Welkom op de website van triathlon broers Diederik, Evert en Cornelis Scheltinga!

Eerste hele Triathlon Cornelis & Evert

26 oktober - door Cornelis

Afgelopen zaterdag hebben Evert en ik samen met een team andere triatleten een hele indoor triathlon afgelegd. Het team bestond uit Marcel Gierman, Bas Hageman, Eddy Lamers, Matthijs van Scheijen en natuurlijk Evert en ik.

Het parcours hadden we goed verkend: een zwembad, twee geijkte tacxen en een loopband. Het zwembad en de gymzaal waar het allemaal in moest gebeuren waren in Sportsplanet (Westervoort). Het zwemmen (3800m) deden we elk 50m in estafette vorm, het fietsen (180km) deden we om de 5km en het lopen (een marathon: 42,2km) om de 2minuten.

Ik had van te voren geen idee hoe ik dit moest indelen en omdat het niveau van deze mannen net iets boven mijn niveau ligt, moest ik volle bak om het tempo te halen. Na 3x te hebben gezwommen verzuurde ik al na 75m, niet echt best dus. Uiteindelijk zwommen wij binnen de 3800m binnen de 40minuten. Dat is binnen de 63 seconden per 100m!

Het fietsen zou erg zwaar worden. Dat wist ik van te voren omdat ik in deze tijd van het jaar weinig fiets en dus niet echt in vorm ben. Na de eerste keer fietsen was ik al helemaal kapot. Gelukkig hadden we elke keer lang herstel en was ik de tweede keer weer redelijk hersteld. Dat het vooral aan het indelen lag merkte ik aan het feit dat ik elke keer als ik moest fietsen gemiddeld steeds harder reed. De 180km fietsen reden wij binnen de 4uur. Dat is 45,3km/u gemiddeld!

Omdat het lopen een van mijn betere onderdelen is, verwachtte ik daar eigenlijk weinig problemen. Ik startte als eerst, en de eerste 2minuten gingen in 18,5km/u (=3:15 per kilometer). Toen heb ik er twee gelopen met 19km/u en daarna de rest weer 18,5km/u. Onze marathon tijd was ongeveer 2uur15minuten; gemiddeld bijna 19km/u.

Met een eindtijd van 7:08:53 uur zijn wij 40minuten sneller dan de snelste tijd ooit van Luc van Lierde.

Dit evenement werd o.a. mogelijk gemaakt door Sports Planet, Dutch Stars Events, Rebel Bikes en Sander van Anholt (Tacx).

Gehaald!!

11 oktober - door Diederik

Gehaald! Maar ik ben onderweg wel 100x gestorven. Een tijd van 12:11:37 is niet echt iets om over naar huis te schrijven, ik voelde de heette adem van Sister Madonna Buder al in m’n nek hijgen toen Mike Reilly me voor de 2e keer toeschreeuwde: You are an Ironman!!

Echt geniaal: de maan stond nog aan de hemel terwijl de Amerikaanse mariniers met rooksporen vanuit de baai in het water landde. De zon kwam op over de berg, en alle blauwe en roze badmutsen werden duidelijk zichtbaar in het water. Het kanon ging vlak naast mijn oren af, waardoor ik de eerste honderd meter piepend af moest leggen. Welke debiel start er dan ook naast een kanon… Zwemmen ging goed, af en toe wat klappen, maar dat krijg je als je vooraan start.

Wissel fietsen – lopen was wat hectisch. Erg druk in de omkleed tent, en toen ik daar met m’n tasje achterin de tent een plek zocht dacht een van de vrijwilligers dat ik al klaar was, dus trok de tas uit m’n handen en gooide ‘m op een hoop bij alle andere rode tassen… Stond ik daar in m’n speedsuit en zwembril. Gelukkig was m’n tas snel weer terecht en kon ik vrij vlot aan het fietsen beginnen.

Eerste 100 km waren prima, richting Hawi geen wind, en ik had de eer om tot aan Hawi met Ken Glah te fietsen. Omhoog naar Hawi wat wind tegen, maar dat is altijd zo. Van Hawi naar beneden had ik het gevoel dat ik vloog: m’n tellertje gaf snelheden aan van ruim boven 60 km per uur. Daarna werd het echter een ander verhaal. Het begon te waaien, en uiteraard recht van voren. Nog 70 km wind tegen…

Daniel zou me na ongeveer 60 km voorbij komen, maar dat werden er 170. We praatte even met elkaar en ik reed aan zijn buitenkant. Bij de Amerikaanse wedstrijd officials heet dit schijnbaar ‘blocking’. Dus ik kreeg een rode kaart te zien: 4 minuten in de strafbox. Ik heb het maar genomen zoals het was, discussie voeren heeft weinig zin in dit soort situaties. Na het fietsen 4 minuten in een tentje met een stopwatch om m’n nek. Daarna snel schoenen aan, zonnebrand op, petje op, en weg!

5 Mijlen lang liep ik rond de 7 minuten en 7 minuten 30. Prima op schema om onder 10 uur te finishen, kon de maraton zelfs in 3.40 lopen. Maar toen ging het fout. Ik werd duizelig en begon wat te trillen. Cola wilde niet naar binnen: m’n keel brandde als een gek toen ik dat probeerde te drinken. Gels gingen wel, maar bleven in mijn maag zitten, en werden niet verteerd. Na 5 mijlen was het gedaan met hardlopen, en kon dus nog 21 mijl (ongeveer 34 km) wandelen. Tussendoor wel stukjes geprobeerd te joggen, maar dit lukte niet echt. Helemaal in het begin had ik het zwaar. Ik zwalkte over de weg, en elke keer als ik een medische official zag deed ik alsof alles ok was. Na het energy lab werd er ook soep geserveerd. Dit ging wel goed, en kon zo de laatste paar km weer wat lopen.

Uiteindelijk heb ik de finish volledig op eigen krachten bereikt, en daar ben ik blij om, en trots op. Aan de andere kant had het ook op een andere manier gekunt, maar misschien moet ik volgend jaar nog maar eens terug komen om dit te bewijzen. Nu eerst andere dingen doen, en ff geen triathlon. Heerlijk!

Laatste bericht voor de wedstrijd

10 oktober - door Diederik

Laatste nachtje slapen staat voor de deur, ben niet nerveus, wel gezonde wedstrijdspanning. Alles is zo relaxt hier, dus ik ook. Morgenochtend is het wel anders. Onderweg naar het inchecken fietste we Chrissie Wellington tegen het afgetrainde lijf, even een klein foto’tje vanaf de fiets gemaakt, wel een spontaan figuur!

Inchecken was echt maf, je krijgt een persoonlijke begleider mee die je meeneemt naar je plek in de wisselzone. Hij houdt je fiets vast als je je spullen klaarmaakt, hij draagt je tassen als dat nodig is en maakt wanneer gevraagd een foto. Super gaaf! Daardoor wel wat minder de gelegenheid gehad om de tijdmachines van de topatleten te bekijken.

Ik ben er klaar voor, heb me afgelopen week mentaal opgeladen en heb er vooral zin in. Ik zie op tegen zondag, omdat ik weet hoeveel pijn het kan doen. Zondag moeten we namelijk al onze spullen inpakken, inclusief de fiets in de koffer, en het appartement schoonmaken omdat we maandagochtend heel vroeg naar Maui vliegen. Maargoed, eerst maar eens het Ford World Championship Ironman Triathlon tot een goed eind brengen!

Iedereen ontzettend bedankt voor alle support via mail, twitter, sms, gastenboek en via via. Dat doet me echt goed! Ik probeer ’s avonds nog een bericht te posten! Nu eerst slapen.

Voeding & AK Print

9 oktober - door Diederik

Foto’s & Video’s

9 oktober - door Diederik

Zoals belooft hier nog een paar foto’s en de video van de underwear run.

Nog 2 nachtjes slapen

8 oktober - door Diederik

De wedstrijd komt dichterbij, en ik begin nu ook wel wat spanning te voelen: heb ik wel genoeg gedaan? Ben ik wel hersteld? 2 Ironmans in 10 weken tijd, terwijl ik hiervoor nog nooit een Ironman gedaan heb, trek ik dat wel? Kan ik de hitte verdragen? Kan ik genoeg drinken?

Genoeg onzeker gezwets, het wordt ontzettend gaaf! Vanmorgen meegedaan aan de Underwear Run, hilarisch! Een paar 100 atleten in hun ondergoed over de Alii Drive. Ik had mn string aangetrokken en dat werd over het algemeen goed gewaardeerd. Fotos volgen!

Tijdens het ontbijt springende dolfijnen in de baai bekeken, en daarna door naar de race check-in, wat een gigantische organisatie zeg! Bijna 2000 atleten die allemaal gewogen en medisch ondervraagd worden. Alles is dus binnen, en om eerlijk te zijn vind ik het een beetje karig, voor 400 euro had ik op zn minst een mooie rugzak verwacht. Maargoed, de finish medaille en T-shirt zijn het vast meer dan waard!

Eind van de ochtend wat over de expo gelopen, gezwommen in een endless pool, ingeschreven voor diverse verlotingen van startplaatsen voor Ironmans, en wat contacten gelegd voor eventuele sponsoring voor 2010.

Ik vind het wel leuk om een voorspelling te doen na alles wat ik hier afgelopen week gehoord en gezien heb. Het is wel moeilijk, wie heeft er een goede dag, wie niet? Ik verwacht de winnaar van Ironman UK, rookie Philip Graves in de top 3, en misschien haalt hij wel dezelfde stunt uit als Luc van Lierde in 1999: winnen in zn debuut. Verder zullen Craig Alexander, Chris McCormack, Eneko Llanos, Cameron Brown, Timo Bracht, Normann Stadler, Ronnie Schildknecht, Torenzo Bozzone en Matthias Hecht de top 10 vullen. Hier trouwens nog een leuk linkje, alle top 10 finishes van Hawaii.

Vandaag verder rustig aan gedaan, middagslaapje, cake gebakken, Native FM geluisterd, en nu ff naar het zwembad om te chillen.Vanavond nog de pasta party en racebriefing. Morgen fiets inchecken en dan moet het gebeuren! Ik heb er wel zin in!

Aloha

8 oktober - door Diederik

Aloha vanaf Hawa! Even een kort berichtje, het is nog steeds super hier!! Sinds vandaag gaan alle merken los op de expo, van alles gratis, testen, nieuwe modellen, echt het mooiste, beste en duurste spul staat hier! Ook alle vedettes komen hun sponsorverplichtingen na, dus veel fotos! Aan handtekeningen heb je niets, maar met iemand op de foto is toch wel leuk voor later.

Training doe ik weinig, beetje zwemmen, beetje fietsen, beetje lopen Het heeft toch niet veel zin, en ik heb toch niet veel zin. De uitnodigingen voor de feestjes stromen echter binnen! Zojuist bij de Slowtwitch.com meeting geweest in het Blue Seventy huis, erg gezellig en goed lokaal bier. Van de eigenaar van K-Swiss een uitnodiging gehad om zondag naar een after party te komen, its gonna be awesome!

Vanmorgen een zwembattle gehad met Maarten van der Weijden, die is door Blue Seventy ingevlogen om wat promotionele werkzaamheden te verrichten. Wie hem zou verslaan in een race naar de koffie boot toe zou een nieuw speedsuit verdienen. Die gast zwemt echter nog steeds zo hard als hij groot is: heel erg. Een korte tijd na Maarten kwam ik als 2e binnen, en kreeg een mooie Kona Limited Edition zwembril!

Gister naar Vulcano Parc geweest, erg indrukwekkend al die lava, kraters, magma, tunnels, rook, zwavel en alles. Eind rijden, erg warm, erg viel Spa. Trouwens best gek, ik praat al ruim een week alleen maar Duits en Engels. Het switchen tussen talen levert soms rare situatie op als mengelingen van woorden zinnen die totaal nergens op slaan

Verplaatsen doen we inmiddels weer per Anhalter. Dat is dus liften in Duits en macht erg viel Spa. Zo kregen we o.a. een lift van de eigenaren van Ceepo, een paar surfdudes, een opgemaakte, opgepompte en opgelifte 49 jarige vrouw die wel 3 keer dezelfde vragen stelde, en van 2 chicks in een cabrio. Wij hebben ook wel geluk hoor.

Dat was het voor nu, ik ga slapen, dit keer wel vroeg en geniet van de plaatjes!

Age group pros en Aestate

6 oktober - door Diederik

Ik zit nu op ons balkon met een Corona, Tom Waits op de koptelefoon, ik zie sterren (letterlijk) en hoor de oceaan, heb het nog steeds ontzettend naar mijn zin hier! De organisatie via wie wij hier zijn zorgt super goed voor ons: Co2 patronen, kleding, liften, ontbijt, parcoursverkenning, aanreiken van drinken tijdens duurloopjes en gister een welkoms diner bij Bubba Gump (Run Forest, Run!). Ook hebben we echt geluk met ons appartement, alles is aanwezig en hoeven we dus niet te kopen: koffie, suiker, zout, peper, martini, snorkels, bodyboards, vishengels en gister nog vanaf ons balkon springende dolfijnen in de azuur blauwe oceaan bekeken.

Training gaat prima, maar ik ben eigenlijk nog niet echt met de wedstrijd bezig. Veel te druk met het genieten van alles hier. Voor de Ironman UK heb ik me strikt aan bepaalde voedingsplannen gehouden: week lang geen koffie tot voor de wedstrijd, geen alcohol, veel pasta. Hier zit het iets anders in elkaar, na de training een Corona op het balkon, s ochtends wakker worden met een grote, sterke bak koffie en heb afgelopen 4 dagen gegeten bij o.a. de Burger King, Wendys en McDonalds.

Gister wederom 3800 meter gezwommen in de oceaan, de eerste helft ging lekker, in 31 minuten rond. Terug rustiger gezwommen en wat rugcrawl tussendoor. Toevallig net als de dag ervoor een eindtijd van 1.08. Maakt natuurlijk nu niets uit, zaterdag is belangrijk! Na het zwemmen goed ontbeten, terug naar huis en met de fiets in de auto naar Hapuna Beach. Vanaf daar naar Hawi gefietst en terug, het lastigste gedeelte van het fietsparcours. De wind begon te waaien bij Hawi, best gunstig: 70 km met een gemiddelde van 32.

Opmerkelijk was de Amerikaanse dame van een jaar of 40 die kopwerk voor mij deed, uh kopwerk voor mij? Ja, kopwerk voor mij. Zou ze pro zijn? Korte intervaltraining dan? Nee, blijft flink door stampen op dr zwarte Trek Equinox 9.9 (model 2009), compleet gebondragerd: remmen, stuur, km teller, bidonhouders, aero bidons, cranks, zadel, co2 patronen, wielen met hoge velgen (de dure versie), banden, alles. En ze deed kopwerk voor mij, het zweet droop van dr af gedurende het uur dat ze dat deed. Ze was zo afgetraind dat het overtollige vel onder haar oksels bijna tot haar knien hing. Niet echt smakelijk om daar achter te rijden, maar ik heb een wedstrijd zaterdag, en kon mn energie beter sparen, dus zat ik daar, en probeerde me te concentreren op haar fiets.

Naast deze vrouw, die echt maximaal ging, werd ik ook nog ingehaald door een age grouper (minstens 50) met baard, die ongeveer 38 per uur reed, terwijl het zeker 35 gaden was! Tijdens het lopen ook, bezweet en hijgend knallen ze je voorbij. Iedereen lijkt hier 4.30 te fietsen en 2.45 te lopen, gekkenhuis! Ook moet ik me naar de Hawa maatstaven schamen voor een fiets waarvan de nieuwe versie uit met velgen van maar 50mm. Maargoed, mijn wedstrijd is zaterdag, of donderdag, dan is de underwear run over 1/2e mile. Dit is eigenlijk een excuus om te laten zien hoe afgetraind je bent, misschien kan ik hier beter pieken, haha!

Na het fietsen Hapuna Beach bekeken, dit is eigenlijk paradijs zoals het bedoelt is, witte stranden, blauwe zee, zwarte kliffen, echt fantastisch! s Avonds zoals gezegd gegeten bij Bubba Gump en op tijd naar bed.

Vanmorgen verslapen voor onze 2 uur run, op zich niet erg, rustig ontbeten, auto gehuurd: een Jeep Wrangler 4WD automaat, dak eraf, en naar Mauna Kea gereden, een van de hoogste punten van het eiland. Halverwege werd het koud, en ging het regenen, dus het dak er weer op. Boven was het 7 graden, regen en een ontzettend maanlandschap. Indrukwekkend, dat wel. Ook wel relaxt om even weg te zijn uit de hitte.

Eind van de middag 1u35 rustig gelopen, we hadden het weer over onze tegenliggers die zo gruwelijk hard liepen, en we maakte ze belachelijk, tot we zagen dat het Chris McCormack was. Die heeft natuurlijk al het recht om zo hard te lopen, want dat kan hij..

Aestate was ruim 3 jaar lang mijn werkgever. Tot vlak voor mijn vlucht naar Hawa ben ik nog werkzaam geweest en heeft Aestate mij gesponsord. Hoe haal ik meer rendement uit mijn vastgoed? De betrokken partijen praten langs elkaar heen: hoe krijg ik ze weer op n lijn? Voldoet mijn huisvesting over 10 jaar nog steeds? Ik heb een huisvestingsstrategie en hoe nu verder? Is het mogelijk om ons project op tijd binnen budget te realiseren? Welke exploitatiekosten kan ik verwachten? Is deze vastgoedontwikkeling haalbaar (te maken)? Aestate biedt innovatie, duurzame oplossingen voor complexe, strategische vastgoedgerelateerde vraagstukken.

Sea Turtles & Maxim

4 oktober - door Diederik

Another day in paradise, het is echt fantastisch hier! Gistermiddag eerst naar Magic Sands geweest. Dit strand is raar: de ene keer is er zand, de andere keer vind je er alleen maar gestold lava Gelukkig lag er zand! Was echt relaxt, hoge golven en veel body boarders. Uiteraard ging ik ook een poging wagen, met een bijna gebroken rug als resultaat

Daarna ff een uurtje gelopen met een erg hoge hartslag, terwijl het tempo toch echt laag lag. Moet duidelijk nog wennen aan de temperatuur. Wel vreemd hoor, Daniel en ik werden ingehaald alsof we stil stonden Zouden al die atleten daadwerkelijk de marathon onder de 3 uur lopen? Ik geloof er niets van, maargoed: zaterdag moet het gebeuren, niet nu, dus laat ze maar lekker gaan! s Avonds pizza gegeten en net voor ik naar bed ging werd mn rugzak gebracht!! Nu ben ik echt compleet!

Vanmorgen weer om 6:00 op, en naar de pier voor de dagelijkse zwemsessie. Weer heerlijk gezwommen, en na ongeveer 1500 meter kwamen we een Amerikaanse lange afstandszwemmer tegen die ons overhaalde om mee te zwemmen naar de verste boei. Dus vandaag toch ff het hele zwemparcours afgelegd: 3800 meter in 1u08, en het voelde echt rustig!

Na het zwemmen goed ontbeten en mn fiets helemaal in elkaar gezet, daarna met Daniel en Lars (ook van ons Bayer team) 2 uurtjes gefietst. Wederom vlogen de atleten ons links en rechts voorbij op hun tijdmachines met druppelhelmen Gekkenhuis!

Na 2 uurtjes fietsen was het weer tijd voor ons dagelijkse portie strand en zon, met Kealakekua Bay als eerste doel. Daniel en Carla konden met Lars en zn fam meerijden, ik zou gaan liften. In eerste instantie een lift van een Italiaanse immigrant die wel van een jointje hield, daarna een andere local die het dan weer verbouwde Hoe kan het dat 2 keer liften dit onderwerp ter sprake komt? Als je zegt dat je uit Nederland komt zie je de ogen van de mensen hier groter worden

Uiteindelijk op bestemming bleek er weinig strand te zijn, dus ik kon terug rijden met Lars, en Daniel ging liften. Op Kahaluu Beach heerlijk gesnorkeld tussen de reuze schildpadden! Echt super mooie beesten, en zo groot!

Zojuist wezen eten in het centrum van Kona, en weer terug gelift met zn 3e. De 1e auto stopte, wederom een local, toeristen zijn eigenlijk maar gierige mensen die je niet meenemen, en bracht ons helemaal naar huis terwijl hij hier niet eens hoefde te zijn, zijn boodschap: return the favour: pick up hitchhikers! Net een lekker biertje op en dan slapen

Maxim heeft mij een ontzettend goed voedselpakket gegeven voor mijn trip naar Hawaii. Niet alleen met Maxim producten, maar ook met Performance producten, ze zijn voor Nederland importeur van beide. Tijdens mn voorbereiding waren vooral de herstelproducten van belang. Door eiwitrijke voeding te nemen binnen 30 minuten na de training herstel je extra snel, niet een paar gram, maar toch echt wel tussen 20 en 40 gram eiwit, direct na de training.

Daarnaast ook de normale voeding voor tijdens trainingen, en wedstrijd ontbijt. Misschien leuk om met jullie te delen: Evert, Cornelis en ik eten ALTIJD 1/3e van een Carbo cake 3 uur voor de wedstrijd. Deze cake is simpel te maken door de poeder uit de verpakking te mengen met alleen water, en dan 50 minuutjes in de oven. Wij doen dat altijd de avond voor de wedstrijd, of als we cake over hebben stoppen we dit in de vriezer, en eten het een andere keer.

Magiqsoft & Eerste dag Hawaii

1 oktober - door Cornelis

Woensdag vertrok ik na een aantal stressige uurtjes inpakken met de trein vanaf Emmerich via Dusseldorf naar Hagen. Wel fijn, zowel op station Emmerich als Dusseldorf is er geen lift. Een grote backpack, fietskoffer en rugzak 2 keer 2 keer trap op en af. Op station Hagen werd ik opgehaald door Carla, met de auto naar haar ouders gereden en daar het begin van de vakantie gevierd met wat typische Duitse biertjes en broodjes met worst (zie ook de fotos hier rechts.)

Donderdagochtend op 5.00 jakkerde we met 170 over de autobahn richting flughafen Frankfurt. In eerste instantie stonden we op stand-by, en werd ons 600 euro geboden om een andere verbinding naar San Francisco te nemen. Dat ging zeker niet werken omdat we nog moesten overstappen naar Kona. Uitendelijk konden we toch mee, en had ik een plaatjes aan het gangpad naast een overdreven aardige Amerikaanse mevrouw die haar hele levensverhaal met mij deelde. Als beloning voor het luisteren kreeg ik wel al haar toetjes en chocolade repen.

De overstap op San Fracisco Airport was ok, wel erg streng die Amerikanen, heb daar al mijn vingerafdrukken en een foto achtergelaten. Zelf mn fiets en backpack uitgecheckt, en vervolgens weer ingecheckt op de vlucht naar Kona. Uiteindelijk landde we na 25 uur reizen op Kona! Hier bleek alle bagage aanwezig, behalve mijn backpack met daarin al mn kleren en (niet zo slim) mn armpads voor mn fiets. Zonder deze armpads kan ik mn stuurextenties niet vastmaken, dus niet sturen, dus niet fietsen. Als ik geen triathlon zou doen zou het niet zoveel uitmaken, maar graag zou nog een paar stukjes trappen voor volgende week zaterdag Nu afwachten of het misschien vandaag met de vlucht mee komt.

Ons appartement is super, zoals ook te zien op de fotos bij het vorige artikel, het uitzicht is werkelijk fantastisch en vannacht heb ik geslapen met de geluiden van de branding op het koraal en de gestolde lava.

Vanmorgen om 6.00 wakker geworden, dan wordt het hier ook licht en is het nog lekker koel buiten. Een goede kop koffie op ons balkon en daarna naar de zwemstart. Hier was het al best wel druk, veel atleten die zien en vooral ook gezien willen worden. Zwemmen was wennen in de oceaan. Het zout is niet zo erg, maar constante deining is wel wennen. Gelukkig kan ik hier nog een week aan wennen. Super mooi ook, de zon komt net over de vulkaan heen, die zelf nog in nevel gehuld is. De bladeren van de palmbomen krijgen een gouden randje en de oceaan kleurt azuur blauw. Op het verste punt werden we tijdens het zwemmen vergezeld door 2 spelende dolfijnen, echt gaaf! Ze maakte sprongen, en zwommen rondjes om elkaar, en om ons.

MagiQsoft heeft mij deze trip financieel ondersteund, en hoe langer ik hier ben, hoe meer ik dat ga waarderen! MagiQsoft is een dynamisch softwarebedrijf dat de wens van de klant altijd centraal stelt, dit betekent gebruiksgemak ongeacht hoe hoog de wensen ook zijn. Hierbij gebruiken wij altijd de volgende toverwoorden: innovatie, kwaliteit, flexibiliteit, klantgerichtheid en gebruiksgemak.

MagiQsoft levert een breed scala aan diensten met name op het gebied van internet en mobiele communicatie. Ze bouwen o.a. (geavanceerde database gestuurde) websites, internet-applicaties en applicaties voor mobiele devices. Hun specialisatie betreft het bouwen van gebruikersvriendelijke content management systemen en het koppelen van websites aan backoffice systemen. Tevens houden ze zich bezig met streaming video en audio en het hosten van uw webapplicaties (via de Media Gateway in Hilversum).