Welkom op de website van triathlon broers Diederik, Evert en Cornelis Scheltinga!
Wedstrijdverslag triathlon Deventer
21 september - door Diederik
De zaterdag voor de wedstrijd: bijna de hele week rust gehouden, paar trainingen gedaan om toch in beweging te blijven, maar op een heel rustig tempo. Niets forceren dus. Vandaag zou ik na voor m’n massage 20 minuutjes joggen om de spieren een beetje op spanning te brengen. Na 4 minuten lopen ging het mis, een vreemd soort pijn in m’n enkel zonder dat ik die verstuikt of verzwikt had. Het kwam vanuit het gewricht zelf. Geen pees of spier dus. De pijn werd steeds erger maar als ik stopte met hardlopen en even ging zitten was het na een paar minuten weg. Ging ik dan weer lopen, kwam de pijn na een paar minuten weer voorzichtig terug maar werd dan steeds erger. Thuis goed gekoeld en naar de massage gegaan.
Wedstrijddag: ’s ochtends niet echt een goed gevoel: wat als de pijn zou terugkomen tijdens het lopen? Of eerder? Ik zou in ieder geval gewoon gaan starten want anders zou het allemaal voor niets geweest zijn. Een beetje laat verschenen we bij de start maar toch was ik wel ontspannen, na het startschot direct heerlijk kunnen zwemmen, dat ging goed. Na 27 minuten kwam ik achteraan in de 2e groep als 14e uit het water. Ondanks een matige wissel zat ik toch als 7e op de fiets. Snelste wissel van iedereen!
Fietsen ging goed, na 10 km alleen gereden te hebben kwam ik in een groep terecht van ongeveer 7 man. Er werd niet echt samengewerkt waardoor ik veel kopwerk deed. Het tempo lag steeds net iets te laag voor mij, zelfs op die lange 90 km. Ik kreeg na 5 km op kop rijden nog een officiële waarschuwing (m’n nummer werd genoteerd) voor stayeren! Die NTB juryleden hebben geen gevoel voor sport, dus dat was ruzie… Onderweg voelde ik m’n pijnlijke enkel al iets opspelen dus ik dacht dat ik niet aan het lopen zou toekomen, dus dan maar wat extra gas geven op de fiets. De laatste 14 km was een uitloopstuk en daar zag ik dat onze fietsgroep in 2 stukken gespleten was, toen ben ik maar gas gaan geven. Direct was ik weg bij de groep en zag voor me wat ‘losse’ fietsers die ik stuk voor stuk voorbij reed.
Als 4e kwam ik het parc ferme binnen gefietst, iets wat ik van te voren niet gedacht had. Het lopen ging direct op tempo en ik voelde m’n enkel flink. Na 3 km doorbijten en mentale ondersteuning van m’n vriendin Marlies trok de pijn weg. Ik kon (tot mijn verbazing) de halve marathon afmaken. De laatste paar kilometers deden de benen wel flink pijn maar ik wist dat ik het zou gaan halen met zelfs een top 10 plek: 6e in een tijd van 4:16:21. 7 minuten achter winnaar Eddy Lamers. Dik tevreden, en nu rust en bier! Zie ook de video compilatie van de wedstijd! Met dank voor de beelden aan Sjoerd en Bart van der Wal!
Dubbele winst op de Kristalbadtriathlon in Apeldoorn
9 september - door Evert
Nog geen week na mijn val in Eindhoven stond de kwart triathlon van Apeldoorn op het programma. De afgelopen week heb ik volledig rust gehouden zodat de wonden en beurzen plekken op mijn schouder, elleboog, heup en knie snel zouden herstellen en ik toch van start kon gaan in Apeldoorn.
Het zwemmen in het 50m bad ging mij goed af. Zonder ook maar iets te voelen van de wonden nam ik vanaf de start de leiding. Uiteindelijk zwom ik meer dan 1.30 minuut weg op de achtervolgende groep. Het fietsen was erg zwaar op een parcours dat eigenlijk geen moment vlak is. Op het heen en weer stuk zag ik dat ik mijn voorsprong iedere ronden iets groter werd op het achtervolgende trio (Tino van Garderen, Bart van der Wal en Joost Bokkers).
Bij de wissel schoot er een lichte kramp in mijn hamstring, en dat was voor mij het teken dat ik nog een lange weg te gaan had naar de finish. Gelukkig had ik een riante voorsprong opgebouwd, en kon ik een lekker tempo pakken en zonder te forceren naar de finish lopen. Met een eindtijd van 2:04:10 en een flinke voorsprong ben ik tevreden. Achter mij bleek Tino van Garderen de snelste loper en finishte als 2e voor Joost Bokkers en Bart van der Wal.
Ook onze jongere broer Cornelis liet zien elke wedstrijd vooruit te gaan, en finishte op de 1/8e als 1e bij de junioren en in het totaalklassement op een hele nette 6e plaats (1:10:17). Een prestatie van formaat en heel misschien wordt het ooit nog wat met die knaap ;-)
P.s. Ik wil Bart vd Wal ook nog even bedanken voor het leuke stukje op triathlonweb.
Crash en podium op de Squadra triathlon in Eindhoven
8 september - door Diederik
De Squadra Triathlon van Eindhoven zit ons nooit echt mee, vorig jaar reed ik lek op de 1/4e en werd ik gediskwalificeerd op de 1/8e. Evert deed het wel goed en werd 2e achter Jerzy Kasemier. Dit jaar had het anders gemoeten maar toch liep het weer niet zoals we gehoopt hadden.
Ik miste (zoals al vele keren eerder dit jaar) de slag met zwemmen en reed samen met Koen de Haan op de fiets, onderweg pikte we nog wat restanten van de zwemkopgroep op maar niemand kon echt volgen. Daarna soepel gelopen, op m’n trainingsschoen om blaren te voorkomen en finishte als 3e in een tijd van 1:56:14. Dat is maar 4 seconde langzamer dan de winnaar van vorig jaar, betekend dat ik toch flinke progressie heb geboekt ten opzichte van vorig jaar!
Evert kwam als eerste het water uit en vergrootte zijn voorsprong door een hele snelle wissel. Na 14 km werd hij bijgehaald door de andere koplopers; Matthijs van Scheijen en Stefan van Thiel. Met de doorkomst van de 2e ronde (16km) sloeg bij Evert het noodlot toe, in de vrij scherpe bocht met een overgang asfalt –> klinkers schoof z’n voorwiel weg en klapte Evert op het wegdek. Schouder, elleboog, heup, knie en fiets flink beschadigd. Einde wedstrijd dus. Gelukkig waren er veel mensen aanwezig en kon hij goed worden verzorgd. Voor een foto van de crash en fiets zie foto’s.
Edit door Evert: Inmiddels een week later en m’n herstel voorloopt spoedig. Fiets is inmiddels ook weer rij klaar door een nieuw frame en derrialleur van onze sponsor Forza Wielersport! Ook wil ik (Evert) graag de mensen bedanken die me hebben opgevangen en verzorgd. Het herstel voorloopt zo goed dankzij de snelle, goede verzorging!

