Welkom op de website van triathlon broers Diederik, Evert en Cornelis Scheltinga!
Kona 2010: Verhuisd!
24 september - door Diederik
Het gaat allemaal wel erg snel hier… Zoals ik gister al schreef kwamen er 2 extra mensen wonen, ook blowende, werkloze, tv kijkende figuren. Ze slapen in de woonkamer zonder meubels en voor 1 dag en nacht deelde ik 1 badkamer + wc met 6 anderen.
Vanmiddag wilde ik een uiltje knappen na een rambo sessie in het zwembad en 2u30 over de bloehete Queen K met 2×45min racepace, mocht de muziek niet zachter en de deur niet dicht. Zo werkt het natuurlijk niet. Dus ff bij het appartementenverhuurbedrijf langs waarvan ik vanaf a.s. Dinsdag sowieso al een plekje zou huren. Mocht ik vandaag gewoon al intrekken, voor gratis! Zie ook de video…
Kona 2010: Plumeria Rd
23 september - door Diederik
Video van mijn nieuwe huis op Hawaii! En apart, op het moment van schrijven komen er 2 nieuwe bewoners binnen lopen maar er zijn geen slaapkamers meer… (?) Keep you posted!
Zilver op het NK Duathlon in Tilburg!
20 september - door Cornelis
Gister heb ik mijn seizoen afgesloten met een zilveren medaille op het NK Duathlon. Dit ging over een afstand van 5km lopen vervolgens 20km fietsen en als toetje nog 2,5km lopen. Het was mijn laatste jaar bij de junioren en ik was een van de kanshebbers voor het podium.
We moesten twee rondes van 2,5km lopen en het ging erg hard. Na één ronde waren we met z’n 4en over: Xander Denys (belg), WK Deelnemers Juul van de Kruijs en Erik van der Heijden, en ik. In de laatste ronde moest ik toch een paar secondes prijs geven; 10 secondes op Juul en Xander en 5 secondes op Erik. Looptijd: 16.18
Na een snelle wissel was ik eerder de wissel zone uit dan Erik en heb ik volle bak aangezet om aan te haken bij Juul. De belg Xander was al weg en die heb ik de rest van de wedstrijd niet meer gezien. Na twee van de vier rondes fietsen kwam Marco Akershoek (Categorie Heren 16) nog langs en reden we met z’n 3en verder. In de laatste 4 kilometer liet Marco een gaatje vallen op Juul, en ik wist dat ik veel minder kans had op de overwinning als Juul eerder kon wisselen. Ik zette volle bak aan en voelde een flinke steek van kramp in mijn hamstring. Ik kon nog wel de aansluiting vinden met Juul.
Ik had wederom een erg goede wissel en begon als eerste Nederlander aan het lopen. Na de eerste stappen voelde ik gelijk kramp. Ik wilde niet wandelen en mijn plaats niet weggeven, dus ben ik doorgelopen. Terwijl ik mijn pijn verbeet kwam Juul mij hard voorbij. Pas na één kilometer kon ik iets versnellen, maar nog niet genoeg, omdat ik voelde dat de kramp dan weer op kwam zetten. Marco kwam gelukkig niet dichterbij dus kwam mijn 2e plek niet meer in gevaar.
Videoupdate Hawaii!
12 september - door Diederik
Hier een video van mijn huis in Kealakekua, inmiddels ben ik alweer verhuisd, maar daarover later meer.
Terug in Kona
8 september - door Diederik
Alweer lang geleden dat ik wat geschreven heb, inmiddels aangekomen in Kona! Vorige week Auckland verlaten, en voor de zoveelste keer afscheid genomen van de Duncan’s. Elke keer toch weer lastig.
Eerst naar Honolulu gevlogen, een dag eerder aangekomen dan ik vertrok. Meteen problemen bij de douane: ik kwam een dag eerder aan dan ik vertrok en zou dus 91 dagen in de US verblijven, in plaats van de geoorloofde 90. Ook al was het 23:15.
Daarna kei hard opgelicht door de chauffeur van de shuttle bus naar Waikiki. Uit interesse vroeg hij wat er in m’n koffer zat, ik vertelde dat het m’n fiets was. Ongeveer 30 mensen in de bus, iedereen zat al, en betaalde: 15 dollar retour. De deuren gingen dicht en precies voor vertrek riep de chauffeur mij op: 25 dollar voor een fiets, enkele reis. 01.30 in de nacht, en weinig alternatief.
Toch pikte ik dit niet, op het internet stond duidelijk vermeld: geen bagage toeslagen. Eerst een interessante discussie gevoerd met de chauffeur in het bijzijn van zijn klanten, toen naar buiten: fiets en tas gepakt. Met mij kwam een andere toerist naar buiten: “I’m more than happy to pay for you if you can’t afford it” Ontzettend vriendelijk maar het gaat mij om het principe. Dus een taxi genomen, en alsnog 40 dollar lichter…
2 toffe dagen in Honolulu gehad, wat lokale toeristische dingen gedaan, Pearl Harbor gezien, Diamond Head beklommen, 2u30 in de hitte gerent. Zondag naar Kona gevlogen, en merkte meteen een groot verschil tussen de mentaliteit van de mensen. Honolulu is erg onvriendelijk, onbehulpzaam en mensen kijken je niet aan op straat. Kona is eigenlijk het tegenovergestelde.
Werd van het vliegveld opgehaald door Erin, tijdens m’n zeilreis in de Pacific een schipper van een Amerikaanse boot ontmoet die een goede vriendin had in Kona, na wat gemail kon ik mijn eerste dagen bij haar terecht. Haar buurvrouw ging verhuizen en kon na 1 nachtje in haar appartement trekken. Prima!
Eerste dagen in Kona waren wat vreemd, raar om weer op deze plek terug te zijn. Vorig jaar een ontzettend gave tijd gehad met Daniel, Carla en EST: de organisatie die een heel hoop facilitaire dingen voor ons regelde. Nu is er nog niks te merken van het grootste triathlon evenement in de wereld, nog 5 weken en amper atleten. Een paar pro’s waaronder Cameron Brown, waar ik veel mee train deze dagen. Vorig jaar was echt een soort roes, relatief korte periode met ontzettend veel activiteiten. Ik fietste zaterdag met Brownie over het parcours en was de hele begin lus gewoon vergeten…
Woon nu dus in Kealakekua, onder een gruwelijk groot leegstaand huis met 12 mtr zwembad, op 15 km van Kona en op 500 meter hoogte. Stuk koeler dan in de stad. Een groot nadeel is dat ik na elke training weer een uur omhoog moet fietsen. Geen internet en geen vervoer buiten m’n fiets. Dus lastig om iets te ondernemen of om te communiceren met de buitenwereld. Niet ideaal, ik ga denk ik opzoek naar een ander plekje om te wonen.
Meer plaatjes op www.thetykes.com.
Winst voor tweede jaar op een rij in Triathlon Apeldoorn.
4 september - door Cornelis
Vanochtend ging de wekker om 5.15. Er moest gezwommen worden in Zeist. Van 7.00 tot 8.00 heb ik getraind om vervolgens direct door naar Apeldoorn te gaan. Hier was de Kristalbad Triathlon. Sinds het eerste jaar dat ik triathlon doe start ik hier al en het is een fantastische wedstrijd. In het parc ferme staan fietsen met een waarde tussen de €25 en de €2500. Een zeer leuke wedstrijd voor jong en oud, ervaren en onervaren.
Dit jaar waren er twee series op de 1/8e triathlon en ik startte in de tweede serie. Deze series waren niet op snelheid ingedeeld. Bij het zwemmen lag ik in een baan waar vijf(!) mensen schoolslag zwommen. Dit was niet bevordelijk voor een snelle zwem tijd. Ondanks het oponthoud kwam ik als eerste uit het water in een tijd van 7:09.
Na een snelle wissel kon ik de fiets op. Hier voelde ik de wedstrijd van woensdag nog in de benen. Beide rondes heb ik in mijn eentje gereden, en heb ik de koppositie vast gehouden.
Toen ik naar het lopen wisselde wist ik dat ik de serie eigenlijk had gewonnen. Toch moest ik nog flink gas geven omdat ik niet wist wat voor tijd de snelste uit serie één had neergezet. Mijn eindtijd is 01:02:59. Hiermee was ik ruim 1:40 sneller dan nummer twee Rob Woestenenk.
Eenmaal over de finish hoorde ik dat ik de snelste tijd van beide series had: Ik had mijn titel met succes verdedigd! Dat ik toch nog een best sterke wedstrijd heb gedraaid werd me pas duidelijk toen ik net de uitslag bekeek. Slechts 38 secondes langzamer dan het eerste sterke trio wat bestond uit Frank Heestermans, Michiel van der Wal en Ruben Jongkind.
Zwintriathlon
3 september - door Cornelis
1000 deelnemers, 10 series, top veld en super veel publiek. Dat zijn de woorden die deze wedstrijd kenmerkt. Bij deze wedstrijd heb ik het over de Zwintriathlon in Knokke-Heist (België). Vorig jaar deden Evert en Diederik mee, maar nu past het bij Evert niet in de wedstrijd planning, en voor Diederik is het erg ver reizen.
Vanuit Huissen is het ook niet bepaald om de hoek trouwens. Wij hebben een paar lieve buren, die ons ook dit jaar weer hebben uitgenodigd om in hun vakantie huisje in Cadzand te bivakkeren. Zo hebben we gezellig een weekje vakantie met een super gave wedstrijd erbij. Een prachtige combinatie.
Doordat ik drie dagen voor de wedstrijd zonder wetsuit ging golfsurfen in de zee, was ik wat verkouden geworden.
Ik startte in de “top serie” vlak achter helden als Frederik van Lierde, Luc van Lierde, Rutger Beke, Axel Zeebroek. Na de start was ik goed weg. Ik had de ruimte en kon zo lekker doorzwemmen. Na 15:35 (het zwemmen was wat verder), kon ik de kant op klimmen, over de loopbrug en de wisselzone in.
Ik wist dat het zwaar zou worden op de fiets. Het waaide aardig hard. Het parcours liep langs weilanden zonder veel beschutting. Die belgen kunnen rijden jong! Niet normaal. Na 20km haalde een groep mij bij, en daar kon ik bij aansluiten. Ik heb wel erg veel moeten geven om bij te kunnen blijven, maar lossen was geen optie. Na 45km op de fiets te hebben gezeten met een gemiddelde van 38.3 km/u was ik blij dat mocht gaan wisselen.
Na een snelle wissel kon ik gaan lopen over de boulevard. Massa’s mensen stonden langs het 2,5km lange traject. Het was een heen en weer parcours, dus moesten we twee rondjes. Na een halve kilomter kreeg ik wat buikpijn. Dit werd er niet beter op toen ik langs de gebakskraam kwam waar een oliebollen lucht hing. Langzamer lopen was geen optie, dus zette ik nog een beetje aan. De buikpijn werd niet minder, maar ook niet veel erger. Na een looptijd van 35:55 en een totaal tijd van 2:03:51 finishde ik. Het was een aangename verrassing dat ik een 3e plek had in de categorie -23.
Toen ik thuis de uitslagen bekeek, zag ik dat ik maar één seconden achter nummer twee in mijn categorie zat. Hij was in een andere serie gestart.
Volgend jaar wacht mij dus een mooie uitdaging!