Welkom op de website van triathlon broers Diederik, Evert en Cornelis Scheltinga!
Nog 2 weken….
24 februari - door Diederik
Na 2 maanden hard trainen sta ik over 2 weken aan de start van de Ironman in Taupo. Over mijn doelen zal niet geheimzinnig doen: kwalificatie voor Hawaii, top 20 overall en finishen onder 9u15. Qua eindtijd ligt het ook aan omstandigheden natuurlijk, en top 20 wordt lastig om in de gaten te houden want de pro’s starten 15 minuten eerder.
Afgelopen week heb ik terug gekeken hoe ik me voorbereid heb op de Ironman UK, en eigenlijk sloeg dat qua trainingsomvang nergens op. Gemiddelde trainingsweken van 14 uur, 200km fietsen in de week en mijn langste duurloop was 2u10. Toch aardig gefinisht, maar het verklaart ook waarom ik zo kapot was na afloop. Hiernaast (eindelijk) ook de video.
Deze week train ik al aanzienlijk minder dan afgelopen weken, volgende week nog een flinke stap terug en dan ben ik er helemaal klaar voor. Naast trainen ook nog een hoop andere dingen gedaan hier: naar het zomeroptrekje aan zee gefietst, 170km verderop. Daar een avond, nacht en ochtend gechilt. Afgelopen weekend een dag wezen varen met de boot van de fam, toen hardgelopen op Waiheke Island, gebbqt op het strand en dat soort dingen. Een keer wezen zeezwemmen met Andy, die vervolgens in zee z’n wetsuit uittrekt er bij de auto achter komt dat de sleutel in z’n mouw zat: hij heeft wel pech hoor! Interval training gedaan op de fiets met 8x Ironman New Zealand winnaar Cameron Brown. Gister Auckland City in geweest, Skytower in, en bij de Oakley shop m’n nieuwe zonnebril voor de helft gesponsord gekregen: Oakley Flak Jacket met VR28 Black Iridium Polarized glazen. Ik heb ook wel geluk hoor! Daarna nog even op het strand gelegen in Mission Bay, the place to be in Auckland!
Ik krijg net een telefoontje of ik zin heb om mee te gaan varen, een boot bezorgen van Puaunui naar Pine Harbour, zeiltrip van 2 dagen. Ik heb ook wel geluk hoor! Wetsuit mee en niet teveel zorgen maken over taperen. Regelmatig slapen gaat alleen wat lastig worden komende 2 nachten…
Parcoursverkenning in Taupo
15 februari - door Diederik
Het is alweer 15 dagen februari, maar in dit bericht toch nog even mijn vorderingen van mijn trainingen in Nieuw Zeeland. Het is hier ideaal, mijn zuidelijk halfrond ouders, broertjes en zusje zijn te relaxt en ik voel me hier afschuwelijk thuis.
Januari was mijn grootste trainingsmaand ooit, ik weet niet of februari dit record gaat breken, maar hier de cijfers:
Zwemmen: 37,9 km in 11u50
Fietsen: 1709 km in 57u20
Lopen: 233 km in 19u25
Totaal trainingsuren: 88u35
Mooiste trainingsrit was de laatste van mijn fietstocht op het zuidereiland: van Invercargill naar Wanaka, 183 km met 1465 hoogte meters in 5u37. Dat is een gemiddelde van 32.7 met daarin de Crown Range, de hoogst geasfalteerde, doorgaande weg in Nieuw Zeeland. De afdaling van 40km naar Wanaka was super, goede wegen en goed overzichtelijke bochten. Een maximale snelheid van 89 km per uur en de gehele weg een rugzak van 10+kg op m’n rug.
Afgelopen weken veel getraind, vooral fietsen gaat goed. Het meeste werk is inmiddels gedaan, vorige week een mooie tocht gemaakt naar een zomerhuis van deze fam. en afgelopen weekend ben ik in Taupo geweest om het parcours te verkennen. De temperatuur van het meer is goed, niet te koud. Je kan er goed zin zwemmen zonder het koud te krijgen dus daar hoef ik me geen zorgen over te maken. Het fietsparcours is snel. De wegen zijn goed geasfalteerd en wanneer de wind gunstig is kan het een heel snel parcours zijn. Het lopen is ok, een paar lange heuvels met steile afdalingen maar omdat het een heen en weer parcours is doe je altijd alles beide kanten op.
Over 3 weken is het zo ver, komende week heb ik een trainingssessie met mister Ironman New Zealand: Cameron Brown! 8x winnaar in Taupo, 6x top 10 in Hawaii en aangezien duursport hier op een iets ander niveau bedreven wordt dan bij ons thuis wordt deze man op straat herkend, en om handtekeningen en foto’s gevraagd. Ik ben benieuwd!
Nederlands kampioen cross duathlon!
4 februari - door Evert
Als afsluiting van de eerste trainingsperiode had ik een weekje rust. Deze rustweek sloot ik af met het eerste NK offroad duathlon in Etten leur. Een erg leuke en goed georganiseerde wedstrijd waar ik vorig jaar ook aan mee gedaan had.
Vooraf had ik geen idee hoe sterk ik zou zijn na m’n rustweek. Ook wist ik na “de hel van Groesbeek” dat mountainbike niet mijn sterkste onderdeel is, dus erg hoge verwachtingen had ik niet.
Tijdens m’n uitgebreide warming-up voelde ik me al goed. Dat werd ook alleen maar beter omdat ik Cornelis 2e zag worden in de race bij de junioren, en trainingsgenootje Maya zag winnen in haar categorie. Wel ging ik nog even onderuit met de mountainbike maar daardoor wist ik ook gelijk dat die bocht glad was…
De eerste run over 6km liep gelijk erg makkelijk. Ik startte behouden en hield iedereen goed in de gaten. Al snel vormde zich een groepje met Nederlanders achter 2 snel gestarte Belgen. Het ging bij mij allemaal erg ontspannen. Op het moment dat er een stukje door een weiland gelopen moest worden wat erg lastig en slecht te belopen was liep ik slim langs het modderige gedeelte (dankzij een goeie verkenning) en sloeg daardoor een gaatje. Hier ben ik iets versneld en kwam zo als 1e Nederlander in de wissel aan.
Op de mountainbike verwachte ik dat ik snel zou worden ingelopen maar dat viel me alles mee. Na 1,5 ronde kwam leeftijdsgenoot Tim Dullaart voorbij. Ik moest hem in eerste instantie gelijk laten gaan en zag het meteen… Deze jongen kan mountainbiken! Even later kwam Wim Nieuwkerk ook langs. Ik bedacht me geen moment en pakte gelijk z’n wiel. “Meegaan en niet meer loslaten” dat ging er door me heen, en zo voerde ik het ook uit. In de 3e en laatste ronde van de 20km mountainbike ben ik helemaal stuk gegaan, maar ik bleef erbij. Ondertussen hadden we ook Tim weer bijgehaald en was er van achter uit nog een Belg aangesloten. Met z’n 4e wisselden we te gelijk. Wim was gelijk weg omdat hij niet van schoenen hoefde te wisselen en had een gat van 20 seconden. De afsluitende 3 km lopen werd een martelgang met mijn verzuurde benen van het fietsen. Ondanks dat kon ik toch een redelijk tempo pakken. Tim en de Belg Pani Embrechts liet ik al snel achter me. Wim liep een goede 2e run en heb ik niet meer terug gezien. Zo werd ik 4e in de wedstrijd, 2e Nederlander overall en 1e Neo-senior.
Uiteindelijk werd ik dankzij(?) de jury nog als 3e in de uitslagen gezet. Luxem Yeray (B) werd gediskwalificeerd omdat hij tijdens het lopen een schoen verloor en op 1 sok heeft doorgelopen. Dit was een klein smetje op de wedstrijd want deze DQ was nergens voor nodig… Ik zelf heb in Groesbeek (zie verslag “bosamateur” een stukje hier onder) ook een stuk zonder schoenen gelopen… Geen idee dat dit niet mocht, en totaal onnodig om hier een DQ voor te geven.
Maar al met al kon ik over mijn eigen wedstrijd erg tevreden zijn en heb ik toch maar mooi weer een nationale titel op mijn naam staan…
Door Cornelis:
De eerste wedstrijd van het jaar, verliep voor mij erg goed: Zilver op het NK cross-duathlon!
Ik startte in een veld met alle junioren en daar achter een recreatieve serie. Bij de junioren wordt altijd hard gestart, en ik besloot om mee te gaan. Na 100m te hebben gehad, had ik een goede 5e positie te pakken. Toen iedereen zijn eigen tempo begon te lopen, voelde ik dat ik iets kon doorschuiven. Al gauw liep ik als 3e achter Marco Akershoek en een loper van atletiek vereniging HAC: Tom Rademaker. Halverwege de tweede ronde versnelde Tom iets en moest Marco lossen. Ik voelde dat ik wel mee kon, dus sloot bij hem aan. Met zijn tweeën hebben we kop over kop gelopen tot in het parc ferme.
Op de mountainbike kwam in Marco mij in het eerste stuk al voorbij rijden. Ik kon zijn tempo niet bolwerken en moest hem laten gaan. Halverwege de eerste kwam ook Erik van der Heijden mij hard voorbij, en ook hem moest ik laten gaan. Ik moest van mezelf blijven knokken, en ik Marco kwam iets dichterbij. Op het moment dat ik me goed op hem kon oriënteren, maakte ik een stuurfout en moest ik van mijn fiets af. Snel er weer opgestapt en vol gas er weer vandoor. De rest van het fietsen kon ik niet veel dichterbij meer komen, en van achter kwam gelukkig niemand opzetten.
Na de wissel zag ik dat de achterstand op Marco (categorie H16) te groot was, en Erik (categorie H18) lag al helemaal ver voor me. Ik heb besloten om redelijk tempo door te lopen, want achter mij zag ik dat Richard Leemans op ongeveer 10seconden, en ik wilde die derde plek Overall niet verspillen.
Na 47:10min kon ik eindelijk moe en voldaan de finish passeren: Ik had mijn 4e NK medaille gewonnen!
