeiljachten varen vervolgens over het IJsselmeer zo snel mogelijk naar Kornwerderzand. Vanaf Kornwerderzand gaat men de Waddenzee op en wordt koers gezet naar Texel. Op Texel stappen de fietsers van boord om een tijdrit van 60 kilometer te fietsen. Zodra de fietsers weer terug zijn, gaan de trossen los om naar Vlieland te zeilen via de Boontjes. Op Vlieland gaan de hardlopers aan wal op om een afstand van 18 kilometer te af te leggen. Vervolgens wordt er naar Harlingen gezeild voor de tweede tijdrit over een afstand van 69 kilometer. Vanaf Harlingen wordt koers gezet naar Terschelling. Op Terschelling vind het tweede looptraject plaats over een afstand van 12 kilometer. Vanaf Terschelling varen de zeiljachten via Konwerderzand terug naar Stavoren om aan te leggen in de Marina Buitenhaven en vervolgens nog een paar honderd meter naar de finish bij strandpaviljoen ‘De Potvis’ te rennen. Pang!
Het team
Triatleet Sjoerd Veltman, die zou lopen voor het team, haalde mij dus naar Team Stentec . De boot waarop wij voeren, de MaJic, een J35 met als schipper Arnout Jorritsma en daarnaast Willem Stroo en Henk Boonstra. Een leuke groep!
De race
Het waaide een goede 20 knopen (windkracht 5 a 6) richting noord / noord oost. Gunstig dus. De start was spectaculair, 37 jachten die ongeveer tegelijk uit de Oude Haven van Stavoren wilde vertrekken. Soms redelijk chaotisch en ik verbaasde me over de risicos die gelopen werden met boten die flink wat meer kosten dan ik zakgeld krijg.
Rond 15:00 op Texel en snel de boot af, fiets op en een heen en weer parcours van 10 km 3 keer afleggen. Uiteindelijk kwam ik na 1:25 weer terug op de boot. Na een heftig zeiltraject naar Vlieland kwamen we daar rond middennacht aan, zeiknat van het zoute water en koud tot op ons bot. Sjoerd liep de 18 kilometer heel netjes in 1:06 en we koerste snel af op Harlingen. Navigeren op de donkere waddenzee met alle knipperende boeien is trouwens wel een speciale beleving.
Al met al lagen we flink voor op schema met als resultaat dat we om 03:00 ‘s ochtends in Harlingen aankwamen. Ik was net 15 minuten wakker en had precies genoeg tijd om een koplamp op m’n helm te bevestigen en een snickers, banaan en bullet proof espresso weg te werken. In het donker reed ik door de onverlichte straten van Harlingen. 12 km heen, 12 km terug en dat wederom 3 keer. Voelde allemaal erg goed en na 1:50 kwam ik weer de haven in. Zo vroeg (of laat?) heb ik nog nooit een training / wedstrijd afgewerkt!
Snel door naar Terschelling waar Sjoerd met verzuurde benen zijn 12 kilometer net onder de 50 minuten aflegde. Weer door de sluis bij Kornwerderzand en over het zoete water door naar de finish Stavoren.
Uiteindelijk heel netjes als 6e gefinisht, al met al een super evenement, bijzondere ervaring.
Debuut in de 1eDivisie
4 juni - door Bouke
Afgelopen zondag was het dan eindelijk mijn beurt! De DUIN triathlon Almere, een triathlon over 1500 meter zwemmen, 40km fietsen en 10km lopen.
In Almere was het wel even schrikken. Flinke golven op het water, harde wind op de dijk waar we moesten fietsen, nog nooit zo veel dure fietsen bij elkaar gezien en wat heeft die kerel dikke armen! Ach ja, ik heb prachtige cosmics wielen geleend van Diederik en misschien heb ik niet zulke dikke armen, maar ik heb wel (een beetje) zwemtechniek!
PANG!
Wat een chaos. 120 man, smal zwemparcours. De eerste 300 meter was waterpolo. Toch ben ik niet heel erg van slag geweest. Op de helft van het zwemmen was een ‘landlap’, een stukje over het strand rennen. Even om me heen kijken, armen rust en weer gaan. De eerste meters van de 2e ronde deden mijn armen pijn. “Niet te lief zijn voor jezelf” hoorde ik Diederik in mijn hoofd zeggen. Ik heb deze ronde toch lekker kunnen zwemmen.
Na 0:27:40 kwam ik redelijk tevreden het water uit. Duizelig kwam ik aan in het parc fermé. De wissel verliep niet vlekkeloos, maar ik kon fietsen! Lekker kunnen trappen en na 1:05:49 was ik alweer klaar. Geen last van kramp die ik voelde na het zwemmen.
10 kilometer lopen. Dit had ik eigenlijk nog nooit goed gedaan. Mijn idee was om een haas te zoeken en daar achter te blijven. Deze vond ik al in de wisselzone. Aanvankelijk had ik het best zwaar doordat ik buikpijn had. Toch kon ik de laatste ronde nog iets versnellen en liep ik 00:42:47.
Ik ben als 74e geëindigd met een tijd van 02:20:09. Zeer tevreden! Mijn teammakkers hebben het ook goed gedaan. Als team zijn we 21e van de 31 geworden. Dat is 9 plekken beter dan de vorige keer! Zaterdag de 22ste mag ik weer voor de 1e Divisie, een 1/3e triathlon in Oud Gastel. Ik kijk er naar uit!
De 4e triathlonbroer
30 mei - door Bouke
Vorig jaar kreeg ik regelmatig de vraag van triathleten: “Ga jij hier ook echt mee verder?” Jazeker! Was mijn antwoord, alleen al om de triathlon van Gendt in normaal weer te doen. Toen ik hoorde dat er naast de eredivisie ook een 1eDivisie kwam wist ik meteen dat ik hier wilde starten. Je start individueel, maar toch met een team. Als teamsporter is dit dus erg gezellig. Naast voetbal dus ook triathlon.
Dit seizoen start ik met “Team4Talent Allstars” een diverse groep met allemaal triathlon beginners uit Huissen en Marcel ‘Motivator’ Gierman. Aanstaande zondag start mijn seizoen: de DUIN triathlon Almere. Meteen een Olympische afstand PANG! Mijn teammaten hebben al 1 wedstrijd gedaan, helaas kon ik hier niet bij zijn.
Naast Almere start ik ook in Oud Gastel, een 1/3e triathlon. Een week later is de triathlon van Gendt. Verder weet ik nog niet precies waar ik start, in ieder geval nog een 1eDivisie wedstrijd.
Multisport race the Nugget
21 april - door Diederik
Om 5:15 werd ik na een onrustige nacht gewekt door de wekker en de neer kletterende regen op het dak. Amai, wat wilde ik graag blijven liggen. Na een goede kop koffie voelde ik me weer een beetje mens. 4 flessen wijn met 5 personen is toch wat veel de avond voor een wedstrijd.
We bevinden ons in Waihi Beach, nog steeds in Nieuw Zeeland. Klaar voor een nieuw avontuur totaal buiten mijn comfort zone: de Nugget. 25 km road bike, 10 km kayak, 10 km road bike, 10 km trail run, 25 km mountain bike, 3 km run. De hoogtemeters buiten beschouwing gelaten. Start en finish in goudzoekers dorp Waihi. De mountainbike en de laatste run vindt plaats in en om de nog steeds actieve goudmijn.
Eerder dit jaar heb ik ter voorbereiding 2 keer in een kajak gezeten om de slag te pakken proberen te krijgen, maar voor mijn gevoel nog steeds zonder resultaat. De rest van de onderdelen zou geen probleem vormen en vooral nuttig als intensieve trainingsprikkel.
Met 4 wisselzones ver uit elkaar moet er van te voren goed nagedacht worden over wanneer wat waar in te checken. Om 5:45 droppen Andy, Vinnie, Tony, Libby en ik onze kajaks in Anzac Bay. De regen komt nog steeds met bakken uit de hemel zetten. Terug naar de bach (NZ dialect voor simpel vakantiehuisje) voor ontbijt, mountainbikes en racefietsen op de auto, loopschoenen afzetten, mountainbikes afzetten en naar de start.
Om 7:55 stopte het met regenen en om 8:00 klonk het startschot. Als peloton vertrokken we geneutraliseerd voor ons eerste onderdeel van de dag. Ik voelde me goed en op m’n gemak op de SpeedConcept. Heerlijk om m’n tourfiets even in te wisselen voor dit tijdrit monster.
Meteen na de neutralisatie werd er hard vertrokken door één team fietser. Lekker laten gaan. Waarom alleen rijden als je ook anderen het werk kan laten opknappen? Echter, op het eerste heuveltje zat ook ik alleen en had het hele peloton achter me gelaten. Even doorstampen dan maar, nog maar 20 km. Na enkele kilometers was het peloton achter me al niet meer in zicht en ik had er zin in! Aangezien m’n zwakke kajak kon ik beter proberen zoveel mogelijk tijd te pakken en een kleine buffer op te bouwen tegenover de echte peddelaars.
Met nog 10 km te gaan voelde ik ineens de velg van m’n achterband. F#ck! Van de fiets en pitstop erin. Het witte schuim kwam er met dezelfde snelheid weer uitzetten door het gat in de band. Niet best! Misschien had de locatie invloed op mijn onfortuinlijke situatie: ik stond direct naast de pub in Waihi Beach. Met een lege band en een hoop schuim om me heen vertrok ik rennend op m’n blote voeten richting Anzac Bay. Ik had een plan.
‘Onze’ bach bevond zich 3 km vanaf waar ik stond, zo goed als aan het parcours in de goede richting. Bij de bach aangekomen wisselde ik de SpeedConcept voor m’n tourfiets. Maar die had geen pedalen: de spd pedalen had ik op de mountainbike gemonteerd. De pedalen van de mountainbike? Die liggen binnen. Gelukkig ligt de sleutel altijd in de 2e plantenbak van rechts, links naast de ingang. Vlug de pedalen monteren, schoenen aan, deur op slot en weg.
Zelfs op m’n tourfiets wist ik nog enkele achterblijvers te passeren en als 41e kwam ik de eerste wisselzone in. Spijtig, ik lag werkelijk minuten voor op iedereen. Snel het sprayskirt aan, zwemvest om en weg. Kajakken is een technische sport en ik had het zwaar. En het water in Anzac Bay is niet vlak. Na een lange 10 km had ik na 1:22 weer vaste grond onder m’n voeten. Snel weer de tourfiets op en de volgende 10 km legde ik in 16 minuten af. Alsnog de 23e fietstijd. In de 2e wissel snel de loopschoenen aan, gelletje in het gezicht en pang!
10 km single track met ruim 750 hoogtemeters. Door alle regen waren de single tracks veranderd in stromende modder riviertjes, het was ontzettend glad. Omhoog geen enkele grip maar naar beneden geen mogelijkheid tot stoppen. Spannend! Enkele keren ging ik goed onderuit en één enkele keer had ik geluk dat ik niet 50 meter naar beneden de rotsen en branding gezelschap ging houden. Al met al genoeg te beleven en ik durf met zekerheid te zeggen dat dit zeker in de top 3 van loopjes staat die ik ooit heb mogen doen. Uiteindelijk met een dikke minuut de snelste looptijd van de dag van 50:55.
Snel de stalen 26 inch mountainbike op. Gister nog pedalen verwisseld en het zadel op de juiste hoogte gezet. Het ding is half verroest en weegt 15 kg. Niet ideaal dus. De bandenspanning stond ook iets te hoog (na de 4 bar in Etten Leur cross duathlon had ik m’n lesje toch geleerd? ). Een goede 25 km stuiteren. Maar wel een super mooi parcours, alles zat erin. Vooral gaaf om door een actieve goudmijn te fietsen. In de laatste bocht, hard naar beneden over de weg miste ik een bochtje en parkeerde met 25 per uur in een bosje. Moest echt kracht zetten om de fiets weer vlot te trekken en m’n weg te vervolgen. Anders dan dat geen noemenswaardige acties. Nog even de laatste 3 km door de goudmijn afraffelen en klaar. Honest hard work over de laatste 2 onderdelen, no world records dacht ik. Toch was mijn effort wel genoeg voor ook de snelste tijd: 1:25. Ruim 4 minuten sneller dan de doorgewinterde multisport atleet en winnaar Paul Butt.
Uiteindelijk finishte ik nog als 7e in een tijd van 4:48:53. met de snelste loop en mountainbike tijd van de dag. Als ik toch niet had lek gereden was ik als eerste in T1 geweest en had het misschien wel anders uitgepakt… Maar goed, als telt niet. Toch een mooi evenement met fantastische parcoursen en de geheel verzorgde Speights Golden Medal Ale en sausage and bread smaakte goed na de finish.
Vinnie eindigde uiteindelijk als 1e overall bij de dames nadat ze ook d’r kajak van enkele kilo’s zand ontdaan had. Die waren erin gespoeld door de zware regenval. Libby trapte d’r mountainbike derailleur in het achterwiel. Enkele meters verderop werd een andere deelnemer per ambulance afgevoerd. Deze persoon was toevallig even groot en zo had Libby ineens een nieuwe fiets en kon ze de race voortzetten.
Wedstrijdprogramma seizoen 2013 Diederik
6 maart - door Diederik
Op dit moment ben ik nog steeds in Nieuw Zeeland om de Europese winter te ontsnappen. En dat lukt aardig als ik de berichten van thuis zo lees. Ik heb het met jullie te doen zo af en toe.
Inmiddels hebben Bo en ik ruim 4500 km op de tourfiets teller staan en de afgelopen maanden heb ik daarbij ook de nodige zwem- en loopkilometers gemaakt. Volgens de statistieken van TrainingPeaks beweeg ik meer dan afgelopen jaar in dezelfde periode.
Als alles volgens planning verloopt doe ik in Auckland een OD triathlon ergens eind april en vliegen we ergens halverwege mei terug naar Nederland. Hieronder mijn drukke doch interessante wedstrijdschema:
02-06 1/2 triathlon Nieuwkoop
16-06 Sprint triathlon Amsterdam (NK)
19-06 1/8 triathlon Zaanstad
23-06 1/2 triathlon Stein
30-06 1/4e triathlon Gendt of sprint 1. Bundesliga Dusseldorf
07-07 1/2 triathlon Didam (NK)
13-07 Crosstriathlon Kijkduin (WK)
18-08 Sprint (?) 1. Bundesliga Bremen
25-08 Crosstriathlon Vlaardingen (NK)
31-08 OD triathlon Veenendaal (NK)
01-09 sprint (?) 1. Bundesliga Hannover
14-09 Hele triathlon Almere (NK)
21-09 OD Triathlon Maastricht, mits ik weer kan lopen
Sneltrein
23 januari - door Cornelis
De titel verraadt het al… Ik bevind mij in een sneltrein, of is dat in tijden van sneeuw en uitvallende treinen geen goede metafoor? Nou ja, laten we het niet ingewikkelder houden dan het al is. Er is de laatste tijd erg veel gebeurd en er is veel te vertellen.
6-01-13: 100×100
Het begon 6-01-13 met een 100×100m zwemmen. Het was weer teamweekend met Dolhpin – ZeroD Triathlon team. Je zwemt met vier mensen in één baan waarbij je elke 1:30 weer vertrekt. Na de eerste 15 keer was het al redelijk zwaar, maar uiteindelijk heb ik het toch volgehouden tot nummer 100!
10-01-13: Inleveren scriptie
Tussen al het sporten door, moest ik donderdag na de 100×100m mijn scriptie inleveren. 170 pagina’s aan verslagen en mijn eindproduct samen moesten aantonen dat ik “HBO-Waardig” ben.
12-01-13: Combiklassement Egmond
Een week later was het tijd voor het combiklassement in Egmond. Dat betekent mee doen aan de AGU Egmond – Pier – Egmond mountainbike race op het strand (30km) en een dag later mijn eerste halve marathon: de PWN Egmond Halve marathon!
Het mountainbiken ging lekker, tot 6km voor het einde. Toen was het kaarsje uit en reed iedereen mij voorbij. Uiteindelijk gefinisht in 1u16.
De volgende dag voelde ik mij eigenlijk wel weer fit. Ik had een goede plek voor de start, en kwam al snel samen met Jan-Roelf Heerssema te lopen. Na 10km haalden we ook Omar Brons bij en zo hebben we, in een groepje van drie, tot de 18e kilometer samen gelopen. Na 21,1km finishte ik in een tijd van 1u15, precies de tijd die ik hoopte.
Deze twee tijden werden opgeteld, en zo werd ik uiteindelijk 10e in het combiklassement.
16-01-13: Studentensporter Nijmegen van 2012
Op het gala van het NSSR ben ik uitgeroepen tot studentensporter van 2013! Maar liefst 64% van de stemmen waren voor mij. Iedereen bedankt voor het stemmen!!!
18-01-13: Laatste stage dag Zijm
Na een half jaar full-time stage lopen was de vrijdag na Egmond mijn laatste (afstudeer)stage dag. Full-time werken en hard trainen, het blijft een lastig combinatie.
22-01-13: Afgestudeerd!
Als laatste onderdeel van deze bizarre periode ben ik gisteren afgestudeerd op de opleiding Communicatie & Multimedia Design! Mijn verslagen, eindproduct en eindpresentatie zijn beoordeeld en goed bevonden. Het resultaat van een half jaar hard werken bij Zijm was een 8!
Komende periode ga ik verder met mijn eigen bedrijf, lekker trainen en houd ik mijn ogen open voor een mooie baan!
Gelukkig nieuwjaar!
1 januari - door Triathlonbroers
Namens alle triathlonbroers wensen wij jullie een gelukkig 2013! Alle (oude) berichten van 2012 zijn te vinden in ons archief!