Welkom op de website van triathlon broers Diederik, Evert en Cornelis Scheltinga!

Wetkampf im Sauerland!

31 mei - door Evert

Vandaag stond onze eerste Bundesliga wedstrijd op het programma voor Bayer Uerdingen. Evert starten op de teamtriathlon en Diederik op Volkstriathlon. Vrijdagmiddag zijn we vertrokken en na een beetje Stau kwamen me toch nog netjes op tijd (dat mag ook wel eens genoemd worden) aan bij het hotel. Fietsklamotten aan en parcours verkennen. Vooraf waren we al gewaarschuwd dat het een zeer zwaar parcours was, en dat bleek ook. Per fietsronde (10km) moesten er ongeveer 220 hoogtemeters bedwongen worden en ook met lopen zat er een flinke klim in. Na het verkennen zijn we bij de Italiaan gaan eten, en daarna lekker naar bed. Voor het slapen gaan wilden we netjes onze tanden gaan poetsen maar toen bleek dat Diederik zijn tandenborstel vergeten was. Ik vond dat natuurlijk heel dom en haalde trots mijn eigen tandenborstel te voorschijn. Ik was dan weer zo slim geweest om de tandpasta te vergeten… Zonder mama op reis gaan is toch niet zo makkelijk.

s Ochtends ging vroeg de wekker. Om 9.00 lag ik in het water klaar voor mijn start in de “Einzelsprint”. De ochtendserie over 250m zwemmen, 10km fietsen en 1,7 km rennen. Op zich ging dit niet verkeerd alleen kon ik mezelf deze keer niet zo pushen om heel diep te gaan. In Enschede had ik een dik kwartier nodig na de finish om een beetje bij te komen, terwijl ik nu na 3 minuten al zoiets van “kan wel h”). Uiteindelijk bleek ik de 7e tijd te hebben met een minimale achterstand op nummer 2.

Ik (Diederik) starten s middags in de Volkstriathlon. Na al een hele ochtend triathlon was de wedstrijdspanning al een beetje weg en met atleten van Team Witten op de startlijst wist ik niet zo goed wat te verwachten. Bij het zwemmen was ik de snelste zwemmer in mijn baan dus moest ik alles alleen doen. Het voelde niet zo goed, maar toen ik hoorde dat ik als 6e auf dem Radstrecke war, bood dat toch wel perspectief. Na de eerste berg lag ik al 2e en bij het opgaan van de 2e berg had ik de koploper bijgehaald. 2e ronden iets rustiger gekoerst waardoor teamgenoten Daniel und Derk konden aansluiten. Op de laatste klim ben ik gedemarreerd en zo kwam ik met een gaatje als eerst in het parc ferme aan. Het lopen ging ontspannen. Toen Australir Ben Hammond van Assics Team Witten aansloot en een paar versnellingen plaatsten kon ik prima mee. Door die paar versnellingen blies hij zichzelf op waardoor ik vrij makkelijk naar de eerste plek kon lopen. Wow, ik zie nu ook dat ik een nieuw fietsrecord heb neergezet!

Terwijl Diederik bezig was met zijn wedstrijd ging ook de Teamwedstrijd van start. Door de goede prestaties van mijn teamgenoten stonden we 2e geplaatst voor deze wedstrijd. Triathlon Team Kln bleek toch wel heel erg sterk en starten in de jachtstart met 2 minuten voorsprong op ons als 1e. Het team van Martijn Dekker en Tim Dullaart (Triathlon Team Buschhtten) had ongeveer 25 seconden achterstand op ons en gingen dus als 3e van start. Het zwemmen ging voor mij erg ontspannen en makkelijk. Het ging dan ook niet heel hard, waardoor we tegelijk met team Buschhtten in de wisselzone aankwamen. Op de fiets konden geen van de teams een verschil maken. Ik was erg sterk, en heb veel kop en duwwerk verricht tijdens het Radfahren. Uiteindelijk wisselde wij nipt voor Buschhtten en begonnen met een kleine voorsprong aan het lopen. Klaus kon het looptempo gelijk niet meer bijhouden en Marcello kreeg direct een hand in de rug. Marcello is ongeveer de hele weg geduwd en dat hielp. Wij finishten knap als 2e vlak voor Triathlon Team Buschhtten en achter het Klner Triathlon Team.

Verder hebben we na de wedstrijd ook kennis gemaakt met een nieuw drankje. Meer weten? Kijk donderdag de video!

Niet te geLeuven!

18 mei - door Diederik

Na de UTT triathlon in Enschede heb ik geen gas terug genomen, precies 1 week later stond voor mij de 1/2e triathlon van Leuven op het programma als trainingstest. Dit om te kijken waar ik momenteel sta, hoe de afzonderlijke onderdelen gecombineerd aanvoelen en of ik wel voldoende kilometers gemaakt heb.

De aanloop naar de wedstrijd toe was wat hectisch: de dag ervoor zat ik in Castricum, had via Coach Koen een slaapplek geregeld (bedankt!) bij Het Fenomeen Sjef in Eindhoven (bedankt!), mijn fiets en tas had ik meegegeven aan andere Huissense triathleten die ook gingen (bedankt!) en zaterdagavond reden er geen treinen tussen Den Bosch en Eindhoven (en bedankt!).

Zondagochtend waren Sjef en ik mooi op tijd in Leuven, en na een rendez-vous met mijn koersvelo en tas kon ik de benodigde voorbereidingen treffen in het Park Ferm. Om 9.45 stonden wij klaar om van centrum Leuven met de bus getransporteerd te worden naar de zwemplas. Om 10.20 kwam de bus… Wij best wel in de stress, maar niets aan te doen, en we waren niet de enige atleten die in deze bus zaten. In het Parc Ferm zwemmen fietsen snel de laatste voorbereidingen gedaan, en naar het water.

Om 11.15 klonk het startschot, en rende ik met nog 355 man het water. Nog niet eerder zwom ik dit jaar in buitenwater, maar de temperatuur was goed te doen! Meteen een goed ritme gevonden, en in de drukte rond de boeien kon ik me goed weren. Na 34.09 had ik de 2500 meter zwemmen erop zitten. Toen ik naar min fiets rende hoorde ik de speaker mannen opnoemen als Stijn Demeulemeester en Pieter Helin, stond ik voor deze vedettes op de kant? Blijkbaar! Op de fiets ging het meteen lekker. Ik reed naar een groep toe, ging er voorbij en reed weer van ze weg. Toen kwam Demeulemeester langs, en ik kon goed meekomen. Langzaam groeide onze groep met mannen als Thierry Verbinnen (eerder winnaar in Leuven), Michael Dewilde en winnaar van vorig jaar Koen Hoeyberghs. Naast hard fietsen ook nog op voeding gelet, 2 bidons aangepakt, en dat ging ook goed. De laatste fietsronde drong Demeulemeester mij de kop op en eigenlijk was ik dit niet van plan maar ik kon niet weigeren omdat ik op de klim van 10% telkens als eerste boven was. De laatste ronde van 23 km heb ik toen hard op kop gesleurd. Misschien niet heel slim, maar er vielen wel een paar mannen af, waaronder Dewilde.

Tijdens de wissel fietsen lopen deed ik sokken aan, liep op semi wedstrijdschoenen en had ik geen elastieken veters. Het was immers een trainingswedstrijd en dat ik zo voorin zou meedraaien had ik niet verwacht. Hierdoor vertrok ik als laatste van 7 man, en merkte direct dat het lopen moeizaam ging, dit als resultaat van die laatste fietsronde op kop. 3 rondes met veel draaien, keren, klimmen en dalen door het historische centrum van Leuven. Na 1 ronde ging het al wat beter, en de laatste ronde was de snelste. Ben blij dat ik gefinisht ben onder de 4 uur, qua voeding ging ook alles goed, ben heel erg content met mijn nieuwe fiets (binnenkort fotos) en volgens mij ben ik op de goede weg naar de Ironman van Engeland!

2500 meter zwemmen in 0:34:09 (1.22 per 100, 21e tijd)
82 km fietsen in 2:06:14 (38.98 gemiddeld, 3e tijd)
20 km lopen in 1:18:20 (3.55 per km, 15e tijd)
Eindtijd: 3:58:43 en een 7e plaats overall.

Gas geben und Spass Machen!

11 mei - door Evert

Tijdens de teamtriathlon van Enschede zouden Diederik en ik ons debuut maken voor ons nieuwe team Bayer Uerdingen. Samen met Uwe Kappelhoff en Klaus Schlter hadden we een sterk team en werden we vooraf tot de favorieten gerekend. Helaas meldde Klaus zich op de ochtend van de wedstrijd af met Bauchsmerzen. Dat betekende dat we maar met 3 man zouden straten, en dat we de langzaamste tijd plus 30 seconden uit de ochtendserie erbij opgeteld zouden krijgen; geen finale voor ons team…

Helaas en niks aan te doen, maar de wedstrijd gaat door. Ik heb lekker mijn warming-up gedaan en me klaar gemaakt voor de ochtendserie, die over een afstand ging van 175m zwemmen, 7 km fietsen en 2 km lopen. In de ochtendserie gaat iedere atleet om de 15 seconden van start. 15 seconden voor mij startte de winnaar van vorig jaar Georg Potrebitsch. Een mooi doelwit om naar toe te werken. Het zwemmen ging redelijk ok, en Georg bleef op ongeveer de zelfde afstand van mij. Ik had gekozen om op de Stevens crono TT van Diederik te rijden, en dat bleek een goede keus. In de eerste ronde reed Georg iets bij me weg, maar ik moest van me zelf maximaal blijven fietsen. Alles begon al pijn te doen maar het hielp. Langzaam aan kwam ik dichter en dichter bij hem, en vlak voor de wissel haalde ik hem zelfs in. Snel de loopschoenen aan en knallen op de afsluitende 2 km lopen met mn opgeblazen benen van het fietsen. Georg zat direct achter me, en ik besloot om toch maar gewoon maximaal gas te geven. Uiteindelijk moest hij me laten gaan, en finishte ik Total Kaput. Ik had een kwartier nodig om een beetje bij te komen en mn longen branden als gek. Ondertussen kwamen er allemaal mensen naar me toe die me feliciteerde ik had het zojuist neergezette parcoursrecord van Edo van der Meer verbroken met 13 seconden. Met een tijd van 20.44 was ik een dikke minuut sneller dan vorig jaar en won ik uiteindelijk de ochtendserie! Op een betere seizoensstart had ik niet durven dromen!

Uwe werd in de ochtendserie knap 5e, en Diederik werd in het internationale veld, met een opvallend goede looptijd en zeer opvallend slechte wissels 17e. Als Klaus erbij geweest was waren we zeker in de finale gekomen, maar dit mocht helaas niet zo zijn. Met dat in gedachten, en een iets mindere motivatie daardoor gingen we in de middagserie met zn 3en van start. Gas geben und Spass Machen was het motto en dat lukte dan ook wel. Vooral Diederik had viel Spa; Vallen met het opspringen van de fiets, constant een hand in de rug met lopen, enorm diep gaan en daardoor veel pijn verdragen.. hoeveel plezier kun je je nog meer wensen? Uiteindelijk nog een 5e team tijd overall, terwijl de meeste teams toch met 4 man van start gingen.

Aangehouden tijdens training deel 2

8 mei - door Diederik

Zojuist op de deurmat: een boete van 60,- voor het overschrijden van een doorgetrokken streep met de fiets. Aan de politieagenten had ik vriendelijk verzocht: zoek mn site even op voordat je die boete gaat uitschrijven. Daar heeft iemand van de politie Arnhem dus de tijd voor genomen, maar nadat ik al een berichtje had geplaatst over deze situatie, zie het vorige artikel.

Uiteindelijk is er (naar aanleiding van mijn stukje?) een boete uitgeschreven die in mijn ogen niet helemaal klopt: zoek de spelfout, en ik heb samen met Marcel een verklaring van zeker een half uur gegeven… (zie ook foto’s)

Tevens als bewijs van bezoek aan deze site heeft de betreffende agent even een kopietje naar mij mee gestuurd Gnant? Of terecht? In ieder geval, als de politie Arnhem nog een keer deze site bezoekt: mijn excuus voor het bericht hieronder, niet echt gepast, ik zal het nooit meer doen, kunnen we nu de boete verscheuren, en weer vriendjes zijn? Trouwens, mooie slogan: waakzaam en dienstbaar

Aangehouden tijdens training!

3 mei - door Diederik

Gister in de middag ging ik samen met Marcel Gierman een duurritje van 4 uur maken op de fiets. Marcel traint voor de Ironman van Zurich, en wil zich daar graag plaatsen voor de Ironman Hawaii. Wanneer ik met Marcel ga trainen, is er altijd wat te beleven: veel lekke banden, gebroken kettingen, aanvallende vogels, bewust bijna aangereden, onbewust zeeer bijna aangereden, schreeuwende vrouwen langs de kant en nog veel meer. Samen hebben we in 2 maanden tijd al een hoop meegemaakt, maar gister sloeg echt alles.

Met nog 6 kilomter te gaan werden we in Arnhem klem gereden op het fietspad door een burger politieauto. Nog net geen sirenes, maar wel “stop, politie” kei hard door een speaker op het dak. Dit wegens het oversteken op een plek waar dat niet mocht; veel uitleg over hoe gevaarlijk dat niet is, dat het onverantwoord is geen identiteitsbewijs bij je te hebben (kan ik inkomen) en dat wij moesten nadenken over de reputatie van wielrenners in het algemeen. Dit reflecteerde ik tegenover de beste man, en vroeg hem wat het voor de reputatie van de politie zou doen dat langs deze drukke weg 2 agenten 2 sporters aan stonden te houden.

Marcel probeerde nog zijn goede doelen elftal te betrekken, ik zette m’n bekende hoofd op, en vroeg: “kennen jullie mij dan niet van tv?” Maar helaas draaide het allemaal natuurlijk op niets uit: 60 euro wegens het overschrijden van een doorgetrokken streep! Dit werd op deze manier wel heel letterlijk een duur training! Dikke, onsportieve {dit woord moest ik van m’n moeder weghalen} zijn het! Hebben ze niets beters te doen? Rond rijden in een auto, dik worden en een beetje goed gemanierde, nette, aardige en ambitieuze sporters aanhouden… Voor dit soort acties heb ik geen goed woord over! Blegh!

Dubbele dubbelslag op Koniginnedag

1 mei - door Evert

Zoals eerder aangekondigd zouden wij op Koninginnedag in twee wedstrijden starten. Volgens onze planning kon dat goed, de polderloop die volgens deze site om 14.30 zou starten en een uur later de wielerronde van Gendt, met de start om 15.30. Gelukkig waren wij zoals gebruikelijk (huh?) prachtig op tijd van huis weggefietst zodat we niet hoefde te stressen. Om 13.22 kwamen wij in Gendt aan en zagen al verdacht veel mensen met startnummer opgespeld lopen. Het bleek dat de start een uur eerder was dan wij gezien hadden. Na een razendsnelle fiets-loopwissel rende we zonder startnummer naar de start toe. Gelukkig kende de mensen van Duursport Gendt ons van de triathlon, en werden er nog snel twee startnummers gehaald.

Na de start stoof Sjoerd Hermsen er gelijk vandoor. Diederik en ik starten iets rustiger omdat we nog geen lopende warming-up gedaan hadden, en zo mooi even konden kijken van wie we tegenstand konden verwachten. Al snel sloten we weer bij Sjoerd aan, en volgde hem even. Toen we de dijk afliepen om de polder in te duiken moest Sjoerd lossen, en liepen we met zn 2e aan kop. We liepen beiden ontspannen, en we vonden het ook onnodig om energie te verspelen aan een snelle tijd. Zo liepen we samen in een lekker tempo door de polder terug naar Gendt. Met nog een kleine 200m te gaan zette ik de sprint in en Diederik had hier geen antwoord op. Uiteindelijk won Sjoerd de sprint om de 3e plaats van Erik Elbers.

Na de prijsuitreiking zijn we nog even lekker gaan loslopen, om vervolgens wat te gaan eten en de koerskleren aan te trekken. Daarna de fiets op, inrijden en de concurrenten bekijken voor de koers. Een hoop sterke mannen, en wij hadden geen idee wat we er van moesten verwachten. Na een minuut stilte voor de vreselijke gebeurtenis in Apeldoorn ging de koers voor het KNWF van start. De eerste 15 ronden werden geneutraliseerd verreden. Voor ons was het toch wel erg spannend en onwennig om in zon grote groep te rijden, maar na de 15 ronden brak de koers eindelijk los. Gelijk was er een flinke tempoversnelling en brak het peloton. Gelukkig zaten wij direct van voren en konden het goed overzien. De plaatselijke favoriet Theo Ebben forceerde na 2 ronden samen met Cor van der Ploeg een gaatje op de rest. Even later sprong Diederik er naar toe, en toen vervolgens nog iemand de oversprong maakte ben ik ook meegegaan. Eenmaal in de kopgroep waren het eigenlijk alleen Diederik en ik die echt wilde rijden.

De van te voren uitgeroepen favoriet Theo had er niet echt zin in, dus hielde wij ons ook maar rustig. Vervolgens kwamen er vanachter uit nog 2 man aansluiten waaronder klasbak Ruben van Kempen. Er werd nu wel aardig gereden, maar toch had ik niet het idee dat het volop koers was. Met nog 5 ronden te gaan heb ik overlegd met Diederik, en hij besloot om met nog 3 ronden te gaan een demarrage te plaatsen. Zo deed hij dat dijk op, en had direct een gaatje. Bij ons viel het stil, en even later begon Cor van de Ploeg op kop te sleuren. Ik controleerde in het wiel, en merkte dat hij alleen het gat niet dicht zou krijgen. Het viel weer stil, en Diederik liep weer iets uit. Vervolgens kwamen er een aantal demarrages maar telkens kon ik direct in het wiel springen. Zodra ze dat zagen viel het telkens weer iets stil. Met nog 1 ronde te gaan demarreerde Ruben van Kempen, ik moest alles geven om bij te blijven maar het lukte terwijl de rest moest passen. Zo pakte wij een gaatje op de rest, maar het gat naar Diederik kreeg hij niet meer dicht. Uiteindelijk klopte ik Ruben nog in de sprint en zo kwam het voor ons totaal onverwacht dat we weer 1 en 2 waren, maar nu andersom!

Diederik: zoals Evert hierboven al beschreef: op een middag 1 en 2, en 2 en 1 in 2 wedstrijden, super mooi! Wat betreft het lopen hadden we dat wel een klein beetje verwacht, maar toen we vermoeid de eerste geneutraliseerde rondes fietsten had ik toch wel wat serieuze angst voor de kleine rondjes, de vele fietsers en de gevaarlijke bochten. Toen het eenmaal echt koers was, was de angst er al snel vanaf en 3 rondes voor het einde ging ik voor alles, of niets. Het werd dus alles, en fantastisch om alleen over de streep te rijden, en helemaal om Evert daarachter als 2e te zien finishen! Zonder zijn uitstekende pareerwerk, en ons team werk was dit nooit gelukt!