Welkom op de website van triathlon broers Diederik, Evert en Cornelis Scheltinga!
Tour de France
31 juli - door Cornelis
Wat heb ik de Tour de France weer met plezier gevolgd. De battle tussen Contador en Schleck eindigde misschien niet helemaal zoals ik had gehoopt, maar je kan niet alles hebben. ;)
Sinds ik dit filmpje in Holland Sport heb gezien ben ik stiekem wel een beetje fan van de broertjes Schleck geworden. Net zoals wij, genieten Frank en Andy écht van hun sport. Sport is hun passie, en zo hoort het!
Vallen en opstaan
28 juli - door Evert
De dag na het NK in Holten heb ik nog een wedstrijd gedaan voor ons Bayer team in de 2e bundesliga. Gek genoeg voelde ik me goed hersteld van Holten en finishte ik als 12e zonder te forceren.
Ook van deze wedstrijd herstelde ik goed en vol zelfvertrouwen ging ik een week later naar Schwerin om weer een bundesliga wedstrijd te starten. Ruim 5 uur rijden, overnachten bij teamgenoot Stephan Bergermann, en de volgende ochtend de wedstrijd. Zwemmen ging niet super, mede ook door de “einteiler” waar constant water doorloopt tijdens het zwemmen. Op de fiets kwam ik in de 2e groep te zitten. Iedere ronde (8 rondes van 2,5 km) kwamen we iets dichter bij de kopgroep. In de 5e ronde ging het voor mij mis. Na het keerpunt een scherpe bocht en daar rijd iemand tegen mijn achterwiel aan. Ik kom ten val. Snel opgestaan, stuur recht, ketting er op en fietsen. Dit lukte niet omdat m’n achterwiel aanliep. Wiel er goed in gezet maar nog steeds loopt het aan omdat er een flinke slag in zit. Ondertussen wordt ik bijgehaald door de 3e groep en ik sluit hier bij, met een aanlopend achterwiel, aan. Nog geen kilometer verder hoor ik een knal en de band heeft het begeven. Einde wedstrijd.
Een paar flinke wonden rijker maar geen klassering verder kon ik weer die 5 uur naar huis rijden…
Fiji Islands
27 juli - door Diederik
Vernieuwde site
27 juli - door Diederik
Na jaren trouwe dienst is onze oude site met pensioen, en hebben we (Cornelis & Diederik) een nieuwe gebouwd. Van de voorkant kan je dat misschien niet zo zien maar de achterkant maakt het ons makkelijker berichten te posten en al dat soort dingen. Verder zijn we nog niet helemaal klaar met het updaten, dus hier en daar kom je waarschijnlijk nog wat kinderziekten tegen. Groetjes uit Nieuw Zeeland!
Guided Tour Sol Maria
25 juli - door Diederik
Marlin vissen
23 juli - door Diederik
Fiji Islands
21 juli - door Diederik
Bye Bye Beard
19 juli - door Diederik
Savusavu Twee
17 juli - door Diederik
Een korte beschrijving van de rest van deze week: Vinnie verlaat ons op maandag, dinsdag internetten we, en gaan weer uit eten, dinsdagavond hebben we een officiële welkom door middel van een kava ceremonie. Kava is een soort drug (amfetamine) die je drinkt, het heeft een verdovende werking. Ik dronk flink wat kava want wilde wel ervaren hoe dat voelde. Echter, ik werd wat teleurgesteld want voelde niets meer dan een lamme tong.
Woensdag hebben we een spontaan door de lokale chief georganiseerde rondleiding langs watervallen, regenwoud en een afsluitende bbq met band op het strand in het dorp van de chief. Gavin vliegt terug naar Auckland voor zaken, en neemt volgende week Freddie en Frankie Duncan mee terug.
Donderdag nodigen wij de locals en band van gister uit om met ons te gaan snorkelen en aan boord te lunchen. Ze leiden ons rond over het rif en wij helpen met het opruimen van een speciaal soort starfish die veel schade aan het rif aanbrengt. Was een erg leuke dag, van de 6 locals / band hadden er 5 nog nooit op een jacht gevaren.
Vrijdag ga ik met de boot Kokamo naar Cousteau’s resort, we chillen op het strand, in het zwembad en zee. ’s Avonds / ’s nachts vissen we op inktvis, maken vrienden met een locale vrouw (Sofie), ze vist op een bamboe vlot en als Tom terug naar de boot gaat om Rachel op te halen nodigt ze Chris en mij uit om op haar vlot te vissen. Vreemd gevoel om Tom in het duister te zien verdwijnen terwijl Chris en ik achter blijven op een bamboe vlot, midden in de nacht op zee…
Zaterdag zijn de lokale zeilraces in lasers. Samen met een aantal andere cruisers worden we kansloos laatste, ’s Avonds bbq-en we en inmiddels hebben we een vaste vriendengroep, gemixt met locals en cruisers. Leuke avond.
Zondag, maandag en dinsdag doen we niet heel veel. We lezen, chillen, socializen, drinken kava, zwemmen, shoppen, trainen en bezoeken een stad aan de andere kant van het eiland.
Savusavu
15 juli - door Diederik
Nederlands kampioen!
12 juli - door Evert
10 juli stond al sinds het einde van vorig seizoen omcirkelt in mijn agenda. Het NK olympische afstand in Holten zou het hoofddoel worden van mijn seizoen. In de aanloop naar deze wedstrijd veranderde een hoop; Eerst zou het gewoon een NK in een stayer wedstrijd zijn, toen werd het opeens gehouden in een worldcup en later werd er besloten om de titels te vergeven in een niet-stayerwedstrijd.
Voor mij veranderde er weinig. Ik wilde gewoon winnen bij de neosenioren, helemaal na het wat minder verlopen NK sprint in Stein. Het zwemmen heeft de afgelopen periode de meeste aandacht gekregen. Dit kwam helaas niet helemaal naar voren. Met een minuut achterstand op de eerste kwam ik uit het water.
Op de fiets kwam Sven Strijk voorbij en even later sloten we verrassend snel aan bij de kop van de wedstrijd. Fietsen was een erg mooi maar ook zwaar parcours met de motieweg en de holterberg. Ik fietste erg gemakkelijk, vooral berg op. Er ontstond een grote groep met alle favorieten en mijn directe concurrenten erin. Niemand kwam weg of moest er af, dus de beslissing zou bij het lopen vallen.
Ik wisselde goed vooraan en begon samen met Bas Diederen als eerste aan het lopen. Al snel kwam Stefan van Thiel voorbij en even later volgde ook Sander Berk. Het werd voor mij enorm zwaar in de hitte, maar elke ronde liep ik verder uit op de nummers 4 en 5 (Sven Strijk en Lesley derks), die ook voor de titel streden in de categorie -23. Ondertussen liep Bas verder bij me weg, maar mijn 4e plaats en overwinning bij de neosenioren kwam niet meer in gevaar.
Eindelijk is het gelukt, na al eens Nederlands kampioen duathlon geweest te zijn nu voor het eerst Nederlands kampioen triathlon!
Dubbelslag in triathlon Didam
9 juli - door Cornelis
Het is een beetje laat, maar hier toch een kort verslagje van de triathlon Didam van vorige week.
Ik deed, zoals elk jaar, mee op de 1/8e triathlon. Van te voren had ik besloten om niet volle bak te gaan, en als het kon puur voor de winst te gaan. Vorige week op de ¼ triathlon van Gendt was namelijk behoorlijk pittig geweest, en het weer van de dag (volle zon met een temperatuur van ruim 30graden!) was ook niet echt ideaal. Na een aardig zwemonderdeel, kwam ik samen met de snelste zwemmer uit het water. Na een snelle wissel, zat ik als eerste op de fiets. Na ongeveer 10km ontspannen in mijn eentje gefietst te hebben kwam nummer twee langs en met hem ben ik mee gegaan. Na weer een goede wissel had ik gelijk een flinke voorsprong en heb ik de wedstrijd ontspannen uitgelopen. Met een eindtijd van 00:58:05, kwam ik met bijna 2 minuten voorsprong over de finish.
Evert deed mee op de ¼. Na een goed zwemonderdeel stapte hij met bijna een minuut voorsprong op de fiets, waar hij zijn voorsprong gemakkelijk uit kon bouwen. Met een fietstijd van 00:56:09 was hij 3(!) minuten sneller dan de tweede fietstijd. Op het looponderdeel kon hij de wedstrijd vervolgens ontspannen afmaken. Een eindtijd van 01:48:25 betekende een parcoursrecord! Dit is het derde parcoursrecord dat we dit jaar hebben neergezet.
Google Maps
7 juli - door Diederik
Een kaartje van waar we geweest zijn, in chronologsche volgorde…
Gone Fishing weergeven op een grotere kaart
Video: zo vang je een Mahi Mahi
5 juli - door Diederik
Video: snorkelen in Swallow's Cave, Vava'u, Tonga
4 juli - door Diederik
Video: Kelefesia Island, Tonga
3 juli - door Diederik
Fiji
2 juli - door Diederik
2e dag in de oversteek. Ik las wat in de Girl with the Dragon Tatoo op m’n favoriete plekje aan boord: in de schaduw en in de wind. We viste met 2 hengels en ik had direct uitzicht op een van de hengels. In m’n ooghoek zag ik wat bewegen en zei: “I think we’ve got a fish…” ik had de zin nog niet uitgesproken of de vis ging er met het aas vandoor. Wat hier op volgt is dat de molen van de hengel slipt, en dit maakt een ratelend geluid. De kracht van de vis bepaald hoe snel de molen slipt, en dit bepaalt weer het geluid van de ratel. Ik kon meteen horen dat dit geen kleine vis was… Ik keek 50 meter de zee in, de afstand waar normaal het aas ongeveer achter de boot sleept en zag een gigantische marlin dansen op z’n staart. “It’s a marlin, It’s a marlin!!” Ik verhoogde de weerstand van de slip op de molen en probeerde het beest in te halen, tevergeefs. De hengel boog krom en het beest ging ervandoor. Gavin, Lica, Vinnie en Shae deden wat nodig was: boot in de wind, andere hengel inhalen, fok inrollen, mij een harnas, safety lijn en visriem omdoen, grootzeil droppen en camera pakken. In de tussentijd liep ik met de hengel naar het voordek en probeerde de marlin binnen te halen. Wat een kracht en wat een gigantisch beest. Vanaf nu ben ik ervan overtuigd dat vissen echt een sport is. Na 20 minuten vechten kon ik al m’n spieren voelen: m’n benen, rug, buik, schouders maar vooral m’n armen. Soms moest ik mezelf volledig schrap zetten en alle kracht gebruiken die ik heb. En ik noem mezelf geen slappe jongen… Meer dan eens had de hengel de vorm van een U in plaats van een recht ding.
Het vangen van een marlin is de natte droom van elke visser maar ik kwam op een punt dat ik het niet meer leuk vond: zoveel kracht, en elke keer als ik dacht dat ik ‘m bijna binnen had ging hij weer in de aanval. En dan was er weer een paar 100 meter extra lijn uit… En ok, als je een marlin vangt is de kans 80% dat het beest groter en sterker is dan jij, en een marlin kan misschien 3.8 kilometer sneller zwemmen dan ik, maar dat betekend nog niet dat het ook een Ironman is. Ik geef niet op!
Uiteindelijk, na 40 minuten vechten had ik ‘m naast de boot. Toen kon ik ook zien wat mij de afgelopen 40 minuten zo’n pijn gedaan had: een gigantisch monster van minstens 2 meter met een bruut zwaard voorop z’n kop. Heel even hadden we oogcontact, en in dat magische moment dachten we allebei: “ow shit, dit is niet best…” En tegelijk gingen we allebei weer in de aanval. Marlin met een diepzeeduik, en ik probeerde tevergeefs z’n kop bovenwater te houden. Na een uur strijd had ik ‘m voor de 2e maal naast de boot, we brachten ‘m naar het achterdek en kwamen tot de conclusie dat we er eigenlijk niks mee konden. Nog 3 dagen zee voor de boeg en niet de vriezer capaciteit om zo’n gigantische vis in te vriezen of op te eten. We bekeken ‘m goed en schonken ‘m de vrijheid.
Het is inmiddels 2 dagen later en ik heb nog steeds spierpijn in m’n armen en striemen en rood / blauwe plekken op m’n buik van het harnas. Maar wat een gigantisch beest, wat een ontzettend gave ervaring. Vissen IS een sport!
Tsunami
1 juli - door Diederik
Het begon met een aardbeving, om 07:00 in de ochtend, de datum ben ik vergeten. De eerste van 4 golven kwam om 07.15 en veel mensen waren al de bergen ingevlucht. De 2e en 3e golf waren de grootst en waren het meest verwoestend. De 4e was weer een wat kleinere. De schade was gigantisch, huizen, gebouwen, dieren, mensen, wegen en koraalriffen totaal weggevaagd. Uiteindelijk een hand vol doden en een aantal gewonden.
Elke boot in de ICA Rally had 2 grote vuilniszakken met spullen meegenomen, en de organisatoren hadden in NZ een sponsor voor een groot aantal medische zaken geregeld. We werden als helden ontvangen door de lokale bevolking. Achteraf bleek ook dat we de eerste toeristen waren sinds de tsunami. Hier een paar plaatjes.