Welkom op de website van triathlon broers Diederik, Evert en Cornelis Scheltinga!

Vice Kersenkoning van Gendt

30 juni - door Diederik

Toen ik me zaterdag in de triathlon van Didam het snot voor de ogen liep om Johan Neevel bij te halen beloofde ik mezelf dat ik niet in Gendt hoefde te starten als ik Didam zou winnen. Dit verzachtte het leed tijdens het lopen. Didam won ik, maar direct na de finish wist ik ook dat ik mezelf voor de gek gehouden had. Al sinds 2003 start ik jaarlijks op de laatste zondag van juni in de Kersenfeest Triathlon, zo ook dit jaar!

’s Avonds traditioneel zoals na elke wedstrijd friet gegeten, niet de ideale wedstrijdvoorbereiding maar traditie is traditie! Daarna een goed ontspannende Hot Stone massage van onze persoonlijke verzorgster en sportmasseuse Marjan. In bed viel ik gelijk in slaap. Zondag weinig wedstrijdzenuwen, mijn weekend was al geslaagd door mijn overwinning in Didam dus ik had niets te verliezen. Met Stefan van Thiel op de deelnemerslijst wist ik ook dat er maar een kleine kans was de overwinning.

’s Ochtends eerst weer even langs Marjan, die mn benen wilde activeren door een actieve massage met hete crème. Gevolg was dat ik bijna tegen het plafond zat omdat ik het gevoel had dat mn benen in de fik stonden! Je hebt hete crme, en je hebt hete crme, en je hebt hete crème, en je hebt hete crème maar dit was echt f*cking hete crème!

Na het jaarlijkse kanonsschot wat altijd even op zich laat wachten was ik goed weg. De eerste zwemronde kon ik de benen van Stefan prima volgen. Halverwege moest ik al een gaatje laten vallen, en uiteindelijk kwam ik op een paar seconde van de eerste groep het water uit. Mn zwemmen wordt steeds beter merk ik. Ook de 2XU V:1 heeft hier een groot aandeel in.

Op de fiets heb ik in de eerste 5 km vol gas gegeven, opmerkelijk genoeg kon ik niets voelen van de wedstrijd van de dag ervoor. Wel had ik het mentaal wat lastig, gelukkig lag ik samen met Stefan op kop, en zo kon ik mezelf toch pushen bij Stefan te blijven. In de laatste ronde kwam trainingsmaat en misschien ook wel reisgenoot naar Hawaii Marcel Gierman erbij. Het tempo ging iets omhoog en samen met Marcel knalde ik het PF in. Stefan zat daar iets achter.

Als eerste kwam ik het loopparcours op, en begon voorzichtig. Even aftasten hoe de benen zouden voelen. Marcel sloot snel aan en samen legde we de eerste halve ronde af. Toen Stefan langszij kwam besloot ik om mee te gaan. Marcel kon niet mee, en samen met Stefan heb ik tot de laatste kilometer gelopen. Ook hier weer mentaal een ontzettende steun in de rug. Bij de laatste doorkomst zag ik al dat een tijd onder de 1uur50 mogelijk was. De laatste ronde liep Stefan hard weg, ik kon niet volgen maar finishte op 30 seconde als 2e in een nieuw persoonlijk record, en een 3e tijd ooit in Gendt. Hiervoor wil ik Stefan ontzettend bedanken, zonder hem had ik zon scherpe tijd niet kunnen realiseren!

Ik ben erg tevreden over het wedstrijdverloop van afgelopen weekend, de resultaten, organisatie en verzorging! 2 Topwedstrijden en vooral in Gendt een super sfeer en ontzettend enthousiast en leuk publiek! Volgende week nog 1 wedstrijd in Duitsland, en dan door naar de Ironman van Engeland!!

Overwinning in Didam!

27 juni - door Diederik

Vandaag heb ik de triathlon van Didam gewonnen nadat ik had afgerekend met Guido Gosselink en Johan Neevel. Tijdens het zwemmen heb ik meteen de voeten van Guido gepakt, en door mn nieuwe bril (thanks Peter!!) kon ik alles goed zien en liet ik hem niet meer los. Na 20.25 rammen stonden we weer op de kant. Johan Neevel was ons 30 secondes voor, die hij ook niet makkelijk zou opgeven. Samen met Guido en Peter van Grootheest zette we de achtervolging in. Raar maar waar: Neevel reed gewoon bij ons weg! Wat een power heeft die man.

Mijn power was wat minder merkte ik, afgelopen week heeft toch wat impact gehad: maandag na mn slagen toch wat biertjes gedronken met wat vrienden, veel getraind, en ook donderdagavond weer wat biertjes en later naar bed dan gepland. Ik was niet vermoeid, maar merkte dat ik niet de power had van de 1/2e van Bocholt 2 weken geleden.

Met 1.35 achterstand op Johan begonnen we aan het lopen. Guido legde meteen een moordend hoog tempo op, en na de eerste van de 4 loop rondes hadden wel al bijna een minuut dicht. Guido trok het tempo niet meer, en moest eraf. Na 5 km had ik Johan bijgehaald, maar ik kreeg een dipje, en kon hem niet lossen. Dat kon pas definitief in de laatste ronde. In de stromende regen finishte ik solo als eerste. Guido werd 2e op 40 seconde, Johan werd 3e op een minuut.

Grappig dat ik 2 jaar geleden de triathlon van Didam ook al won, vorig jaar was het de beurt aan Evert, en dit jaar ben ik het weer. Wie zou het volgend jaar worden? Minder grappig is dat ik al 4 weekenden op rij wedstrijden doe (behalve vorige week, maar ik was er wel bij), en ook ben ik al 4 weekenden op rij natgeregend. Wij hebben ook wel pech hoor!

Cornelis is op de achtste triathlon tweede geworden. Na een goed zwem en fiets onderdeel wist hij van de derde naar de tweede plaats te lopen.

HBO diploma in de pocket!

25 juni - door Diederik

Na precies 4 jaar studeren op de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen was het maandag een mijlpaal in mijn leven: na 6 maanden afstuderen gaf ik mijn eerste afstudeerpresentatie. Gelukkig ook de laatste. Ik heb mijn HBO papiertje in de pocket! Ik mag mezelf nu officieel Bachlor of Information, Communication and Technology in de richting Communication and Multimedia Design noemen! Dat moest gevierd moest en zou gevierd worden! Daardoor uiteraard verslapen voor de zwemtraining de volgende ochtend, maar gelukkig werd dit wel begrepen.

Tot aan de Ironman van Engeland ga ik mij op de triathlon richten en vakantie houden. Ik heb nog wel wat klusjes te doen, en mijn bijbaan gaat ook gewoon door dus vervelen zal ik me niet. Als ik me kwalificeer voor de Ironman van Hawaii trek ik dit nog door tot oktober. Daarna weet ik het nog niet precies, alhoewel… om niet te vervallen in kansloos burgerschap lijkt me werken niet de meest voor de hand liggende optie ;-)

NK Triathlon: grote teleurstelling

22 juni - door Evert

Tja het NK triathlon… Al in januari zat deze wedstrijd in mn hoofd. Elke keer als ik het tijdens een zwemtrainig moeilijk had dacht ik aan het NK, want daar wilde ik top zijn en daar deed ik die trainingen voor En het ging goed, ik voelde dat ik vooruitgang boekte, met de week ging het harder. Ook in de looptraining ging het harder en harder en daarmee werd het vertrouwen alsmaar groter. De wedstrijden die ik als voorbereiding deed gingen beter dan ooit, het beloofde een mooi NK te worden.

Maandag begonnen de zenuwen al op te spelen. Nog nooit eerder had ik zo naar 1 wedstrijd toegeleefd. Alles wat ik deed stond in het teken van zaterdag. En dan is het zover. Ik duik het water in, zwem naar de startlijn en lig klaar, klaar voor mijn wedstrijd. We gaan van start en ik ben goed weg. Ik zwem precies zoals ik wil voorin. De hoop was dat ik in de staart van de kopgroep kon mee zwemmen, en bij de eerste boeirondingen (na zon 300m) was dit het geval. Er volgt een “gevecht” om in de voeten te blijven. Ik krijg een paar tikken en laat me wegduwen. Er valt een gaatje, en dat gaatje wordt een gat. Langzaam word ik ingehaald, en ik zeg tegen mezelf dat er nog niks voorbij is. In de 2e groep is er nog heel veel mogelijk.

De eerste zwemronde kom ik als 10e door vlak achter Luc van Es. Ook bij hem kan ik niet in de voeten blijven Ik merk dat het niet zo gaat als ik wil. Geen power in de armen en de techniek is ver te zoeken. Elk golfje dat tegen me aan komt voelt als een tsunami en ik kom er niet doorheen.

Meer mensen halen mij in. Bij het uit het water klimmen krijg ik weer kramp (net als vorig jaar) in mijn hamstrings. Ik strompel wat, rek een keer, en gelukkig kan ik vrij snel weer door strompelen. De fiets op en in de achtervolging. Nog steeds gaf ik de moed niet op, ik haalde Niels Strijk bij, en samen deden we nog een poging aan te sluiten bij de 2e groep. Dit lukt niet, en tijdens de achtervolging voel ik me niet zo sterk als de bedoeling was. Ik voel lichte krampnijgingen in mn kuiten en we worden bijgehaald door de 3e groep. Hierin wordt niet heel goed samengewerkt.

Na 5 van de 6 rondes denken een aantal atleten al dat we er zijn De n volgt de ander en de hele groep wil de wissel induiken terwijl er nog een ronde gefietst moet worden. Ik fietste als enige, ofja samen met 1 andere (een buitenlander die al een ronde gedubbeld was), door. Alleen doorfietsen heeft ook geen zin, dus toch maar wachten tot een gedeelte van de groep weer aansloot en maar weer fietsen.

“de looptrainingen zijn allemaal super gegaan, dus we gaan gewoon hard lopen en we zien wel waar ik nog uit kom.” Dat dacht ik aan het begin van het lopen. De eerste ronde liep ik met Sven Strijk en Stefan van Thiel mee. Het voelde al niet zoals het hoorde… ik moest ze na 2,5 km laten gaan. Ik loop de wedstrijd uit met het gevoel dat ik een duurloop doe terwijl ik overal in mn lichaam pijn heb. Alles is verkrampt en stijf… Ik wordt 13e, heel wat anders dan ik vooraf had gehoopt.

Nu ben ik gewoon heel erg teleurgesteld. Ik moet hier van leren, de problemen oplossen en sterker terug komen. Maar nu weet ik nog even niet hoeGelukkig heb ik fijne mensen om me heen die met me meeleven, met oplossingen komen en die me steunen… Dank hiervoor!

Cornelis tweede in Hengelo

17 juni - door Cornelis

Pos	Naam	Eindtijd
1	Roland Besselink	00:56:25
2	Cornelis Scheltinga	00:56:57
3	Wico Hopman	00:57:08
4	Remco Siers	00:57:50
5	Marco Vernooij	00:58:05

Afgelopen zondag was de triathlon van Hengelo. Omdat ik hier vorig jaar ook al de 1/8e heb gedaan, was dit een ideaal moment om te kijken hoeveel progressie ik afgelopen jaar heb gemaakt.

Het zwemmen in een zwembad is altijd druk en niet erg ontspannen. Ondanks dat kon ik toch redelijk goed mn eigen tempo zwemmen. Op de fiets kwam ik direct achter een sterke fietser te zitten. Met hem heb ik mooi de 20 km mee kunnen rijden, hoewel ik wel een paar keer flink gas heb moeten geven om erbij te blijven. Het lopen ging ondanks het harde fietsen erg lekker en ben ik naar een tweede plaats (achter Roland Besselink) gelopen.

Met een eindtijd van 56:57 was ik erg tevreden en ongeveer 4:30 sneller dan vorig jaar.

Eerste podiumplek op middenafstand!

14 juni - door Diederik

Na een lange, en zware dag ben ik eigenlijk te moe om nog een proper wedstrijdverslag te typen, maar toch even een berichtje. Vandaag ben ik 2e geworden in de halve triathlon van Bocholt in Duitsland. Pas mijn 3e halve triathlon ooit, en mijn eerste podiumplek op de midden afstand!

Idioot vroeg werd ik vanmorgen door Ton (Bernard) Wolfs opgehaald, om 8.30 zouden we al starten in. Alle activiteiten in de wisselzone zijn voor dit seizoen wel weer routine, maar op tijd aanwezig zijn is erg fijn. Op initiatief van de Bourgondische Triathlon Ploeg claimde we ons eigen hek in de te kleine wisselzone, er hing net geen rood-wit-blauwe vlag, jongens: bedankt!

Op langere wedstrijden zijn is de start minder chaotisch heb ik gemerkt. Ik vertrok dan ook iets te enthousiast, zwom zelfs even aan kop maar dat moest ik al snel bekopen en viel (te) ver terug, met niemand meer in de buurt. Alles alleen moeten zwemmen, geen voeten om aan te hangen. Uiteindelijk als 6e uit het water, in 28 minuten over 2000 meter. Hierover ben ik niet zo tevreden. Laatste weken eigenlijk ook te weinig gezwommen.

In de wisselzone kreeg ik een dj vu: Martijn Paalman stond zn schoenen aan te trekken, en was net eerder weg dan ik. Martijn en ik hadden bij de jeugd (wat klink ik oud) al serieuze battels, en vandaag zou het er ouderwets aan toe gaan! De eerste kilometers samen met Martijn afgelegd, en al snel raapte we een andere atleet op. Ik merkte dat mijn tempo net wat hoger was dan dat van hun, en na Leuven had ik geen zin om weer een groter wordende groep op sleeptouw te nemen. Na 5 km heb ik even vol aangezet, en reed weg. Toen mn eigen tempo weer opgepakt. Ik dacht wel: shit, nu moet ik de overige 75 km echt alleen doen. Maar dit had ook zn voordelen.

Een man, een fiets, Duits asfalt, een hartslagmeter en voeding. Niet meer, niet minder. Het ging echt super, alleen het zoeven van de wielen en de wind langs mn aerohelm. De laatste 40 kilometer heb ik bewust gas terug genomen, en mn hartslag wat laten zakken om fris te kunnen lopen. Dat ging in Leuven fout, en ik wist dat fietskanon en Bayer Uerdingen teamcaptain Heiko Tewes geen loper is.

Na 1:59:58 stond ik als 4e in de wisselzone: sokken aan, schoenen aan en weg. In de eerste van 8 ronde raapte ik Janitzki Alexander van Team Roseversand op, hij stond langs de kant met kramp want had iets te hard gefietst. 20 seconde na mij kon hij weer lopen, en dat is ongeveer de gehele wedstrijd gelijk gebleven. Op Heiko had ik na het fietsen ruim 3 minuten achterstand. Maar alles voelde goed, ik was nog niet vermoeid en na 3 rondes lopen haalde ik hem in. Hij kon helaas niet mee, en later verpeste Janitzki Alexander ons Bayer Uerdingen podium, Uwe Kappelhoff was immers niet te stoppen, en zette ook een nieuw parcours record neer. Uiteindelijk bereikte ik de finish in een nieuw PR: 3:43:58!

Zonder een aantal mensen was dit niet gelukt vandaag: Bernard: bedankt voor het rijden en het wachten op de prijsuitreiking. Klaus: bedankt voor de bidons en gels. Bram bedankt voor de tussentijden en gels, en veel beterschap! Marjan, bedankt voor de massage van net! En de rest van de supporters: ook bedankt!!

2000 meter zwemmen in 0:28:04 (1.24 per 100, 6e tijd)
80 km fietsen in 1:59:58 (40.01 gemiddeld, 3e tijd)
20 km lopen in 1:15:55 (3.48 per km, 2e tijd)
Eindtijd: 3:43:58 en een 2e plaats overall.

Bibber broertjes in Hannover

8 juni - door Evert

Tja, als je een triathlon de wasserstadt-triathlon noemt is het vragen om problemen… De hele middag en avond regende het in Hannover terwijl wij hier onze 2e bundesliga wedstrijd hadden. Een stayer wedstrijd over 500m zwemmen, 20km fietsen en 5km rennen.

Het zwemmen is sowieso al nat, dus dat het hierbij regende maakte niet zoveel uit. Ik had een goede start en kon gelijk vrij zwemmen, snel de voeten opgezocht van de snellere starters en zo kon ik goed meekomen. Op ongeveer een 6e plek klom ik op de kant, en zag vlak voor me Martijn Dekker lopen. Ik had een snelle wissel en zat als 3e op de fiets. Al snel kwamen er groepen aangesloten en reden we in een peloton van zon 60 man. Diederik had ook goed gezwommen en had zo al snel de aansluiting bij de eerste groep.

Op de fiets was het erg koud en nat. Naast de regen van boven kreeg je constant opspattend water over je heen van de mensen om je heen. Blauwe handen, blauwe armen en overal kippenvel. Ik heb een paar keer naar mn voorband gekeken omdat ik dacht dat ik lek gereden had omdat het zo trilde, maar ik was het gewoon zelf die zo aan het trillen was. Ondanks de kou fietste Diederik en ik makkelijk voorin mee.

Ik reed, net als Diederik, goed voorin de wisselzone binnen om de loopschoenen aan te trekken een erg moeilijke klus zonder gevoel in je ledematen. Het niveau in de bundesliga is gigantisch hoog en er wordt direct een moordend hoog tempo opgelegd. Ik kon hierin redelijk goed mee komen. Helaas deed mijn chip het niet direct bij de finish waardoor ik hem nog een keer moest scannen. Ondertussen hadden nog 2 jongens wel snel weten te scannen wat me 2 plaatsen in de einduitslag heeft gekost. Uiteindelijk werd ik dus 12e met een mooie looptijd van 16.18 over de afsluitende 5km, 20 seconden langzamer dan de winnaar.

Diederik kreeg tijdens de 2e loopronden krampen in zn bovenste buikspieren door de kou. De krampen waren zo heftig dat hij hierdoor stukken heeft moeten wandelen en stil moeten staan. Dit heeft hem helaas een mooie eindpositie gekost, maar voor het team heeft hij toch de finish als 3e man weten te behalen op een 54e plek met een looptijd van 19.24.

Een opmerkelijke actie was die van teamgenoot Niclas Greeven. Thuis had hij bedacht dat hij zn licentie niet moest vergeten en heeft hem toen in n van zijn wedstrijdschoenen gedaan. Na de finish kwam hij het Parc Ferm in met de opmerking: “volgens mij zit er iets in mn schoen…”

Uitslagen zijn te vinden via deze link. Momenteel staan wij na 2 wedstrijden 5e met ons team, met maar 1 punt achterstand op Asics Team Witten en Zepplin Team OSC Potsdam. De volgende afspraak staat in Grimma en is Bergig, alleen weten wij nog niet of we hier opgesteld staan.

Video Herscheid

5 juni - door Diederik

Even een kort berichtje met de video van afgelopen weekend!

Bikefit:
Het is al weer enige tijd geleden dat wij een bikefit hadden bij Body 2 Bike in Belgie. Bij Evert zijn er naar tevredenheid een paar kleine aanpassingen doorgevoerd: zadel iets hoger, stuur iets lager. Hierdoor heeft hij een wat diepere zit en een meer aerodynamische houding. Ik ben op de meest ideale manier op m’n Trek Equinox geplaatst, in eerste instantie had ik andere stuurextenties nodig, de rechte uiteindes veroorzaakte teveel spanning in m’n polsen, armen en schouders. Met de nieuwe extenties die ik van Matthijs van Scheijen gekregen heb (ontzettend bedankt!!) voelt het een stuk beter aan. Dat het ook echt zo is heb ik met een 3e fietstijd in Leuven al bewezen. Robyn en Henk: bedankt!!

Cornelis net onder en boven het uur
Cornelis is in de 1/8e triathlon van Groesbeek net onder het uur gefinisht (0:59:36) en in de 1/8e triathlon van Heerenveen (1:00:03) net boven deze grens. Misschien wordt het ooit nog wat met deze knul! ;-)