Welkom op de website van triathlon broers Diederik, Evert en Cornelis Scheltinga!

Krantenartikel: “Scheltinga op halve kracht”

1 mei - door Evert

Nederlands kampioen

5 maart - door Evert

Afgelopen vrijdag ben ik bij André en Erwin langs gegaan om de nieuwe teamkleding op te halen. De kleding is echt erg mooi geworden! Ook kreeg ik de mountainbike van Erwin mee waarop ik zondag het NK Crossduathlon zou rijden. Nieuwe kleding en een snelle fiets, wat een motivatie!

Het NK Crossduathlon ging over een afstand van 8 km hardlopen, 20 km mountainbiken gevolgd door 4 km hardlopen en werd gehouden in Almere. Bij de eerste run gingen de hardlopers Erik Negerman en Pim Molenaar er samen met de Belg Pieter Rijnders hard vandoor. Ik liep daar in m’n eentje achter en wisselde op 1 minuut en 10 seconden van de kop. Op de mountainbike van Erwin vertrok ik erg hard. Al snel had ik de twee Nederlanders te pakken en lag ik eerste bij het NK. Na 10 km mountainbiken haalde ik ook Pieter Rijnders bij en ging er meteen overheen. Pieter bleef hangen op een gaatje van zo’n 25 seconden. In de laatste paar kilometers van het mountainbiken sloot Geert Lauryssen aan, ook hij is een Belg en ondertussen was mijn voorsprong op de 2e Nederlander dus danig groot dat mijn titel niet meer in gevaar kwam. Nu ging het alleen nog om de eindoverwinning.

Ik wisselde als eerste en begon zo hard mogelijk aan de laatste 4 km lopen. Pieter is een iets betere loper dan ik, dus ik wist dat het spannend ging worden. Gelukkig kwam hij niet snel dichterbij. Ik won de wedstrijd met 16 seconden voorsprong en werd zo voor het eerst Nederlands kampioen bij de senioren.

Diederik, die zijn eerste wedstrijd voor het Davilexteam deed, draaide ook een goede wedstrijd en finishte als 9e overall en 7e op het nationale kampioenschap. Later deze week zijn bericht.

Team4Talent

19 januari - door Evert

In maart hield ik een presentatie bij Stichting Sport ondernemen Lingewaard over mijn triathlon ambities. André Kwakernaat, die voor mij een presentatie hield over social media, raakte geïnspireerd door mijn verhaal en een week later zat ik bij hem thuis om te praten over sponsoring. Om een lang verhaal kort te maken; André sprak met John Nagelhout en het idee ontstond om een team te beginnen: Team4Talent.

Bij Team4Talent gaat het niet alleen om talent op het gebied van de triathlonsport, maar ook om het ontwikkelen van talent op andere gebieden. Zo krijgen jonge fotografen, communicatiedeskundigen (o.a. Cornelis) en talenten op financieel- en managementgebied de kans om in de praktijk te leren. Een heel mooi en uniek concept.

Ik ben net terug van 2 weken Lanzarote. Hier heb ik samen met mijn nieuwe teamgenoten Mark Oude Bennink en Edo van der Meer flink getraind. Ook Bas Diederen, Jorik van Egdom, Danne Boterenbrood en Wouter Duinisveld (een atleet met een donorhart) zitten in het team.

Team4Talent is voor mij een droom die uitkomt. André en John hebben het zeer professioneel opgezet en denken aan werkelijk alles. Niks is te gek en alles kan! Ik heb zelfs een T4T iPad!

Inmiddels heb ik hier ook al 2 fietsen van Cervélo staan; de S2 als trainingsfiets en de S5 als wedstrijdfiets, afgemonteerd met DI2 en geleverd door Veltec. De wielen worden geleverd door HED en de wetsuits krijgen we van Sailfish…

Allemaal topmerken bij een topteam! Binnenkort wat meer plaatjes…

Evert wint zilver op het NK duathlon!

20 september - door Evert

Vorig jaar tijdens het NK duathlon in Tilburg stapte ik uit; mentaal gebroken. Hier werd mij duidelijk dat een aantal zaken het komende jaar anders moesten. Met hulp van een aantal mensen ben ik hiermee aan de slag gegaan. Huub van Mackelenbergh heeft hier een belangrijke rol in gespeeld, en nog steeds trouwens. Huub, Bedankt!

Nu dus een jaar later stond ik, samen met Cornelis, weer aan de start in Tilburg. Bij de ETU-cup in Geneve hadden Stefan van Thiel, Mark Oude Bennink en ik het er al over om op het NK duathlon te starten. Eens kijken of we het de specialisten op de duathlon lastig konden gaan maken.

Vanaf de start werd er hard gelopen. 2 Belgen gingen er vandoor samen met Stefan en Mark. Ik besloot iets behoudender te starten en liep de gehele 10 kilometer met Wim Nieuwkerk. Met 1 minuut achterstand op Stefan en 40 seconden op Mark wisselde ik als 5e in de wedstrijd. Op de fiets had ik mijn schoenen sneller aan de Wim en ben ik meteen volle bak gaan rijden. Hierdoor had ik direct een gat op Wim en liep ik hard in op Stefan en de Belg Glen Laurens. Mark fietste heel erg sterk en liep iedere ronde iets verder op mij uit. Na de 40 km fietsen waren de medailles eigenlijk al verdeeld. Ik had een achterstand van meer dan een minuut op Mark en achter mij zat Wim op 50 seconden. Hier kwam dan ook geen verandering meer in en zo finishte ik als 2e op het NK duathlon!

Grappig detail is dat zowel Mark als ik allebei op een geleende tijdritfiets reden (Michiel, wederom bedankt!).

Ps. morgen Cornelis zijn verhaal over het brons in de catagorie -23 jaar.

Winst bij de Bridge to Bridge!

14 september - door Evert

Na de start liep ik gelijk op kop met Frank Futselaar in m’n rug. Omdat hij geen kopwerk wilde doen heb ik het tempo laten zakken en zo sloten er weer een aantal andere atleten van achter aan waaronder oudgediende Chris Henet. In een groepje van 5 liepen we de eerste 5 km in een voor mij ontspannen tempo. Iets voor het 5 km punt versnelde Frank. Nadat hij zo’n 10 seconden voorsprong had vond ik het genoeg en ging achter hem aan. Het gaatje had ik snel dicht en nu mocht hij het tempo bepalen. Met een versnelling probeerde hij me te lossen, maar dat lukte niet. Even later hadden we een stuk wind mee en versnelde ik een keer flink. Hier had hij geen antwoord op en de laatste 3 km liep ik redelijk ontspannen solo naar de finish. Op het laatste stuk had Frank nog een flinke eindsprint, maar mijn overwinning kwam niet meer in gevaar.

Zowel Bo als June maakte beiden een fantastisch debuut op de 4 Engelse Mijlen. Op naar de volgende wedstrijd!

Evert en Cornelis winnen in Enschede

6 september - door Evert

De triathlon van Enschede werd last minute toegevoegd aan mijn programma: Gewoon leuk een wedstrijd doen omdat het kan! De organisatie (waarvoor nog dank!) bood mij aan om bij winst geen inschrijfkosten te rekenen. Ik heb ook wel geluk hoor! Met support van m’n vriendin June kon het die dag niet meer stuk…

Mijn wedstrijd was niet erg spannend. Op de deelnemerslijst stonden niet echt grote concurrenten en zo bleek dat ook tijdens de wedstrijd. Na de start pakte ik gelijk de koppositie en heb deze de gehele wedstrijd niet meer afgestaan. Met 2 minuten voorsprong kwam ik na 1500m zwemmen het water uit. Op de fiets bouwde ik deze voorsprong verder uit. Op de geleende tijdritfiets van Michiel van der Wal (thnx!) reed ik precies 1 seconden langzamer dan brommer Cesar Beilo vorig jaar deed. Cesar had dat jaar het parcours record neergezet en ik lag op dat moment al voor op dat schema. Ontspannen heb ik de wedstrijd uitgelopen want m’n voorsprong was inmiddels al ruim 6 minuten.

Ik finishte in een tijd van 1:56:25 wat dus een nieuw parcours record betekende!

Ook Cornelis, die de dag ervoor nog de clubwedstrijd bij de studentenvereniging Trion in Nijmegen won, deed mee met de sprint triathlon (750m – 20km – 5km). Na het zwemmen zat hij samen met onder andere Eddy Lamers in een kopgroep van 4. Het afsluitende looponderdeel liep hij samen met Eddy weg, om na 3km te versnellen en de winst te pakken. Eddy werd tweede en Jan-Roelf Heersema derde.

Dubbel podium in de 2e bundesliga!

31 augustus - door Evert

Zaterdag vertrokken Cesar Beilo, Cornelis en ik naar Grimma, waar de laatste wedstrijd voor de 2e Bundesliga op het programma stond. Deze wedstrijd ging erom of wij met Bayer Uerdingen of dat Team Mitteldeutschland komend jaar in de 1e Bundesliga van start mag gaan.

Met zwemmen had ik het voordeel dat ik hier de 2 voorgaande jaren ook al gestart was. Ik wist dat je het beste zo ver mogelijk aan de linker kant kon starten, en zo deed ik dat ook. Bij de start was ik heel goed weg en lag meteen op kop. 750 meter verder lag ik nog steeds op kop en kwam dus als 1e uit het water. Dit was wel een heel verschil met vorige week.

Op de fiets sloten er 9 andere jongens bij mij aan, waar onder Mark Oude Bennink en Stefan van Thiel. Er werd niet super hard gereden, maar toch bleven we vooruit. Op het heuvelachtige parcours voelde ik me goed, en vooral de klimmetjes kwam ik steeds makkelijk boven.

Ondertussen was Cornelis als 52e uit het water geklommen en begon op de fiets aan een inhaal race. Het was belangrijk voor het team dat we allemaal zo hoog mogelijk eindigde, want dan zou promotie naar de 1e bundesliga er in zitten!

Ik wisselde als 2e en begon hard aan het lopen. De eerste ronde ging dit nog goed, maar daarna kreeg ik het heel zwaar. Stefan van Thiel kwam samen met Tim Lange voorbij, maar ik wist de 3e plek vast te houden. Mijn eerste keer podium in de bundesliga! Cornelis kreeg tijdens het lopen last van kramp, maar ondanks dat liep hij nog een sterke laatste ronde en finishte hij als 35e.

Uiteindelijk bleken we in totaal 6e geworden te zijn met ons team. Omdat Team Mitteldeutschland 9e werd mogen wij promoveren! In het eindklassement van de Bundesliga Nord zijn we op een 3e plek geëindigd. Of we ook daadwerkelijk gaan promoveren moet de clubleiding beslissen…

ETU-cup Karlovy Vary

25 augustus - door Evert

Waar het mis ging? Bij het zwemmen. Ik kan best een beetje zwemmen, best wel netjes eigenlijk: rustige overhaal, lage frequentie, en met mijn niet al te gespierde maar ranke verschijning heb ik een mooie ligging in het water, kortom; Makkelijk om over heen te zwemmen. En dat gebeurde dan ook…

Vanaf dat moment fiets en loop je achter de feiten aan. Ik kwam in de 3e groep te fietsen, we fietste hard op het zware en bochtige parcours, maar vooraan werd ook hard doorgefietst. Het verschil met de 2 groepen voor ons bleef daardoor precies het zelfde. We pikten mensen op die gelost werden om ze vervolgens ook weer los te rijden. Uiteindelijk toch nog een grotere groep geloste teruggepakt, en met lopen nog een aantal mensen ingehaald. Ook op de fiets en met lopen een aantal dingen geleerd die in de training geoefend moeten gaan worden.

Genoeg werk aan de winkel, maar toch een stap dichter bij!

ETU-cup Genève

3 augustus - door Evert

Samen met Stefan van Thiel vertrok ik op vrijdagochtend richting Genève. Op drie kwart van de rit had ik een overnachting geregeld bij ouders van een trainingsmaat van me. Dit huisje, voor insiders beter bekend als “de sexclub van Arts”, staat in het pittoreske plaatsje Coiffy le Haut, een klein Frans dorpje boven op een heuvel. Eenmaal aangekomen bekroop bij zowel Stefan als bij mij direct het vakantiegevoel: Heerlijk zitten in de zon met een cola, genietend van de rust en een prachtig uitzicht. We werden goed verwend, en een beter onderkomen konden we ons niet wensen… Pa en ma Arts, Bedankt!

De volgende dag vertrokken we rond een uur of 10 om het laatste stuk naar Genève te volbrengen. Wederom een beetje file, maar mooi op tijd kwamen we aan voor de briefing. Deze briefing is bij ETU-cup wedstrijden altijd een dag voor de wedstrijd en hier moet je ook verplicht bij aanwezig zijn. Van de organisatie kregen we bonnen om ergens pasta te eten, en daar maakten we dan ook mooi gebruik van. Samen met Mark Oude Bennink en zijn vriendin hebben we heerlijk gegeten met uitzicht op het Lac de Genève, waar we de volgende dag ook in zouden zwemmen.

De volgende dag voelde ik me na het ontbijt al niet helemaal fit. Bij het inlopen ging het nog wel, maar toen ik eenmaal m’n wetsuit aan gedaan had en de eerste meters in het 16 graden koude water zwom werd ik erg misselijk. Ik voelde me slap en moest een keer overgeven. Ik had de hoop dat ik me tijdens de wedstrijd wat beter zou voelen, maar dat zou tegen vallen. Het zwemmen ging heel beroerd. Ik was misselijk, moest nog een keer overgeven en had totaal geen kracht in de armen. Het hele veld werd totaal uit elkaar getrokken en ik zat in het laatste groepje samen met Stefan. Eenmaal op de fiets moest ik gelijk nog een keer overgeven, maar daarna voelde ik me ietsje beter.

Net voor de start was het gaan regenen, en dat maakte het op de fiets erg gevaarlijk. Er zat een zware klim in van een kilometer lang, en dus ook een afdaling die gelukkig niet al te gevaarlijk was, maar wel erg hard ging. In de 2e ronden klapte een Fransman die net voor me reed met ruim 60 km/h tegen het asfalt. Ik kon hem nog net ontwijken maar zijn fiets niet meer en reed over zijn voorwiel heen. Even dacht ik dat ik ook onderuit zou gaan, maar wonderbaarlijk genoeg bleef ik op m’n fiets zitten. Een halve ronden verder bij het keerpunt gleed ook Stefan onderuit en dit betekende voor hem helaas einde wedstrijd.

Eenmaal aan het lopen begonnen was bij mij de pijp wel leeg. Ook niet gek na 3 keer overgeven. Ik heb de wedstrijd uitgelopen en daar is dan ook alles mee gezegd. Ik finishte als 43e van de 60 gestarte mensen, echter wel als laatste. Dit was me nog nooit overkomen, en ik hoop ook dat dit de laatste keer was.

De afgelopen weken heb ik veel wedstrijden gedaan. Nu komt er een periode van trainen om de opgelopen achterstand na m’n val een beetje bij te schaven. Zo hoop ik in het 2e gedeelte van het seizoen nog een paar mooie dingen te kunnen laten zien.

Bundesliga Schwerin

28 juli - door Evert

Vorige week vertrokken Diederik, teamgenoot Niklas Greeven en ik met de Bayerbus richting Schwerin. Tussendoor hebben we nog een stop in Hamburg gemaakt. Hier was één van de wedstrijden uit de World Triathlon Series, oftewel een wedstrijd met de gehele wereldtop aan de start. Dit was een ongekend mooie wedstrijd met duizenden mensen langs de kant: Wat leeft die sport toch in Duitsland. ‘s Avonds overnacht bij teamgenoot Stefan Bergermann en volgende dag was het koers.

De wedstrijd ging over de sprintafstand en stayeren was toegestaan, zoals in elke bundesliga wedstrijd. Het zwemmen ging bij mij erg goed. Ik kwam als 10e uit het water en zat als 5e op de fiets. Diederik had het met zwemmen zwaar en kwam wat verder achterin uit het water. Op de fiets wist hij in de laatste kilometer de aansluiting te maken bij de groep en liep vervolgens naar een mooie 24e plaats.

Ik zelf zat erg makkelijk op de fiets en besloot na 10km achter iemand aan te springen die gedemarreerd was. Vorig jaar was ik hier onderuit gegaan, dus ik had wat goed te maken op het bochtige fietsparcours. Al snel hadden we 30 seconden op de grote groep achter ons. Helaas kwamen ze in de laatste ronde terug tot op 15 seconden. De ontsnapping had dus weinig opgeleverd en veel energie gekost waardoor het lopen erg moeizaam ging. Uiteindelijk finishte ik als 8e.

ETU-Cup Holten

15 juli - door Evert

Vooraf heb ik erg getwijfeld of ik moest starten. Na m’n val heb ik toch een flinke trainingsachterstand opgelopen en vooral het zwemmen is nog niet zoals het zijn moet. In een stayerwedstrijd is dit natuurlijk een doorslaggevend onderdeel. Uiteindelijk heb ik toch besloten te starten voor de ervaring, en om maar te kijken hoe het gaat.

Ik had een erg goede start. De eerste 100m kon ik vrij zwemmen, maar daarna begon het geknok. Bij de eerste boei is het echt vechten om er goed door te komen. Dit lukte mij aardig en ik kon goed volgen. In de 2e zwem ronde hing ik aan de staart van de 1e groep zwemmers en klom als laatste van deze groep als 37e uit het water. Dat viel me niet tegen aangezien ik pas 3 weken weer zwem.

Mijn wissel ging vlot, maar toch ontstond er een klein gaatje omdat een paar atleten voor mij niet de aansluiting konden maken. Ik heb nog geprobeerd dit dicht te rijden, maar het gat werd niet kleiner. Ik besloot te wachten op de volgende groep met daarin Sven strijk en Stefan van Thiel. Gezamenlijk hebben we de hele tijd hard gereden om aansluiting te vinden bij de kopgroep. Uiteindelijk lukte dit na zo’n 30 kilometer heel hard te hebben gefietst.

In de laatste ronde begon het ontzettend hard te regenen. Vooral de afdaling van de Holterberg werd daardoor erg gevaarlijk. Ik durfde geen risico’s te nemen en zakte daardoor wat verder naar achter in de groep.

Al erg vermoeid van het zwemmen en fietsen begon ik aan het lopen. Dit ging niet al te soepel meer, maar toch moest ik blijven knokken voor elk plekje. Ik liep constant rond de 23e en 27e plek. De eerste 20 krijgen punten voor de ITU ranglijst, en de eerste 20 Europeanen voor de ETU ranglijst. In de laatste 500m liep ik samen met een Tsjech en een Spanjaard. We haalden de Belg Willem Brems bij die vervolgens meteen wegsprinten. Ik probeerde hem te volgen maar hij ging voor mij te hard. Wel loste ik door deze versnelling de andere 2 en finishte ik als 25e, en 20e Europeaan. Oftewel punten gescoord voor de ETU-Ranglijst!

De comeback

4 juli - door Evert

10 weken geleden kon ik nog niet lopen en nu ben ik een 12e plek in de Bundesliga wedstrijd van Dusseldorf, en een overwinning in Gendt verder… Over perspectief gesproken!

Mijn laatste update is alweer een tijdje geleden, dus ik ga even verder waar ik gebleven was; namelijk een week na m’n sleutelbeenoperatie.

De revalidatie verliep snel en goed. Na een week weer rollerbanken, na 10 dagen buiten op de racefiets en de 11e dag zelfs al een stukje hardlopen. Dit ging allemaal zonder klachten dus kon ik langzaam het fietsen en lopen gaan verlengen. Alles in goed overleg met fysiotherapeut Sijmen, die ik bijna dagelijks aan de telefoon had. Ik had weinig last van de schouder maar mocht m’n arm niet boven de 90 graden heffen, en niks met kracht doen. Oftewel, ik moest met alles wat ik deed heel erg voorzichtig blijven.

M’n programma werd langzaam uitgebreid. Langer lopen, langer fietsen… Maar nog steeds alles lekker ontspannen en rustig. Na 4 weken moest ik terug naar de Bergmankliniek voor een controlefoto. Als er genoeg botaanmaak zou zijn mocht ik zelfs voorzichtig beginnen met zwemmen. Ik zelf had het idee dat dit wel het geval zou zijn, maar de foto gaf toch anders aan. De 6 schroeven en het plaatje zaten er nog goed in, het bot stond mooi naar elkaar toe, maar aan elkaar zat het nog niet… Dit was dan toch een tegenvaller. Ik had echt gehoopt met zwemmen te kunnen gaan beginnen en zelfs nog op het NK OD in Amsterdam te kunnen starten, maar dat ging ik nu toch niet halen.

Toch mocht ik voorzichtig zwemmen, maar dan zonder m’n arm helemaal door te strekken met het insteken. Die zelfde avond ben ik dat nog in het zwembad gaan proberen, alleen toen kwam ik tot de ontdekking dat het nog echt te vroeg was. De pijnlijke schouder die avond en de dagen daarna lieten me duidelijk weten dat ik nog even geduld moest hebben.

Sijmen gaf aan dat ik het 2 weken later nog maar een keer moest gaan proberen. Ik plande een nieuw comeback: De triathlon van Gendt waar Diederik, Cornelis en ik voor het triathlonbroers podium zouden gaan. 10 dagen voor deze wedstrijd mocht ik opnieuw het water in om het zwemmen te proberen, en nu ging het wel goed. Een dag zwemmen, een dag rust, voorzichtig opbouwen en heel goed luisteren naar de schouder.

Ik had 8 weken niet meer gezwommen en dat kon ik merken. M’n spieren waren nog steeds overstuur van de val en ik was een hoop kracht verloren. Toch wilde ik in Gendt starten om ons feestje niet te verpesten en daar werd dan ook alles aan gedaan: Cesar en Sijmen die regelmatig m’n schouder controleerden, verschillende oefeningen die ik soms wel 10 keer per dag uitvoerde en achteraf gezien het meest belangrijke: onze masseuse Marjan die bijna elke dag m’n schouder behandelde. Verschillende zalfjes, ontspanningsmassage, kinesio taping, cupping (tot blauwe plekken toe) en ook ontzettend pijnlijke massage kreeg m’n schouder te voorduren. Maar het had effect! Elke keer voelde het beter en beter, en ik kreeg er steeds meer vertrouwen in dat ik Gendt ging halen… En zo gebeurde het! Mijn overwinning in Gendt heb ik dus zeker aan deze mensen te danken… Bedankt!

Gendt was natuurlijk een begin doel. Vanaf hier nu verder, en dat verder was een week later (gister dus) in Dusseldorf. Ik hou het kort: Zwemmen, niet al te best, maar voor 2 weken training ook niet slecht. Fietsen was prima en lopen ging ook niet verkeerd voor alleen duurtrainingen die ik heb kunnen doen. Een 12e plek in het sterke veld en een 2e plek met die Mannschaft!

3 weken later

12 mei - door Evert

Wel was er 5 dagen na de val een kleine tegenslag. De sleutelbeenbreuk was een “mooie” breuk, en hij stond goed tegen elkaar. Toch voelde ik hem opeens verschieten. Het was mij gelijk duidelijk dat hij verschoven was en dat het niet meer mooi stond omdat hij opeens meer uitstak en toch wel veel pijn deed. Meteen heb ik toen mijn onmisbare hulplijn “schouder Sijmen” ingeschakeld.

Sijmen werkt als fysiotherapeut in de Bergmankliniek waar ze gespecialiseerd zijn op schouders. Ik kon meteen terecht om een nieuwe foto te laten maken, deze met de arts te bespreken en tot de conclusie te komen dat een operatie de beste optie leek. Een dag later kon ik bij de anesthesist terecht en weer een dag later hadden ze een extra plekje gemaakt voor mijn operatie: Bot tegen elkaar zetten, plaatje er tegen, 6 schroeven er in en klaar. Ik moest wel een nachtje in de Bergmankliniek blijven wat net het Hilton leek: privé kamer, flatscreen, internet, keuze menu’s en roomservice. Nu precies één week na de operatie mocht ik weer voor het eerst op de rollen. Het revalideren is begonnen!

Ik wil bij deze iedereen bedanken voor de vele reacties die ik gekregen heb. Echt fijn om te merken hoeveel mensen er met je meeleven!

De lancering van Scheltinga

3 mei - door Evert

De dag na dat Cornelis in de krant stond, verscheen er in De Gelderlander nog een artikel over mijn val:

Klik op het artikel voor een vergroting.

(On)geluk

27 april - door Evert

Tja, daar zit je dan. De hele winter hard getraind,  alle trainingen liepen fantastisch en de vorm werd beter en beter.  15 mei stond alweer de eerste wedstrijd op het programma maar eerst een lang paasweekend trainen in de Eifel,  gevolgd door nog 10 dagen trainen op Mallorca…

Afgelopen vrijdagochtend in Zeist eerst nog het “2 urenvanZeist” record van de Zeeuwse brommer aangescherpt. Een duidelijk teken van een prima vorm. Daarna ben ik samen met Cornelis door naar de Eifel gereden. Daar zouden we met de groep een kleine 2 uurtjes losfietsen, maar dat liep even wat anders.

In de laatste afdaling voor we bij ons huisje zouden zijn ging het mis. Ik nam de bocht  naar rechts maar bij het uitkomen van de bocht lagen er steentjes op de weg en ik wist dat ik te schuin ging om op de fiets te blijven zitten. Ik trok m’n fiets recht maar daardoor haalde ik de bocht niet meer. Ik kwam in de berm terecht waar ik over de kop gevlogen ben en uiteindelijk hard op m’n rug terecht kwam.

Al snel waren de andere bij me en ik zei gelijk dat ze niet aan me moesten komen. Ik voelde een steek in m’n nek, pijn in m’n schouder maar had vooral erg veel last van m’n onderrug. Ik kon m’n benen niet bewegen, alleen m’n tenen nog. Gelukkig voelde ik de brandnetels in m’n benen prikken wat me deed beseffen dat het geen dwarslaesie was. Ambulance werd gebeld en al snel kwamen er 2 broeders bij me. De arts tilde m’n been iets op en gaf de opdracht die positie vast te houden. Hij liet m’n been los en gelijk lag hij weer tussen de brandnetels.. Totaal geen functie. Ondertussen was de traumahelikopter ingeschakeld. Hiermee werd ik naar het ziekenhuis in Aachen gebracht.

In Aachen werd er een echo van m’n buik gemaakt om inwendige bloedingen uit te sluiten en gelijk daarna werden er röntgenfoto’s gemaakt. Uit de foto’s bleek dat er gelukkig geen breuken waren in m’n rug en bekken. Wel was m’n sleutelbeen gebroken. Ze vertelde me dat ik heel veel geluk heb gehad, hoewel ik het zelf daar nog niet echt mee eens was…

Langzaam aan kon ik me ook steeds meer ontspannen en kreeg ik steeds meer spierfunctie terug. Een aantal uur later kwam een neuroloog bij me om wat testen te doen. Uiteindelijk wilde hij me recht op zetten. Dit lukte ook 10 sec tot ik te moe, misselijk en duizelig werd. Ik werd snel weer in bed gelegd en ik had 20 min nodig om een beetje bij te komen van het staan. Er werd gezegd dat er een CT-scan gedaan moest worden en weer moest ik lang wachten. Gelukkig waren Tino en Michiel bij me om me wat gezelschap te houden, want het duurde in totaal wel heel erg lang. Na 6 uur kwam een trauma-arts bij me, ook hij deed een aantal testen en vertelde me dat ik ieder geval 1 maar misschien wel 2 nachten moest blijven. Een CT-scan was nu niet nodig aangezien ik steeds meer functie terug kreeg.

Inmiddels was het 3 uur ’s nachts en ik ging eindelijk van de eerste hulp af. M’n ouders en June kwamen om half 4 aan en loste Tino en Michiel af. Die schrokken wel erg toen ze me wat te drinken wilden geven: Ik kon niet eens zelf m’n hoofd optillen maar moest dat met m’n hand doen…

Na amper geslapen te hebben wilde de zuster m’n bed verschonen en mocht ik eindelijk proberen uit dat bed te komen. Met veel hulp lukte het uiteindelijk om te gaan staan waarna ik gelijk maar een stukje ben gaan lopen (meer strompelen). Vanaf toen ging het steeds beter en al snel daarna kreeg ik te horen dat ik naar huis mocht.

Nu ben ik alweer een paar dagen thuis. Alles is nog steeds ontzettend stijf en vooral m’n onderrug is er erg gehavend aan toe. Slapen is dan ook erg lastig gezien ik alleen maar op m’n rug mag liggen door het gebroken sleutelbeen. Het is afwachten hoe snel het allemaal hersteld, maar voorlopig ziet het er niet naar uit dat ik binnenkort ergens van start kan gaan (sleutelbeen staat 6 weken voor). Ik heb nog steeds erg moeite om het rechter been goed op te tillen en strompel rond het huis als een 90 jarige… En zo voel ik me momenteel ook wel een beetje. Gelukkig wordt ik thuis goed verzorgt door June, m’n persoonlijke zuster… Ik heb ook wel geluk hoor!

Wetsuit-testdag

26 april - door Evert

Triathlonwinkel sponsort ons nu al 2 jaar. Naast wetstuit en trisuit leveren ze ons ook compressiekleding. Als er mensen nog geïnteresseerd zijn in een nieuw wetsuit voor het komende seizoen moeten ze nu even opletten:

Op zondag 8 mei organiseert Triathlonwinkel.nl een extra wetsuit-testdag in het zwembad van het Universiteit in Eindhoven. Bij de testdag kan het volledige wetsuitassortiment van 2XU worden getest. Aanvang van het wetsuit testen is om 10:00 uur. Aanmelden voor de testdag kan via de website of info@triathlonwinkel.nl.

Bij Triathlonwinkel.nl is het ook mogelijk om het zeer aantrekkelijke instapmodel van Orca te huren. Altijd makkelijk als je net bent begonnen met de sport en het wetsuit alleen voor bepaalde wedstrijden nodig hebt. De huurprijzen zijn vanaf 30 euro per weekend. Kijk voor meer informatie op www.triathlonwinkel.nl, onder nieuws.

Sport en Ondernemen Lingewaard

31 maart - door Evert

Afgelopen dinsdagavond, 29 maart, werd het bekend gemaakt: Stichting Sport en Ondernemen Lingewaard (SOL) gaat mij sponsoren.

SOL is een stichting die tot doel heeft de jeugdsport binnen de Gemeente Lingewaard te promoten en op een hoger niveau te brengen door middel van sponsoring. Bij deze stichting zijn tot nu toe ruim 30 ondernemers aangesloten.

De bijeenkomst werd gehouden in het ’t Pannehuis. Het eerste gedeelte van de avond werd gevuld met een interessante presentatie van Andre Kwakernaat: “everything under control, you drive to slow”. Tijdens het tweede deel van de avond heb ik een presentatie gegeven over mijn sport. Hier geldt juist het tegenovergestelde “als je te langzaam gaat, heb je niet alles onder controle” (zie onder). De Stichting SOL heeft hier op een positieve manier op in gehaakt door het overhandigen van een cheque als bijdrage voor een nieuwe snelle fiets. Dit zal zeker mijn prestaties ten goede komen…  hartelijk bedankt!

De stichting hoopt op nog meer leden. Dus mocht u interesse hebben in het verbreden van uw netwerk van ondernemers binnen Lingewaard (en ook daarbuiten), neem dan een kijkje op http://www.sportenondernemenlingewaard.nl

Bosfietsloop 2011

13 maart - door Evert

10 jaar geleden deed ik voor het eerst mee aan de bosfietsloop in Arnhem. Het jaar ervoor had ik m’n eerste triathlon gedaan, en dat smaakte naar meer. Zo besloot ik me in te schrijven voor de bosfietsloop, georganiseerd door triathlonverenging Arnhem (TVA). In 2007 won ik deze wedstrijd voor het eerst en een jaar later wist ik deze wedstrijd nogmaals te winnen. In 2009 en 2010 stond ik niet aan de start maar dit jaar leek het me een mooie trainingswedstrijd.

’S Ochtends heb ik samen met Cornelis eerst 2 uur gezwommen in Zeist en vervolgens ben ik op de fiets naar papendal gereden om daar aan de wedstrijd mee te doen. De eerste run (7,5 km) liep ik ontspannen weg bij m’n grootste concurrenten van die dag. Vooral Dirk Londema maakte aanstalten om mij van m’n 3^e bosfietsloop overwinning te weerhouden. Na de eerste run had ik een voorsprong van een kleine minuut op Dirk. Tijdens het mountainbike (30 km) gingen vooral de technische gedeeltes van het parcours me moeilijk af. Dirk kon langzaam aan iets dichterbij komen, maar het gat bleef boven de 35 seconden.

Zoals ik wel vaker heb bij duathlons kreeg ik last van kramp in de kuiten tijdens het fietsen. Bij de wissel moest ik daarom even rekken. De eerste 400m lopen van de 3,5km af te leggen 2^e run gingen erg moeizaam. Langzaam aan liep het steeds soepeler en zo kon ik toch onbedreigd naar de finish lopen. 2^e werd dus Dirk Londema en op de 3^e plaats eindigde Martijn Paalman.

Cornelis deed samen met Calos Baltus mee aan de duowedstrijd. Hierin finishte ze, na een spannende wedstrijd, als 2^e achter duo Christiaan Hemstede en Johan Schreuder.

Koers en winst in Egmond aan Zee

12 januari - door Evert

Vorig jaar stond de combi in Egmond ( MTB wedstrijd Egmond-pier-Egmond en de halve marathon van Egmond) al op mijn programma, maar toen werden beide wedstrijden afgelast door de gladheid. Dit jaar ging het wel door…

Na ’s ochtends eerst nog te hebben gezwommen in Zeist stond ik om 11.00 aan de start voor 36 km mountainbikewedstrijd over het strand. Dankzij Cees Pronk, mocht ik helemaal vooraan starten tussen de grote mannen zoals Bart Brentjens en Sebastian Langeveld. Met de eerste 18 km wind tegen (windkracht 7) was dit natuurlijk erg fijn, en zo kon ik zonder veel energie te verspillen gelijk met de kopgroep mee. Er ontstond dan ook op het strand een grote kopgroep van meer dan 150 man. Er werd best onrustig gereden met wat duw- en trekwerk, maar dankzij de harde wind en de vele mensen waar je achter kon rijden was het niet al te zwaar. Het enige probleem dat ik had was “chain sucking”, oftewel mijn ketting bleef haken op het middelste blad doordat het vet eraf was gespoeld door het zeewater. Hierdoor kon ik alleen nog maar op de grote plaat rijden. Dit gaf problemen bij het verlaten van het strand. Het mulle zand gecombineerd met alleen een groot verzet plus mijn technische vaardigheden zorgde ervoor dat ik als één van de eerste van de fiets moest afstappen. Hierdoor verloor ik veel posities en tijd. Eenmaal weer terug op het strand ging ik in de achtervolging. Met ruim 50 km/u haalde ik veel mensen in. Dat ging goed totdat mijn voorwiel in een verkeerd spoor belandde en opeens tot stilstand kwam. Dit met een snelheid van 50 km per uur zorgde er voor dat ik over de kop vloog en met een harde klap op m’n rug terecht kwam. Gek genoeg voelde ik er vrij weinig van en sprong meteen weer op de fiets. Het draaide verder wel erg lekker, de benen voelde goed en heb nog veel mensen terug kunnen pakken. Uiteindelijk kwam ik als 61e over de finish en stond ik in het tussenklassement van de combi op een 6e plaats.

Ik heb heerlijk overnacht bij familie in Nieuwegein waar ik goed verzorgd werd. Zodoende kon ik de volgende dag weer geheel fris (op een wat pijnlijke nek na, dankzij de val ) aan mijn debuut op de halve marathon beginnen. Hier kon ik helaas niet bij de prominenten vooraan starten en moest dus ergens in het grote startvak staan. Na de start moest ik veel mensen inhalen om een groepje ,met gelijke snelheid, op het strand te vinden, want dat zou me veel energie sparen met de wind tegen. Na 3 km draaiden we het strand op. Voor me liep een groep van een man of 6 waar ik toch graag bij wilde zitten, en al  snel liep ik het gat dicht. Dit was een goede keus aangezien de heren een lekker tempo draaiden. We liepen kop over kop tot het keerpunt op 10,5 km. Daar versnelde ik iets en kon ik weglopen van het groepje.  Ik ging mensen inhalen die sneller waren gestart en zat lekker in de wedstrijd. Ik wist dat ik wel een goeie wedstrijd moest lopen om voor de winst te gaan in het combiklassement, dus bleef ik redelijk doorkoersen. De laatste 3 km waren zwaar, hevel op en wind tegen maar na 1.14.07 kwam ik tevreden over de finish.

Uiteindelijk betekende dit ook winst in het combiklassement! Al met al een mooi trainingsweekend.

Oudjaarsrun + Sportman van Huissen

3 januari - door Evert

Traditiegetrouw houden wij rond oud en nieuw een weekje gezellig vakantie met familie. Dit jaar belandden we in Moergestel, vlakbij Tilburg. Toevallig ontdekten wij dat er op oudejaarsdag een hardloopwedstrijd 10km verderop werd georganiseerd in het dorpje Hilvarenbeek. Zodoende besloten Cornelis en ik hier maar eens te starten op de 10km. Er stonden flink wat mensen aan de start en het niveau was, met een aantal sterke belgen, best hoog. Één van die belgen was wel erg sterk en vertrok meteen hard. Hij won in een tijd van 31.34. Ik startte iets rustiger in een grote groep die langzaam uit elkaar viel. Na 5 km liep ik nog samen met Frans Pasmans en konden wij gaan strijden om de 2e plek. Ik liep eigenlijk de hele wedstrijd erg makkelijk. Met nog 300m te gaan zette ik mijn eindsprint in en zo werd ik 2e in een tijd van 33.03. Cornelis werd 7e in 34.47 wat zelfs een PR voor hem is.

Op nieuwjaarsdag onderbrak ik mijn vakantie even om naar Huissen terug te gaan. In de Sportkantine van voetbalvereniging Jonge Kracht werd de uitreiking voor de sporter van het jaar georganiseerd. Hier werd ik verkozen tot sportman van Huissen en daarmee volg ik Kenny van Hummel op die vorig jaar sportman werd… Beter kun je het jaar natuurlijk niet beginnen!

Zevenheuvelenloop

6 december - door Evert

Nog voor de zwartepietenloop heb ik de zevenheuvelenloop gelopen. Eigenlijk een soort van traditie, want dit was alweer de 5^e achtereenvolgende keer dat ik van start ging. Wat ook een traditie bij mij is, is om deze 15 km in een pr af te leggen. Dit jaar echter zat een pr er niet in. Na een onplezierig NK duathlon heb ik even goed rust gepakt oftewel:1 maand helemaal niks gedaan, en vervolgens een maand alleen een beetje wanneer ik zin had, en om eerlijk te zijn leek dat verdacht veel op de vorige maand.

Dus met weinig verwachtingen, maar wel met een temperatuurpil in m’n maag voor een onderzoek naar de temperatuurstijging bij “toplopers”, stond ik aan de start. Al met al heb ik lekker gelopen en genoten van de leukste loopwedstrijd die ik ken. En met 51.47 (precies een minuut langzamer dan m’n pr) ben ik ook tevreden. Een mooie prestatie ook van Onze Vader: die finishte in een uitstekende tijd van 1:18:55.

Tsjechie + EK

31 augustus - door Evert

Tsjechie:

Op 22 augustus heb ik, waar Cornelis al eerder over schreef, een wedstrijd in Karlovy Vary gedaan. Helaas ging dit niet zoals gepland. Na een redelijk goed zwemonderdeel verloor ik op het aanloopstuk naar de 7 plaatselijke rondes toe mijn bidon met sportdrank. Dit in combinatie met een temperatuur van 30 graden waren de ideale ingrediënten om uitgedroogd te geraken en dat was dan ook wat er gebeurde. Met fietsen voelde ik me nog prima tot 2 rondes voor het einde. Op de steile klim die we elke ronde op moesten kreeg ik opeens flinke moeite. Toen we eindelijk de wisselzone ingingen kon ik amper het ene been voor het andere krijgen. Ik had het gevoel geen controle over m’n lichaam te hebben. Na 2,5 km zwalken ben ik uitgevallen. Met hulp van de EHBO ben ik naar een tent gebracht en daar verzorgd. Langzaam aan ben ik daar bijgekomen. Een paar dagen later nog ziek geworden van de uitdroging maar lange tijd om ziek te zijn had ik niet aangezien die zaterdag het EK-23 in Porto (Portugal) op het programma stond.

Ek-23

Dankzij mijn overwinning bij de neosenioren op het nk in Holten kwalificeerde ik me voor het EK-23 jaar. Na woensdag de gehele dag ziek in bed te hebben doorgebracht voelde ik me donderdag alweer een stuk beter en reisde ik samen met Tim Dullaart, Lesley Derks en bondscoach Peter Scheres af naar Porto waar zaterdag de wedstrijd gehouden zou worden. Ik voelde me met de dag beter worden en kreeg steeds meer zin in mijn debuut op een internationaal kampioenschap. Het deelnemersveld was enorm sterk met wereldtoppers als Brownlee, Silva en Brukhankov op de lijst. Het zwemmen ging heel belangrijk worden, hier mocht ik niet te veel verliezen. Dit lukte erg goed. De gehele 1500m had ik het idee in een zoute wasmachine te zitten maar toch kon ik goed vrijuit zwemmen. Op slechtst 35 seconden van de kop klom ik uit het water. Op de fiets werd het gelijk een lang lint en brak het in 3 stukken. Ik zat net niet vergenoeg voorin en kwam in de 3e groep terecht. ondanks hard werken van Tim en mij reden groep 1 en 2 verder bij ons weg. Ik had een slechte 2 e wissel. Blijkbaar had ik mijn wetsuit niet goed in mijn mand gegooid en moest ik dat nog doen. Ook mijn fiets moest ik recht ophangen en m’n helm netjes in de mand gooien. Pas daarna mocht ik beginnen met lopen. Dit draaide ondanks het harde werken op de fiets nog redelijk goed. Doordat ik mijn wetsuit niet in de mand gegooid had verdiende ik een penalty van 15 seconden. Dit betekende dat ik in 1 van de 4 rondes 15 seconden stil moest staan in de strafboks. Dit heb ik dan ook netjes in de 3e ronde gedaan om diskwalificatie te voorkomen. Ondanks dat kon nog een aantal atleten terughalen en de sprint winnen om de 31e plaats. Ik vond het een erg gave wedstrijd en heb erg veel geleerd. Ervaringen om straks op het WK-23 (11 september te Boedapest) in de praktijk te brengen en ook een aantal zaken die ik mee zal nemen naar volgend jaar.

EK en WK-23

9 augustus - door Evert

Het eerste deel van het seizoen zit er alweer op en ik moet zeggen dat ik er zeer content mee ben. Na een goede start met winst in Westervoort en Enschede, een wat minder resultaat op het NK sprint (11^e en 4^e Neosenior) in Stein. Ik herpakte me goed met twee overwinningen en parcoursrecords in zowel Gendt als Didam en ging daarna vol vertrouwen van start op het NK OD. Hier behaalde ik een 4^e plaats overall en winst bij de Neosenioren (-23 jaar).

Met deze prestatie heb ik me gekwalificeerd voor het EK-23 en, na een gesprek met de bondscoach, ook voor het WK-23. Het EK wordt in Vila Nova de Gaia (Portugal) gehouden op 28 augustus en het WK op 11 september in Boedapest. Ik kom nog veel ervaring tekort met wedstrijden op hoog niveau en dit is een mooie kans om wat te leren… Ook sta ik op 22 augustus in Karlovy Vary (Tsjechië) aan de start voor een ETU wedstrijd, dus een flink internationaal programma staat er op mij te wachten!

Vallen en opstaan

28 juli - door Evert

De dag na het NK in Holten heb ik nog een wedstrijd gedaan voor ons Bayer team in de 2^e bundesliga. Gek genoeg voelde ik me goed hersteld van Holten en finishte ik als 12^e zonder te forceren.

Ook van deze wedstrijd herstelde ik goed en vol zelfvertrouwen ging ik een week later naar Schwerin om weer een bundesliga wedstrijd te starten. Ruim 5 uur rijden, overnachten bij teamgenoot Stephan Bergermann, en de volgende ochtend de wedstrijd. Zwemmen ging niet super, mede ook door de “einteiler” waar constant water doorloopt tijdens het zwemmen. Op de fiets kwam ik in de 2^e groep te zitten. Iedere ronde (8 rondes van 2,5 km) kwamen we iets dichter bij de kopgroep. In de 5^e ronde ging het voor mij mis. Na het keerpunt een scherpe bocht en daar rijd iemand tegen mijn achterwiel aan. Ik kom ten val. Snel opgestaan, stuur recht, ketting er op en fietsen. Dit lukte niet omdat m’n achterwiel aanliep. Wiel er goed in gezet maar nog steeds loopt het aan omdat er een flinke slag in zit. Ondertussen wordt ik bijgehaald door de 3^e groep en ik sluit hier bij, met een aanlopend achterwiel, aan. Nog geen kilometer verder hoor ik een knal en de band heeft het begeven. Einde wedstrijd.

Een paar flinke wonden rijker maar geen klassering verder kon ik weer die 5 uur naar huis rijden… 

Nederlands kampioen!

12 juli - door Evert

10 juli stond al sinds het einde van vorig seizoen omcirkelt in mijn agenda. Het NK olympische afstand in Holten zou het hoofddoel worden van mijn seizoen. In de aanloop naar deze wedstrijd veranderde een hoop; Eerst zou het gewoon een NK in een stayer wedstrijd zijn, toen werd het opeens gehouden in een worldcup en later werd er besloten om de titels te vergeven in een niet-stayerwedstrijd.

Voor mij veranderde er weinig. Ik wilde gewoon winnen bij de neosenioren, helemaal na het wat minder verlopen NK sprint in Stein. Het zwemmen heeft de afgelopen periode de meeste aandacht gekregen. Dit kwam helaas niet helemaal naar voren. Met een minuut achterstand op de eerste kwam ik uit het water.

Op de fiets kwam Sven Strijk voorbij en even later sloten we verrassend snel aan bij de kop van de wedstrijd. Fietsen was een erg mooi maar ook zwaar parcours met de motieweg en de holterberg. Ik fietste erg gemakkelijk, vooral berg op. Er ontstond een grote groep met alle favorieten en mijn directe concurrenten erin. Niemand kwam weg of moest er af, dus de beslissing zou bij het lopen vallen.

Ik wisselde goed vooraan en begon samen met Bas Diederen als eerste aan het lopen. Al snel kwam Stefan van Thiel voorbij en even later volgde ook Sander Berk. Het werd voor mij enorm zwaar in de hitte, maar elke ronde liep ik verder uit op de nummers 4 en 5 (Sven Strijk en Lesley derks), die ook voor de titel streden in de categorie -23. Ondertussen liep Bas verder bij me weg, maar mijn 4e plaats en overwinning bij de neosenioren kwam niet meer in gevaar.

Eindelijk is het gelukt, na al eens Nederlands kampioen duathlon geweest te zijn nu voor het eerst Nederlands kampioen triathlon!

Kersenkoning en parcoursrecord!

29 juni - door Evert

De triathlon van gendt is eigenlijk wel onze thuiswedstrijd te noemen. Toen ik net met triathlon begon kwam ik al bij deze wedstrijd kijken want hier deden de “grote mannen” mee. In onze regio staat deze wedstrijd hoog aangeschreven en ik snap ook wel waarom. Een goeie organisatie, leuk parcours en een fantastisch enthousiast publiek… Kortom, prachtig om hier mee te doen.

Voor mij stond deze wedstrijd echter niet op de planning. Ik had in België willen starten in een wedstrijd voor het Europese circuit. Deze wedstrijd zat echter al vol, en omdat ik nog geen ranking heb kwam ik niet in aanmerking voor een startplek. Zaterdagavond werd ik gebeld door de organisatie van Gendt dat er een plek voor mij vrij was. Hier maakte ik dan ook graag gebruik van.

Zwemmen ging lekker, als 2e kwam ik uit het water vlak achter Tom Havekes. Het viel me op dat trainingsmaat Eddy Lamers eraf was. In de polder bij het heen en weer stuk zag ik dat Eddy toch al op een dikke minuut zat en ik besloot hard door te fietsen. Iedere ronde zag ik dat mijn voorsprong groter en groter werd. Menno oudeman was ondertussen naar Eddy toe gereden maar toch bleef ik uitlopen.

Na het fietsen had ik een voorsprong van ruim 3 minuten en wist ik dat ik ging winnen. Maar ondertussen was me ook duidelijk geworden dat het zo hard ging dat het parcoursrecord dat al sinds 1999 stond er in zat. Zonder te forceren en vooral erg genietend van het publiek liep ik de 10 km uit in een nieuwe snelste tijd ooit van 1.46.25.

Stein is niet fijn

24 juni - door Evert

Stein is niet mijn wedstrijd. Dat merk ik al 2 jaar achter elkaar en bleek ook dit jaar weer zo te zijn. Over de wedstrijd kan ik kort zijn. Zwemmen net 10 seconden te kort voor de kopgroep, fietsen niet super en lopen onder de maat. Totaal 9e, 8e Nederlander en 4e in de categorie onder 23jaar. Over het zwemmen ben ik tevreden, vorig jaar zat ik er nog een stuk verder achter dus de progressie zit er goed in. Ook geeft dit vertrouwen dat ik internationaal goed mee kan in het water. Wel jammer natuurlijk dat ik er nog net niet bij zat…

Het lopen en fietsen gingen de vorige wedstrijden een stuk beter. Waarom het nu niet lukte blijft een beetje de vraag. Het heuvelachtige loopparcours kan hier iets mee te maken hebben. De trainingen draaien allemaal goed dus in de komende wedstrijden heb ik het volste vertrouwen.

Holländer läuft zum Sieg

10 juni - door Evert

Triathlon – Schelinga Evert wint korte afstanden de concurrentie in Harsewinkel
Veel finishers op de 23e Pflueger-Triathlon in Harsewinkel waren uitgeput aan de finish in de knie, de meeste liepen direct door naar de concessie staan. Slechts een trotseerden de hitte en keek gisteren na de race zo vers als voorheen: Evert Scheltinga, een 22-jarige Nederlander, die begint voor Bayer Uerdingen 05 gebracht soevereine overwinning op de olympische afstand. 1-40-10 km voor hij nodig 1:48:50 uur en was daarmee 1:46 minuten resteren in de vierde inkomende Gütersloher Ingmar Lundström.

Normaal gesproken gaat Scheltinga voor de tweede-divisie team Uerdinger bij de start. Gisteren, de fysiotherapeut verplaatst van de ene lagere klasse Arnheim vrijwillig te brengen in de NRW-Liga naar Nederland voor de Sprint Kampioenschappen in vorm. “Hij is een uitzonderlijke atleet en het is een eer voor ons om te kunnen beginnen met hem,” zei Marcello Ruiz. Bielefeld’s trui in 2005 was ook tevreden over de overwinning in de Hoofdklasse-ploeg klassement, want met de winnaar van vorig jaar Uwe Kappelhoff (1:49:31 uur), de volgende Uerdinger kwam op de tweede plaats. “Ik ben de betere loper,” Scheltinga wist al de snelste zwemmer, dat hij make-up zou de minimale residu na de fiets locker. Kappelhoff kon zich troosten met de winst van de NRW meester.

Bron:www.nw-news.de/

Gas geben und Spass machen 2

16 mei - door Evert

Afgelopen donderdag heb ik een trainingswedstrijdje gedaan in Westervoort. Het was voor de 2e keer dat er bij sports planet een triathlon georganiseerd werd met keuze uit een halve of een kwart. Een leuke wedstrijd, goed georganiseerd en veel bekende die meededen. Ik startte op de kwart en heb er echt een training van gemaakt. Nog wel even hard gezwommen, maar daarna gewoon lekker gefietst en gelopen zonder me zelf moe te maken. Wel was dit nog snel genoeg voor de overwinning. Op de halve won trainingsmaat Eddy Lamers.

3 dagen later mocht ik weer van start voor onze Deutsche Freunden van Bayer Uerdingen in Gladbeck. Dit was een teamwedstrijd, meetellend voor de NRW-liga, waarbij je met 4 man start en zo snel mogelijk met elkaar de finish moet bereiken. Dit ging bij ons zo goed dat we de snelste tijd van de dag neerzetten en zo mocht ik voor de 3e keer in een week op het hoogste podium plaatsnemen.

Revanche!

14 mei - door Evert

Ook dit jaar stond de UT triathlon als seizoensopener op mijn wedstrijdkalender. Nadat we vorig jaar niet in de finale kwamen omdat we een man te weinig hadden beloofde ik het volgende jaar terug te komen met een voltallig team; en wat voor een team! Samen met Stefan van Thiel, Uwe Kapelhoff (D) en Bastian Balczer (D) vormden wij Team Bayer Uerdingen.

De tijden van je ploeggenoten in de ochtendserie (1/16e triathlon) bij elkaar opgeteld bepaald de startvolgorde (wel/geen finale) in de middagserie, welke over een 1/8e triathlon gaat. ’s Ochtends werd ik 3e in de ochtendserie achter een ontketende Edo van der Meer en Almere winnaar Georg Potrebitsch. Stefan werd 4e, Uwe 8e en Bastian 30e. Onze tijden bij elkaar opgeteld waren genoeg voor een finale plaats.

In de middagserie starten we 25sec achter PV Witten1 en 13 sec achter het Davilexteam, 8 seconden na ons starten PV Witten2. Beide teams van Witten en het Davilexteam zwommen iets harder dan wij, en we kwamen als 4e uit het water. Op de fiets namen we gelijk de 3e positie over. Voor ons vloog het Davilexteam met de zeeuwse brommer, Cesar Beilo, op kop over het parcours en wisten zij een voorsprong van ruim een minuut te nemen op ons. Daar achter wisselde PV Witten met 35 seconden voorsprong als 2e. Wij wisten dat wij het sterkste loopteam hadden en begonnen volle bak aan de afsluitende 5km. Iedere ronden kwamen we dichter en dichter bij onze voorgangers om in de laatste 500m over beide teams heen te gaan. Het was een prachtige en bloedstollende finale die wij uiteindelijk met 3 seconden verschil wisten te winnen.

Nieuwe voorraad

26 april - door Evert

Soms zeggen beelden meer dan woorden:

Maxim, bedankt!

Trainingsstage Oman + NK cross

17 maart - door Evert

Op uitnodiging van Rob Barel ben ik op trainingsstage geweest in Muscat, de hoofdstad van Oman. Hier is Rob bondscoach geworden. Hij heeft de taak om de triatleten voor te bereiden op de Asian Beach Games die hier in December gehouden worden. Ik mocht overkomen om hem hierin te ondersteunen en als sparringpartner voor de atleten te dienen. Afijn, 3 weken lang hard trainen onder het kritische oog van de grootmeester zelf… Zo’n kans moet je met beide handen aangrijpen en dat heb ik ook gedaan.

Aangekomen in Muscat werd me gelijk duidelijk dat dit een ideale plek is voor een trainingsstage; Ik verbleef op het sportcomplex met aan de ene kant van het gebouw een zwembad (25 en 50m bad) en aan de andere kant de atletiekbaan.. Ook is er goed onverhard te lopen, elke dag zon en een tempratuur van zo’n 25 tot 30 graden… Ik heb ook wel geluk hoor!

Het enige min puntje is de drukte in het verkeer. Dit in combinatie met roekeloos rijgedrag (getuige de auto van rob die zowel aan de voor als achterkant een stukje in elkaar gedrukt is) zorgt ervoor dat je altijd heel erg goed moet uitkijken. Maar eenmaal buiten de stad valt er heerlijk te koersen, en dit heb ik ook gedaan. In 3 weken tijd ongekend veel gedaan (3 keer trainen per dag) en veel geleerd van Rob. Heerlijk om een stukje winter te ontduiken.

Eenmaal teruggekomen was het wel weer erg wennen aan de kou. Ook nog afgelopen zondag meegedaan aan het NK cross. Een zware wedstrijd door de vermoeidheid van de stage maar wel tevreden met een 28e plek. En waar we het voor deden… Een 3e plek in het Teamklassement met het Seven Hills Running Team!

Nederlands kampioen cross duathlon!

4 februari - door Evert

Als afsluiting van de eerste trainingsperiode had ik een weekje rust. Deze rustweek sloot ik af met het eerste NK offroad duathlon in Etten leur. Een erg leuke en goed georganiseerde wedstrijd waar ik vorig jaar ook aan mee gedaan had.
Vooraf had ik geen idee hoe sterk ik zou zijn na m’n rustweek. Ook wist ik na “de hel van Groesbeek” dat mountainbike niet mijn sterkste onderdeel is, dus erg hoge verwachtingen had ik niet.

Tijdens m’n uitgebreide warming-up voelde ik me al goed. Dat werd ook alleen maar beter omdat ik Cornelis 2e zag worden in de race bij de junioren, en trainingsgenootje Maya zag winnen in haar categorie. Wel ging ik nog even onderuit met de mountainbike maar daardoor wist ik ook gelijk dat die bocht glad was…

De eerste run over 6km liep gelijk erg makkelijk. Ik startte behouden en hield iedereen goed in de gaten. Al snel vormde zich een groepje met Nederlanders achter 2 snel gestarte Belgen. Het ging bij mij allemaal erg ontspannen. Op het moment dat er een stukje door een weiland gelopen moest worden wat erg lastig en slecht te belopen was liep ik slim langs het modderige gedeelte (dankzij een goeie verkenning) en sloeg daardoor een gaatje. Hier ben ik iets versneld en kwam zo als 1e Nederlander in de wissel aan.

Op de mountainbike verwachte ik dat ik snel zou worden ingelopen maar dat viel me alles mee. Na 1,5 ronde kwam leeftijdsgenoot Tim Dullaart voorbij. Ik moest hem in eerste instantie gelijk laten gaan en zag het meteen… Deze jongen kan mountainbiken! Even later kwam Wim Nieuwkerk ook langs. Ik bedacht me geen moment en pakte gelijk z’n wiel. “Meegaan en niet meer loslaten” dat ging er door me heen, en zo voerde ik het ook uit. In de 3e en laatste ronde van de 20km mountainbike ben ik helemaal stuk gegaan, maar ik bleef erbij. Ondertussen hadden we ook Tim weer bijgehaald en was er van achter uit nog een Belg aangesloten. Met z’n 4e wisselden we te gelijk. Wim was gelijk weg omdat hij niet van schoenen hoefde te wisselen en had een gat van 20 seconden. De afsluitende 3 km lopen werd een martelgang met mijn verzuurde benen van het fietsen. Ondanks dat kon ik toch een redelijk tempo pakken. Tim en de Belg Pani Embrechts liet ik al snel achter me. Wim liep een goede 2e run en heb ik niet meer terug gezien. Zo werd ik 4e in de wedstrijd, 2e Nederlander overall en 1e Neo-senior.

Uiteindelijk werd ik dankzij(?) de jury nog als 3e in de uitslagen gezet. Luxem Yeray (B) werd gediskwalificeerd omdat hij tijdens het lopen een schoen verloor en op 1 sok heeft doorgelopen. Dit was een klein smetje op de wedstrijd want deze DQ was nergens voor nodig… Ik zelf heb in Groesbeek (zie verslag “bosamateur” een stukje hier onder) ook een stuk zonder schoenen gelopen… Geen idee dat dit niet mocht, en totaal onnodig om hier een DQ voor te geven.

Maar al met al kon ik over mijn eigen wedstrijd erg tevreden zijn en heb ik toch maar mooi weer een nationale titel op mijn naam staan…

Door Cornelis:
De eerste wedstrijd van het jaar, verliep voor mij erg goed: Zilver op het NK cross-duathlon!

Ik startte in een veld met alle junioren en daar achter een recreatieve serie. Bij de junioren wordt altijd hard gestart, en ik besloot om mee te gaan. Na 100m te hebben gehad, had ik een goede 5e positie te pakken. Toen iedereen zijn eigen tempo begon te lopen, voelde ik dat ik iets kon doorschuiven. Al gauw liep ik als 3e achter Marco Akershoek en een loper van atletiek vereniging HAC: Tom Rademaker. Halverwege de tweede ronde versnelde Tom iets en moest Marco lossen. Ik voelde dat ik wel mee kon, dus sloot bij hem aan. Met zijn tweeën hebben we kop over kop gelopen tot in het parc ferme.

Op de mountainbike kwam in Marco mij in het eerste stuk al voorbij rijden. Ik kon zijn tempo niet bolwerken en moest hem laten gaan. Halverwege de eerste kwam ook Erik van der Heijden mij hard voorbij, en ook hem moest ik laten gaan. Ik moest van mezelf blijven knokken, en ik Marco kwam iets dichterbij. Op het moment dat ik me goed op hem kon oriënteren, maakte ik een stuurfout en moest ik van mijn fiets af. Snel er weer opgestapt en vol gas er weer vandoor. De rest van het fietsen kon ik niet veel dichterbij meer komen, en van achter kwam gelukkig niemand opzetten.

Na de wissel zag ik dat de achterstand op Marco (categorie H16) te groot was, en Erik (categorie H18) lag al helemaal ver voor me. Ik heb besloten om redelijk tempo door te lopen, want achter mij zag ik dat Richard Leemans op ongeveer 10seconden, en ik wilde die derde plek Overall niet verspillen.

Na 47:10min kon ik eindelijk moe en voldaan de finish passeren: Ik had mijn 4e NK medaille gewonnen!

Verlaat kerstcadeautje

5 januari - door Evert

Na veel positieve reactie op de logboeken van 2009 hebben we besloten om jullie ook de logboeken voor het jaar 2010 te geven. Lekker makkelijk bijhouden wat je gedaan hebt in trainingen, en erg leuk om te vergelijken met voorgaande jaren als je het logboek al meerdere jaren bijhoud… Veel plezier ermee!

Cornelis, Diederik en ik hebben op 3e kerstdag nog een wedstrijdje gelopen in Pannerden. Daar wordt ieder jaar 4 weken achter elkaar de dijkencross georganiseerd en eigenlijk doen wij er altijd wel eentje mee voor de fun. Het was voor Cornelis zijn debuut op een 10km. Dat 10 km wat anders is dan 5 heeft hij gemerkt.. De laatste kilmoters waren erg zwaar voor hem. Ondanks dat Finishte hij in een mooie tijd van 35.43. Diederik kwam binnen in een tijd van 34.36 en mag hier erg tevreden over zijn na z’n rustperiode.

Ik zelf heb echt als een training gelopen en streed in een groepje van 4 om de 3e plek. Ik vond het niet nodig om er een zware wedstrijd van te maken en bleef lekker in het groepje meelopen tot de laatste kilometer. Hier versnelde ik en werd 3e in een tijd van 33.15.

Dit weekend doe ik mee aan het combi-klassement in Egmond. Dat houd in dat ik op zaterdag de mountainbikewedstrijd Egmond-Pier-Egmond fiets en een dag later de halve marathon van Egmond loop.

Diederik zat met de jaarwisseling in het vliegtuig richting Nieuw-Zeeland. Meer bericht daarover in komende weken.

Bosamateur!!!

16 december - door Evert

Naast alleen maar trainen is het ook leuk om af en toe een wedstrijdje te doen in de winter. Afgelopen zondag was zo’n leuk wedstrijdje in Groesbeek, namelijk de run-ATB-run van triathlonvereniging Cerberus.

Met infietsen werd me al duidelijk dat dit niet zomaar een leuk wedstrijdje was. Het mountainbike parcours was zeer, zeer, zeer technisch (hel van groesbeek) met gevaarlijke afdalingen… Niet echt iets dat mij heel erg goed ligt. Met behoorlijk veel angst in de benen legde ik het rondje af…

Gelukkig mocht er, voor we de mountainbike op moesten, 6 km (2 rondjes) hardgelopen worden. Na net geen ronde gehad te hebben kwam er een stuk over een motorcrossbaan. Ik liep ontspannen op kop met een gaatje van 15 seconden toen opeens m’n voet wegzakte in de modder. Voor ik het wist was de schoen rondom mijn voet verdwenen. Ik stopte om hem te pakken maar ondertussen was ook mijn andere schoen verdwenen. Schoenen pakken, weer aandoen, en zo sloot ik aan bij m’n 2 achtervolgers. Ik liep ze weer los, maar op het zelfde stuk verloor ik weer een schoen. De laatste 400m heb ik met één schoen in de hand gelopen, maar was wel als eerste terug in de wisselzone.

De eerste ronde op de mountainbike was niet leuk. Ik was bang in de gevaarlijke afdalingen, m’n banden waren te hard, m’n ketting bleef op het voorste blad haken, en zo waren er nog een aantal dingen waar ik niet vrolijk van werd. Ondertussen werd ik al 2 keer ingehaald. Na 1 van de 3 rondes ging de knop om en bedacht ik me dat ik deze wedstrijd deed omdat ik het leuk vond, dus besloot ik het maar leuk voor mezelf te gaan maken. Positie maakten me niet meer uit en in een lekker tempo zonder gekke dingen te doen ben ik doorgefietst. Uiteindelijk wisselde ik als 8e. Met een goeie laatste run finishte ik nog als 5e.

Cornelis ging van start op de sprintafstand en won deze. Vanaf de eerste run pakte hij de kop en stond deze niet meer af.

Nieuw PR

16 november - door Evert

Goeie tradities moet je niet verbreken… Dat dacht ik toen ik voor de 4e achtereenvolgende maal aan de start stond van de zevenheuvelenloop. Bij de 3 voorgaande edities heb ik ieder jaar mijn persoonlijk record op de 15km verbeterd, dus dat was ook dit jaar weer de bedoeling. En zo gebeurde het ook:
2006: 53.45
2007: 52.53
2008: 51.17
2009: 50.45
Dus volgend jaar maar eens onder de 50 min…

Ondertussen is Diederik op Ibiza bezig met het ontwikkelen van een nieuwe trainingsmethode. Tot nu bevalt het hem erg goed.
Één van zijn nieuwe oefeningen wil hij al vast verklappen: Het zo genoemde “Oud Hollandsch Grootzeilval slingeren”. Zie het filmpje hier onder!

Limbra Cross Tegelen

2 november - door Evert

Gister voor het eerst sinds mijn rustperiode weer een wedstrijdje gedaan; Een cross in Tegelen waar zo’n beetje het gehele Seven Hills Running Team aan de start stond. En dat hebben we laten zien! Direct na het startschot van de lange cross liepen er 6 man van seven hills vooraan. Na 1 van de 4 rondes kwam ik als 5e door.

In de 2e ronde pakte ik trainingsmaatje Dorus Arts (uiteindelijk 6e) terug en liep de rest van de wedstrijd als 4e. Joost van de Ende won, Wouter Dilling werd 2e en Tom van Oorschot 3e. Rob Tijdink werd uiteindelijk 10e en zo staan we met 6 man bij de eerste 10 in de uitslag! Cornelis liep mee met de Junioren A en werd hier knap 2e achter clubgenoot Hans Dilling.
Voor de volledige uitslag van de Limbra Cross klik hier

Laatste bundesliga wedstrijd in Schneeberg

3 september - door Evert

Vrijdag vertrokken we in de loop van de ochtend richting Zwickau waar we zouden overnachten. Volgens de navi zouden we om 19.00 aankomen. Uiteindlijk kwamen we om 23.00 aan… Veel Stau und Baustelle gehad en nog een aantal keer verkeerd gereden… Zaterdag stond dan de laatste bundesligawedstrijd op het programma. Wij stonden met het team op een 3e plaats, vlak voor de 4e en 5e plaats, dus een belangrijke wedstrijd.

Wintschattenfahren was niet toegestaan omdat het parcours niet verkeers vrij was. Het zwemmen ging niet bij iedereen even goed. Ik zwom redelijk ontspannen en kwam rond en 15e plek uit het water. Al snel op de fiets bleek dat er van het stayervebod niks werd aangetrokken. Ik kwam samen met 2 teamgenoten in de 2e groep achter een groepje van 4 man. Diederik zat in de 3e groep. Het lopen ging bij mij weer iets beter dan in Veenendaal. Uiteindelijk finishte ik op een 18e plaats. Diederik finishte als 54e, of ergens in die buurt. Met het team pakte we de 3e plaats van die dag. Dat betekende ook dat we in de eindklassering met Bayer Uerdingen 3e waren geworden… Een erg nette prestatie!

NK Triathlon: grote teleurstelling

22 juni - door Evert

Tja het NK triathlon… Al in januari zat deze wedstrijd in mn hoofd. Elke keer als ik het tijdens een zwemtrainig moeilijk had dacht ik aan het NK, want daar wilde ik top zijn en daar deed ik die trainingen voor En het ging goed, ik voelde dat ik vooruitgang boekte, met de week ging het harder. Ook in de looptraining ging het harder en harder en daarmee werd het vertrouwen alsmaar groter. De wedstrijden die ik als voorbereiding deed gingen beter dan ooit, het beloofde een mooi NK te worden.

Maandag begonnen de zenuwen al op te spelen. Nog nooit eerder had ik zo naar 1 wedstrijd toegeleefd. Alles wat ik deed stond in het teken van zaterdag. En dan is het zover. Ik duik het water in, zwem naar de startlijn en lig klaar, klaar voor mijn wedstrijd. We gaan van start en ik ben goed weg. Ik zwem precies zoals ik wil voorin. De hoop was dat ik in de staart van de kopgroep kon mee zwemmen, en bij de eerste boeirondingen (na zon 300m) was dit het geval. Er volgt een “gevecht” om in de voeten te blijven. Ik krijg een paar tikken en laat me wegduwen. Er valt een gaatje, en dat gaatje wordt een gat. Langzaam word ik ingehaald, en ik zeg tegen mezelf dat er nog niks voorbij is. In de 2e groep is er nog heel veel mogelijk.

De eerste zwemronde kom ik als 10e door vlak achter Luc van Es. Ook bij hem kan ik niet in de voeten blijven Ik merk dat het niet zo gaat als ik wil. Geen power in de armen en de techniek is ver te zoeken. Elk golfje dat tegen me aan komt voelt als een tsunami en ik kom er niet doorheen.

Meer mensen halen mij in. Bij het uit het water klimmen krijg ik weer kramp (net als vorig jaar) in mijn hamstrings. Ik strompel wat, rek een keer, en gelukkig kan ik vrij snel weer door strompelen. De fiets op en in de achtervolging. Nog steeds gaf ik de moed niet op, ik haalde Niels Strijk bij, en samen deden we nog een poging aan te sluiten bij de 2e groep. Dit lukt niet, en tijdens de achtervolging voel ik me niet zo sterk als de bedoeling was. Ik voel lichte krampnijgingen in mn kuiten en we worden bijgehaald door de 3e groep. Hierin wordt niet heel goed samengewerkt.

Na 5 van de 6 rondes denken een aantal atleten al dat we er zijn De n volgt de ander en de hele groep wil de wissel induiken terwijl er nog een ronde gefietst moet worden. Ik fietste als enige, ofja samen met 1 andere (een buitenlander die al een ronde gedubbeld was), door. Alleen doorfietsen heeft ook geen zin, dus toch maar wachten tot een gedeelte van de groep weer aansloot en maar weer fietsen.

“de looptrainingen zijn allemaal super gegaan, dus we gaan gewoon hard lopen en we zien wel waar ik nog uit kom.” Dat dacht ik aan het begin van het lopen. De eerste ronde liep ik met Sven Strijk en Stefan van Thiel mee. Het voelde al niet zoals het hoorde… ik moest ze na 2,5 km laten gaan. Ik loop de wedstrijd uit met het gevoel dat ik een duurloop doe terwijl ik overal in mn lichaam pijn heb. Alles is verkrampt en stijf… Ik wordt 13e, heel wat anders dan ik vooraf had gehoopt.

Nu ben ik gewoon heel erg teleurgesteld. Ik moet hier van leren, de problemen oplossen en sterker terug komen. Maar nu weet ik nog even niet hoeGelukkig heb ik fijne mensen om me heen die met me meeleven, met oplossingen komen en die me steunen… Dank hiervoor!

Bibber broertjes in Hannover

8 juni - door Evert

Tja, als je een triathlon de wasserstadt-triathlon noemt is het vragen om problemen… De hele middag en avond regende het in Hannover terwijl wij hier onze 2e bundesliga wedstrijd hadden. Een stayer wedstrijd over 500m zwemmen, 20km fietsen en 5km rennen.

Het zwemmen is sowieso al nat, dus dat het hierbij regende maakte niet zoveel uit. Ik had een goede start en kon gelijk vrij zwemmen, snel de voeten opgezocht van de snellere starters en zo kon ik goed meekomen. Op ongeveer een 6e plek klom ik op de kant, en zag vlak voor me Martijn Dekker lopen. Ik had een snelle wissel en zat als 3e op de fiets. Al snel kwamen er groepen aangesloten en reden we in een peloton van zon 60 man. Diederik had ook goed gezwommen en had zo al snel de aansluiting bij de eerste groep.

Op de fiets was het erg koud en nat. Naast de regen van boven kreeg je constant opspattend water over je heen van de mensen om je heen. Blauwe handen, blauwe armen en overal kippenvel. Ik heb een paar keer naar mn voorband gekeken omdat ik dacht dat ik lek gereden had omdat het zo trilde, maar ik was het gewoon zelf die zo aan het trillen was. Ondanks de kou fietste Diederik en ik makkelijk voorin mee.

Ik reed, net als Diederik, goed voorin de wisselzone binnen om de loopschoenen aan te trekken een erg moeilijke klus zonder gevoel in je ledematen. Het niveau in de bundesliga is gigantisch hoog en er wordt direct een moordend hoog tempo opgelegd. Ik kon hierin redelijk goed mee komen. Helaas deed mijn chip het niet direct bij de finish waardoor ik hem nog een keer moest scannen. Ondertussen hadden nog 2 jongens wel snel weten te scannen wat me 2 plaatsen in de einduitslag heeft gekost. Uiteindelijk werd ik dus 12e met een mooie looptijd van 16.18 over de afsluitende 5km, 20 seconden langzamer dan de winnaar.

Diederik kreeg tijdens de 2e loopronden krampen in zn bovenste buikspieren door de kou. De krampen waren zo heftig dat hij hierdoor stukken heeft moeten wandelen en stil moeten staan. Dit heeft hem helaas een mooie eindpositie gekost, maar voor het team heeft hij toch de finish als 3e man weten te behalen op een 54e plek met een looptijd van 19.24.

Een opmerkelijke actie was die van teamgenoot Niclas Greeven. Thuis had hij bedacht dat hij zn licentie niet moest vergeten en heeft hem toen in n van zijn wedstrijdschoenen gedaan. Na de finish kwam hij het Parc Ferm in met de opmerking: “volgens mij zit er iets in mn schoen…”

Uitslagen zijn te vinden via deze link. Momenteel staan wij na 2 wedstrijden 5e met ons team, met maar 1 punt achterstand op Asics Team Witten en Zepplin Team OSC Potsdam. De volgende afspraak staat in Grimma en is Bergig, alleen weten wij nog niet of we hier opgesteld staan.

Wetkampf im Sauerland!

31 mei - door Evert

Vandaag stond onze eerste Bundesliga wedstrijd op het programma voor Bayer Uerdingen. Evert starten op de teamtriathlon en Diederik op Volkstriathlon. Vrijdagmiddag zijn we vertrokken en na een beetje Stau kwamen me toch nog netjes op tijd (dat mag ook wel eens genoemd worden) aan bij het hotel. Fietsklamotten aan en parcours verkennen. Vooraf waren we al gewaarschuwd dat het een zeer zwaar parcours was, en dat bleek ook. Per fietsronde (10km) moesten er ongeveer 220 hoogtemeters bedwongen worden en ook met lopen zat er een flinke klim in. Na het verkennen zijn we bij de Italiaan gaan eten, en daarna lekker naar bed. Voor het slapen gaan wilden we netjes onze tanden gaan poetsen maar toen bleek dat Diederik zijn tandenborstel vergeten was. Ik vond dat natuurlijk heel dom en haalde trots mijn eigen tandenborstel te voorschijn. Ik was dan weer zo slim geweest om de tandpasta te vergeten… Zonder mama op reis gaan is toch niet zo makkelijk.

s Ochtends ging vroeg de wekker. Om 9.00 lag ik in het water klaar voor mijn start in de “Einzelsprint”. De ochtendserie over 250m zwemmen, 10km fietsen en 1,7 km rennen. Op zich ging dit niet verkeerd alleen kon ik mezelf deze keer niet zo pushen om heel diep te gaan. In Enschede had ik een dik kwartier nodig na de finish om een beetje bij te komen, terwijl ik nu na 3 minuten al zoiets van “kan wel h”). Uiteindelijk bleek ik de 7e tijd te hebben met een minimale achterstand op nummer 2.

Ik (Diederik) starten s middags in de Volkstriathlon. Na al een hele ochtend triathlon was de wedstrijdspanning al een beetje weg en met atleten van Team Witten op de startlijst wist ik niet zo goed wat te verwachten. Bij het zwemmen was ik de snelste zwemmer in mijn baan dus moest ik alles alleen doen. Het voelde niet zo goed, maar toen ik hoorde dat ik als 6e auf dem Radstrecke war, bood dat toch wel perspectief. Na de eerste berg lag ik al 2e en bij het opgaan van de 2e berg had ik de koploper bijgehaald. 2e ronden iets rustiger gekoerst waardoor teamgenoten Daniel und Derk konden aansluiten. Op de laatste klim ben ik gedemarreerd en zo kwam ik met een gaatje als eerst in het parc ferme aan. Het lopen ging ontspannen. Toen Australir Ben Hammond van Assics Team Witten aansloot en een paar versnellingen plaatsten kon ik prima mee. Door die paar versnellingen blies hij zichzelf op waardoor ik vrij makkelijk naar de eerste plek kon lopen. Wow, ik zie nu ook dat ik een nieuw fietsrecord heb neergezet!

Terwijl Diederik bezig was met zijn wedstrijd ging ook de Teamwedstrijd van start. Door de goede prestaties van mijn teamgenoten stonden we 2e geplaatst voor deze wedstrijd. Triathlon Team Kln bleek toch wel heel erg sterk en starten in de jachtstart met 2 minuten voorsprong op ons als 1e. Het team van Martijn Dekker en Tim Dullaart (Triathlon Team Buschhtten) had ongeveer 25 seconden achterstand op ons en gingen dus als 3e van start. Het zwemmen ging voor mij erg ontspannen en makkelijk. Het ging dan ook niet heel hard, waardoor we tegelijk met team Buschhtten in de wisselzone aankwamen. Op de fiets konden geen van de teams een verschil maken. Ik was erg sterk, en heb veel kop en duwwerk verricht tijdens het Radfahren. Uiteindelijk wisselde wij nipt voor Buschhtten en begonnen met een kleine voorsprong aan het lopen. Klaus kon het looptempo gelijk niet meer bijhouden en Marcello kreeg direct een hand in de rug. Marcello is ongeveer de hele weg geduwd en dat hielp. Wij finishten knap als 2e vlak voor Triathlon Team Buschhtten en achter het Klner Triathlon Team.

Verder hebben we na de wedstrijd ook kennis gemaakt met een nieuw drankje. Meer weten? Kijk donderdag de video!

Gas geben und Spass Machen!

11 mei - door Evert

Tijdens de teamtriathlon van Enschede zouden Diederik en ik ons debuut maken voor ons nieuwe team Bayer Uerdingen. Samen met Uwe Kappelhoff en Klaus Schlter hadden we een sterk team en werden we vooraf tot de favorieten gerekend. Helaas meldde Klaus zich op de ochtend van de wedstrijd af met Bauchsmerzen. Dat betekende dat we maar met 3 man zouden straten, en dat we de langzaamste tijd plus 30 seconden uit de ochtendserie erbij opgeteld zouden krijgen; geen finale voor ons team…

Helaas en niks aan te doen, maar de wedstrijd gaat door. Ik heb lekker mijn warming-up gedaan en me klaar gemaakt voor de ochtendserie, die over een afstand ging van 175m zwemmen, 7 km fietsen en 2 km lopen. In de ochtendserie gaat iedere atleet om de 15 seconden van start. 15 seconden voor mij startte de winnaar van vorig jaar Georg Potrebitsch. Een mooi doelwit om naar toe te werken. Het zwemmen ging redelijk ok, en Georg bleef op ongeveer de zelfde afstand van mij. Ik had gekozen om op de Stevens crono TT van Diederik te rijden, en dat bleek een goede keus. In de eerste ronde reed Georg iets bij me weg, maar ik moest van me zelf maximaal blijven fietsen. Alles begon al pijn te doen maar het hielp. Langzaam aan kwam ik dichter en dichter bij hem, en vlak voor de wissel haalde ik hem zelfs in. Snel de loopschoenen aan en knallen op de afsluitende 2 km lopen met mn opgeblazen benen van het fietsen. Georg zat direct achter me, en ik besloot om toch maar gewoon maximaal gas te geven. Uiteindelijk moest hij me laten gaan, en finishte ik Total Kaput. Ik had een kwartier nodig om een beetje bij te komen en mn longen branden als gek. Ondertussen kwamen er allemaal mensen naar me toe die me feliciteerde ik had het zojuist neergezette parcoursrecord van Edo van der Meer verbroken met 13 seconden. Met een tijd van 20.44 was ik een dikke minuut sneller dan vorig jaar en won ik uiteindelijk de ochtendserie! Op een betere seizoensstart had ik niet durven dromen!

Uwe werd in de ochtendserie knap 5e, en Diederik werd in het internationale veld, met een opvallend goede looptijd en zeer opvallend slechte wissels 17e. Als Klaus erbij geweest was waren we zeker in de finale gekomen, maar dit mocht helaas niet zo zijn. Met dat in gedachten, en een iets mindere motivatie daardoor gingen we in de middagserie met zn 3en van start. Gas geben und Spass Machen was het motto en dat lukte dan ook wel. Vooral Diederik had viel Spa; Vallen met het opspringen van de fiets, constant een hand in de rug met lopen, enorm diep gaan en daardoor veel pijn verdragen.. hoeveel plezier kun je je nog meer wensen? Uiteindelijk nog een 5e team tijd overall, terwijl de meeste teams toch met 4 man van start gingen.

Dubbele dubbelslag op Koniginnedag

1 mei - door Evert

Zoals eerder aangekondigd zouden wij op Koninginnedag in twee wedstrijden starten. Volgens onze planning kon dat goed, de polderloop die volgens deze site om 14.30 zou starten en een uur later de wielerronde van Gendt, met de start om 15.30. Gelukkig waren wij zoals gebruikelijk (huh?) prachtig op tijd van huis weggefietst zodat we niet hoefde te stressen. Om 13.22 kwamen wij in Gendt aan en zagen al verdacht veel mensen met startnummer opgespeld lopen. Het bleek dat de start een uur eerder was dan wij gezien hadden. Na een razendsnelle fiets-loopwissel rende we zonder startnummer naar de start toe. Gelukkig kende de mensen van Duursport Gendt ons van de triathlon, en werden er nog snel twee startnummers gehaald.

Na de start stoof Sjoerd Hermsen er gelijk vandoor. Diederik en ik starten iets rustiger omdat we nog geen lopende warming-up gedaan hadden, en zo mooi even konden kijken van wie we tegenstand konden verwachten. Al snel sloten we weer bij Sjoerd aan, en volgde hem even. Toen we de dijk afliepen om de polder in te duiken moest Sjoerd lossen, en liepen we met zn 2e aan kop. We liepen beiden ontspannen, en we vonden het ook onnodig om energie te verspelen aan een snelle tijd. Zo liepen we samen in een lekker tempo door de polder terug naar Gendt. Met nog een kleine 200m te gaan zette ik de sprint in en Diederik had hier geen antwoord op. Uiteindelijk won Sjoerd de sprint om de 3e plaats van Erik Elbers.

Na de prijsuitreiking zijn we nog even lekker gaan loslopen, om vervolgens wat te gaan eten en de koerskleren aan te trekken. Daarna de fiets op, inrijden en de concurrenten bekijken voor de koers. Een hoop sterke mannen, en wij hadden geen idee wat we er van moesten verwachten. Na een minuut stilte voor de vreselijke gebeurtenis in Apeldoorn ging de koers voor het KNWF van start. De eerste 15 ronden werden geneutraliseerd verreden. Voor ons was het toch wel erg spannend en onwennig om in zon grote groep te rijden, maar na de 15 ronden brak de koers eindelijk los. Gelijk was er een flinke tempoversnelling en brak het peloton. Gelukkig zaten wij direct van voren en konden het goed overzien. De plaatselijke favoriet Theo Ebben forceerde na 2 ronden samen met Cor van der Ploeg een gaatje op de rest. Even later sprong Diederik er naar toe, en toen vervolgens nog iemand de oversprong maakte ben ik ook meegegaan. Eenmaal in de kopgroep waren het eigenlijk alleen Diederik en ik die echt wilde rijden.

De van te voren uitgeroepen favoriet Theo had er niet echt zin in, dus hielde wij ons ook maar rustig. Vervolgens kwamen er vanachter uit nog 2 man aansluiten waaronder klasbak Ruben van Kempen. Er werd nu wel aardig gereden, maar toch had ik niet het idee dat het volop koers was. Met nog 5 ronden te gaan heb ik overlegd met Diederik, en hij besloot om met nog 3 ronden te gaan een demarrage te plaatsen. Zo deed hij dat dijk op, en had direct een gaatje. Bij ons viel het stil, en even later begon Cor van de Ploeg op kop te sleuren. Ik controleerde in het wiel, en merkte dat hij alleen het gat niet dicht zou krijgen. Het viel weer stil, en Diederik liep weer iets uit. Vervolgens kwamen er een aantal demarrages maar telkens kon ik direct in het wiel springen. Zodra ze dat zagen viel het telkens weer iets stil. Met nog 1 ronde te gaan demarreerde Ruben van Kempen, ik moest alles geven om bij te blijven maar het lukte terwijl de rest moest passen. Zo pakte wij een gaatje op de rest, maar het gat naar Diederik kreeg hij niet meer dicht. Uiteindelijk klopte ik Ruben nog in de sprint en zo kwam het voor ons totaal onverwacht dat we weer 1 en 2 waren, maar nu andersom!

Diederik: zoals Evert hierboven al beschreef: op een middag 1 en 2, en 2 en 1 in 2 wedstrijden, super mooi! Wat betreft het lopen hadden we dat wel een klein beetje verwacht, maar toen we vermoeid de eerste geneutraliseerde rondes fietsten had ik toch wel wat serieuze angst voor de kleine rondjes, de vele fietsers en de gevaarlijke bochten. Toen het eenmaal echt koers was, was de angst er al snel vanaf en 3 rondes voor het einde ging ik voor alles, of niets. Het werd dus alles, en fantastisch om alleen over de streep te rijden, en helemaal om Evert daarachter als 2e te zien finishen! Zonder zijn uitstekende pareerwerk, en ons team werk was dit nooit gelukt!

De weg der geleidelijkheid

28 april - door Evert

Het is april, de zon schijnt en het begint nu echt te kriebelen. In mei staan de eerste wedstrijden gepland en ik merk in de trainingen dat ik steeds sterker begin te worden. In februari heb ik even wat minder kunnen lopen door een irritatie aan de M. Peroneus (spiertje aan de zijkant van het onderbeen), maar na 3 weken wat alternatief getraind te hebben kon ik de looptraining weer oppakken.

De trainingsomvang is net als voorgaande jaren ook dit jaar weer wat opgekrikt. Door ieder jaar iets meer te gaan doen hoop ik een mooie en geleidelijke ontwikkeling door te maken die ik op deze manier zo lang mogelijk kan doortrekken. De basis van mijn trainingen liggen nog steeds op het technische vlak. In elke loop en zwem training heb ik wel een techniekaccent waar aan gewerkt moet worden. Ook mede hierdoor weet ik ieder jaar weer een stapje in de goede richting te maken. Of het me dit jaar weer gelukt is? De tijd zal het leren.

Trainingsweek in de Eifel

21 april - door Evert

Dit jaar geen trainingsstage van 2 weken in de Portugese zon. Dit omdat ik hier gewoon mn zwemtrainingen wil draaien met een trainer langs de kant. Maar om er toch even uitgeweest te zijn om lekker te trainen ben ik afgelopen week in de Eifel geweest. Samen met Hielke Schurer, Paul Musters en Sam Eyking, die het paasweekend bleven en Cornelis en Tino van Garderen (die wel de hele week bleven) heb ik heel wat fietskilometers afgelegd. Fietsen in de Eifel (Duitse Ardennen) is super; mooi asfalt met weinig verkeer in een prachtige en vooral heuvelachtige omgeving. Kortom ideaal om flink wat uren op de fiets door te brengen en zeker een aanrader om heen te gaan als je niet te ver van huis wil trainen, maar er toch even uit wil.

Naast het vele fietsen hebben we natuurlijk ook gezwommen en gelopen. Op 2e paasdag hebben we nog een trainingswedstrijdje gelopen. 10.8 km waarvan geen meter vlak. Ik kon goed merken dat er al 3 flinke trainingsdagen inzaten, maar ondanks dat kon ik toch redelijk ontspannen naar een 2e plaats lopen in een tijd van 38.40.

Al met al een heerlijke week trainen, die ik dit weekend nog even heb doorgetrokken: Zaterdagochtend de wekelijkse zwem en mountainbike trainingen in Zeist onder begeleiding van George Sieverding, en zondag samen met Diederik de omloop van t servetje (of was het nou t verzetje?) gereden. Met een prachtig persoonlijk record van 148km koers op 1 dag sloot ik de week in stijl af.

2e keus?

26 februari - door Evert

Zoals in het vorige bericht lezen en te zien is komen wij volgend jaar uit voor Bayer 05 Uerdingen. Via Eddy Lamers zijn wij in contact gekomen met dit Duitse triathlonteam. Op zijn site beschrijft Eddy ons als 2e keus, maar wij zijn vastberaden om te laten zien dat ze er goed aangedaan hebben om met ons in zee (oder Mer auf Deutsch?) te gaan. En daarbij, Eddy is eigenlijk al te oud om op Bundesliga niveau mee te draaien ;-)

Ons debuut voor Bayer staat inmiddels gepland en wel op eigen bodem, namelijk tijdens de UTT triathlon in Enschede op 10 mei samen met Klaus Schlter en Uwe Kappelhoff. Verder starten we op 30 mei in Herscheid (Evert de Teamsprint, Diederik de individuele sprint), 6 juni in Hannover (sprint), 5 juli in Grimma (OD) en we sluiten ons Duitse seizoen naar alle waarschijnlijkheid af op 29 augustus in Schneeberg (OD).

Al met al een mooi rijtje wedstrijden waar we de strijd aangaan in een sterke competitie bij unsere neue Deutsche Freunden en zo komen we nog eens ergens! Overige wedstrijden komend seizoen zijn te zien onder planning.

Zevenheuvelen loop

23 november - door Evert

Als lid van het Seven Hills Running Team mag de zevenheuvelenloop natuurlijk niet ontbreken op je wedstrijdkalander… Dit jaar stond hij wel erg snel na mijn rustperiode gepland (iets langer doorgetraind voor het NK duathlon), maar gewoon starten en maar zien hoe het loopt.

Met als doel in m’n hoofd om sneller te zijn dan vorig jaar, ondanks minder training in de benen, klonk om 13.00u het startschot. Samen met Kenenisa Bekele, marathonheld Stefano Baldini en nog 24718 andere lopers (nouja samen, toen ik finishte gingen er nog steeds mensen van start) begon ik aan de 15 km over het heuvelachtige parcours.

Na 5km kwam ik door in 17.27, dit betekende dat ik nu al bijna 40seconden sneller was dan vorig jaar. Even ging er door me heen dat ik te hard van start was gegaan, maar het voelde nog zo soepel aan… dan maar het tempo vasthouden. Op het 10 kilometerpunt kwam ik door in 34.30 en met laatste 5 km in 16.47 kwam ik op een tijd uit van 51.17min. 1 minuut en 36 seconden sneller dan afgelopen jaar. Dit geeft nogmaals aan hoeveel progressie ik afgelopen jaar wederom gemaakt hebt, en dat er nog zo veel meer in zit…

Richard

15 november - door Evert

Elke zaterdagochtend zwemmen wij in het zwembad op het KNVB sportcentrum in Zeist onder leiding van George Sieverding. Na de zwemtraining volgt er ook een buitentraining: hardlopen of mountainbiken. George doet de ene training, en Rob Barel geeft de andere. Zo reden wij vorige week met Rob door de bossen van Zeist. Tijdens een van de opdrachten die we meekregen reden Diederik en ik vooraan met achter ons Richard Granneman. Richard was vroeger een top zwemmer, met nog steeds diverse Nederlands top 10 noteringen in de allertijden ranglijsten over diverse zwemnummers, waaronder de 3e tijd ooit op de 400 meter vrije slag.

Tijdens de training reden we een zanderig heuveltje af toen ik achter me een hoop gekletter hoorde, Richard was met zijn fiets over de kop gevlogen en het zag er niet best uit. Hij bleef doodstil liggen, met zijn fiets tussen zijn benen bekneld en in een heel abnormale houding voor zo’n grote vent. Hij kon niet praten en er kwam geen reactie toen we zijn naam riepen. Snel heb ik Rob gehaald, Diederik is de heuvel op gegaan om de rest van de groep tegen te houden. Er trainen veel jongere in Zeist, en het was niet nodig dat zij Richard op deze manier zouden aantreffen.

Direct is er een ambulance gebeld, en Richard was inmiddels weer een beetje bij bewustzijn, maar hij kon nog steeds zijn armen en benen niet bewegen. Toen hebben wij de groep meegenomen om een rondje te gaan fietsen, een aantal mensen die goed de weg kennen in het bos zijn bij Richard gebleven, en hebben de ambulance tegemoet gefietst. In 8 minuten was de ambulance ter plekke, de hulpverleners hebben Richard gestabiliseerd en meegenomen naar het ziekenhuis in Utrecht.

Inmiddels ligt Richard een week in het ziekenhuis, en het gaat beetje bij beetje beter. Naast 2 gebroken nekwervels heeft hij ook beschadigingen aan zijn strottenhoofd opgelopen. Hij heeft ontzettend pech gehad dat hij zo verkeerd terecht is gekomen, maar daarbij weer geluk dat hij geen dwarslaesie heeft opgelopen. Maandag wordt hij geopereerd en worden via zijn keel de nekwervels verankerd. Daarna is het hopen dat het herstel spoedig verloopt. Richard, wij wensen jou (en je familie) ontzettend veel sterkte, wij gaan er van uit dat we je uiteindelijk weer in het zwembad en op de fiets in actie zien!

Los in Oss!

6 oktober - door Evert

Vandaag bij het NK Duathlon heb ik voor mijn gevoel de beste wedstrijd ooit beleefd. Ik heb met mijn 2e plaats overall denk ik veel mensen versteld doen staan, en zeker ook mezelf!

Voor de start beloofde het een erg zware wedstrijd te worden. Het regende vrijwel constant er het waaide erg hard. De eerste run ging erg ontspannen, zeker de eerste 2 ronden. Er ontstond een kopgroep van 5 man met daarin Armand van der Smissen, Wim Nieuwkerk en nog een paar hardlopers. Ik wist dat die mannen gewoon harder lopen dan ik doe, dus heb dat groepje laten gaan en heb alle 4 de rondes samen gelopen met Erik-Simon Strijk achter de kopgroep.

Ik sprong als 5e op de tijdrit fiets van Diederik. Had in de training al gevoeld dat ik daar erg hard op kan rijden en dat bleek ook. Na iets meer dan 10 km had ik al een aantal mensen ingehaald en sloot bij Wim Nieuwkerk aan. Alleen Armand van der Smissen zat daar nog voor. Op de fiets merkte ik al dat ik heel sterk was. Ik fietste erg ontspannen met Wim mee. Wel moest ik af en toe een beetje rekken omdat ik steeds bijna kramp kreeg. Maar ondanks dat kon ik het tempo van Wim erg goed volgen. In de 3e ronden kwam Brian Bulgac voorbij. Op het moment dat hij voorbij kwam moest ik hem even laten gaan omdat ik weer last van kramp had, maar na wat strekken kon ik het gat weer dichtrijden. Tijdens het fietsen heb ik in de regen en de wind echt ontzettend genoten van de wedstrijd. Vorig jaar deed ik hier nog mee en werd ik 17e overall, nu deed ik gewoon met de top mee…

Vlakvoor de wissel kwam Ben Plantinga nog snoei hard voorbij gefietst. Kwam als 3e de wisselzone in en kwam er als 4e uit, op 15m achter Wim Nieuwkerk. Dit had ik vooraf echt nooit durven hopen. Pakte gelijk een hoog tempo en merkt dat ik zelfs inliep op Wim. Na 1 km haalde ik Wim in, en hij kon niet mee. Ik hield het tempo zo hoog mogelijk, ondanks dat alles pijn begon te doen. Lag nu 3e in de wedstrijd met nog binnen m’n bereik Ben Plantinga. Na 3,5 km haalde ik ook hem in. Wim zat nog steeds dicht achter me, dus moest maximaal doorblijven lopen. De laatste kilometer was ontzettend zwaar. Uiteindelijk finishte ik ongeveer 30 seconden achter Armand als 2e overall, en 6 seconden voor Wim. Dat betekende natuurlijk ook dat ik de Nationale titel bij de neosenioren pakte.

Dit geeft echt een fantastisch gevoel! Na de triathlon van Apeldoorn had ik eigenlijk besloten om rust te pakken en het NK duathlon aan me voorbij te laten gaan. Maar de dag erna kon ik me al niet inhouden en ben gaan trainen… het heeft geweldig uitgepakt!

Ook Cornelis had bij de junioren een fantastische wedstrijd gedraaid (op de (trainigs)fiets van Diederik) en wist zelfs een bronzen medaille op het NK te pakken in de categorie H16! (De bronzen medaille bij de H16 ken ik ergens van…) Foto’s onder foto’s, krantenartikelen onder media.

Laatste weekend van augustus: 2 dagen triathlon!

6 september - door Evert

Met wat teamgenootjes van het Seven Hills Running Team had ik afgesproken dat ik ooit nog een baanwedstrijd zou gaan lopen. Tegen het eind van het seizoen aan paste zo’n baanwedstrijdje wel in de planning. En zo gebeurde het dat ik vrijdagavond om 22.00, een tijd waarop ik normaal gesproken al lekker in bed had willen liggen omdat er op elke zaterdagochtend een zwemtraining gepland staat, van start ging op een 5000m. 15 minuten en 51 seconden later stond ik helemaal kapot weer aan de finish. Ondanks dat ik wist dat de vorm na de vakantie niet helemaal optimaal zou zijn betekende dit toch een dik PR!

Zaterdagochtend 5.00 ging na een paar uurtjes slapen de wekker weer. Op naar het zwembad van Zeist waar Diederik en ik om 6.30 verwacht worden om onder leiding van George Sieverding hard aan onze zwemtechniek te werken.

Na een lange tijd in het chloor te hebben gelegen gaan we door naar Almere waar die ochtend zo’n 600 atleten het water indoken om te beginnen aan de triathlon van Almere over de klassieke lange afstand (3,8-180-42,195). In Almere aangekomen melden we ons bij de vrijwilligerstent en worden we doorverwezen naar onze post op het loopparcours. Hier lag voor ons de verantwoordelijke taak een oversteekplaats te bewaken. De eerste deelnemer kwam om 12.30u langs en om 22.00 ’s avonds, inmiddels in het donker, de laatste.

Wij hebben overnacht in Almere en stonden de volgende ochtend alweer vroeg op (na 4 uurtjes slaap) het strand om de start te zien van het WK lange afstand (4-120-30). Na de start zijn we naar onze post gegaan op het fietsparcours. Hier lag voor ons de taak ervoor te zorgen dat de deelnemers niet gehinderd werden door het vele publiek dat op de Gooimeerdijk stond. Gezellig samen met collega triatleet Roland de Haan. Ondertussen konden wij natuurlijk prachtig de wedstrijd volgen en de deelnemers aanmoedigen. Na deze 2 dagen waren we goed naar de klote om het zo maar even te noemen, bruinverbrand gingen we tegen de avond weer terug naar Huissen en hebben allebei een heerlijk lange nacht geslapen!

Normaal doen wij zelf mee aan de wedstrijden en staan er altijd vrijwilligers voor ons klaar om de wedstrijd zo goed mogelijk te laten verlopen. Dat lijkt heel vanzelfsprekend, maar dat is natuurlijk niet zo. Door te gaan helpen in Almere konden wij mooi iets terug doen voor de triathlonsport.

Als elke triatleet nou 1 keer per jaar gaat helpen bij een wedstrijd hoeft het nooit meer te gebeuren dat wedstrijden niet meer door kunnen gaan wegens gebrek aan vrijwilligers… een kleine moeite waarmee je een hoop andere atleten blij maakt!

Scheltinga Broers slaan toe in Doetinchem

23 augustus - door Evert

Nadat ik vorige week een iets mindere wedstrijd kende in Veenendaal was ik er erg op gebrand om mijn overwinning van vorig jaar te verdedigen in Doetinchem. Gevolgd door Tom Roelofsdie een fotoreportage over me maakte voor een schoolopdracht, bereide ik me rustig voor op de wedstrijd. Voor we vertrokken naar Doetinchem heb ik nog even snel gekeken waar het parcoursrecord van Eddy Lamers precies op staat want ik wist dat ik er vorig jaar al erg dichtbij zat, en mocht het een snelle wedstrijd worden dan zouden we de gaskraan nog even extra open kunnen draaien.

Met zwemmen zwom ik redelijk ontspannen samen met Bob de Vries aan de leiding met in ons spoor Johan Neevel. Na de snelste wissel van het gehele veld stapte ik als 1e op de fiets. Het waaide redelijk hard en de wind stond erg ongunstig, dus vond ik het niet erg dat Johan na 10 km fietsen weer bij me kwam. Hij fietste erg sterk, en ik was blij dat ik in zijn spoor kon blijven.

Na de 40 km fietsen kwam ik als 2e in het parc-fermé aan. Weer had ik de snelste wissel van iedereen (de makkelijkste manier om tijd te winnen), en begon als eerste aan het lopen. Terwijl ik begon aan het lopen keek ik op mijn horloge en zag dat met een snelle looptijd het parcoursrecord te halen was. Het lopen voelde stukken beter aan dan vorige week in Veenendaal en ging ook een stuk harder. Ik finishte in een tijd van 1.49.02 wat betekende dat ik naast de winst ook een nieuw parcoursrecord heb gehaald in Doetinchem.

Ondertussen was de Hollandse krijger die als 6e uit het water kwam opgerukt naar een 3e plaats op de fiets, en liep tijdens het lopen elk rondje verder in op Johan Neevel. In de laatste ronde haalde Diederik hem in en eindigde zo op een 2e plaats en verbeterde zijn persoonlijk record met precies 1 seconde! Dat staat nu dus op 1.52.16.

Cornelis kwam in actie op de 1/8e afstand, werd zonder al te veel tegenstand eerste in zijn categorie en werd heel knap 4e overall met een tijd van 1.00.22! Volgend jaar heeft hij een nieuwe fiets en is weer een stapje sterker, misschien moeten we dan echt gaan oppassen voor deze talentvolle gozer! Maar voordat het zover is moet hij eerst nog een heel hoop leren…

Thuis aangekomen lekker langs de masseuse geweest, en dat is nou de reden waarom ik nu totaal geen spierpijn heb. Marjan, Bedankt! Owja, we stonden ook nog in de krant!

Winst in Didam

12 juli - door Evert

Een week na het WSK stond de triathlon van Didam op het programma. Diederik, die dit jaar niet van start ging wegens onvoldoende training, wist deze wedstrijd vorig jaar te winnen dus had ik dit jaar de familie eer hoog te houden. Didam had dit jaar een sterk startveld met oa Casper van den Burgh, (opa) Guido Gosselink, Wim Korving, Sjoerd Veltman en ook de nummers 1 en 2 van vorige week in Gendt, respectievelijk Matthijs Westerbeek en Marcel Gierman. Het beloofde een mooie wedstrijd te worden. Direct na het startschot was ik goed weg (zo’n start stelt eigenlijk niks meer voor als je het vergelijkt met de start van vorige week in Turkije). Tot de eerst boei lag ik op kop, daarna kwam Casper van den Burgh en een andere goeie zwemmer mij voorbij. Ik kon redelijk ontspannen mee in de voeten, en kwam als 2e uit het water. Ik zat als eerste op de fiets maar na een paar minuten kwam Casper weer voorbij. In het begin kon ik nog goed mee, maar na ongeveer 15 km kreeg ik het opeens moeilijk en moest ik Casper laten gaan. Ik voelde me niet meer zo sterk als ik me de weken ervoor gevoeld heb, en kon merken dat het m’n 3e wedstrijd in 3 weken was. Even later kwam ook Rob Barel voorbij gereden die een half uur eerder gestart was in de Master-serie en bezig was met zijn zoveelste NK titel te winnen (Rob, Gefeliciteerd). In de tweede fietsronde kwam ik weer beter in m’n ritme en kon het gat met Casper redelijk beperkt houden. Toen ik begon aan het lopen bedroeg de achterstand 45 seconden. Ik weet dat ik een betere loper ben dan Casper, en liep beheerst naar hem toe. Na 1,5 van de 4 ronden kwam ik bij hem, en ben daarna ontspannen naar de winst gelopen. Casper kon ondanks kramp in de kuiten de 2e plek vasthouden. Guido Gosselink werd uiteindelijk 3e.

Op de 1/8e triathlon werden er ook een aantal mooie prestaties neergezet. Tino van Garderen, die mij regelmatig helpt op technisch gebied, wist bij de senioren te winnen. In deze zelfde categorie wist trainingsmaatje Michiel van der Wal heel knap de 3e plek te behalen. Broertje Cornelis won bij de H16, en werd overall 6e met de snelste looptijd van de dag.

World University Championship Erdek

1 juli - door Evert

Als lid van de Nederlandse selectie vertrok ik afgelopen donderdag samen met Dirk Jan Moes, Vincent Bohm, Cesar Beilo en coach Koen de Haan, naar Erdek (Turkije) om deel te nemen aan het wereldkampioenschap triathlon voor studenten… Een wedstrijd over de olympische afstand waarin gestayerd mag worden. Vanaf schiphol vlogen we via een overstap in Zurich naar Istanbul waar we werden opgewacht door iemand van de organisatie. Die vertelde ons dat de pont niet meer zou varen die avond en we daarom nog een busreis van 6 uur voor de boeg hadden. Of dit nog niet erg genoeg was lieten ze ons nog even 4 uur wachten tot we met de bus zouden vertrekken omdat er nog een aantal andere atleten mee moesten die nog niet waren aangekomen in Istanbul. Na een reis van 23 uur kwamen we uiteindelijk om 4 uur in de ochtend aan bij het hotel. Niet echt een ideale voorbereiding voor mijn eerste internationale wedstrijd. Na een korte nacht hadden we op vrijdag nog veel te doen; inschrijving, parcours verkennen, wedstrijdbriefing, eventjes los zwemmen, landenparade en een pastaparty. Daarna vroeg naar bed om de gemiste uren van de nacht ervoor een beetje te compenseren. Zaterdagmiddag onder een brandende zon en een temperatuur van 32 graden ging dan eindelijk mijn internationale debuut plaatsvinden. 78 afgetrainde atleten stonden aan de start waarvan er zeker 10 ervaring hadden met worldcup wedstrijden. Met het zwemmen wist ik niet wat ik mee maakte… er werd zo ontzettend hard gezwommen, overal om me heen waren spartelende benen en armen van mensen die zo snel mogelijk naar de eerste boei toe wilde zwemmen, en die van mij dreven er ook nog ergens tussen. Het was erg moeilijk om me staande te houden in dit geweld. Na de eerste boei werd het veld op een lang lint getrokken en ik hing in de staart hiervan. 1 minuut en 20 seconden na de snelste zwemmer kwam ik rond een 55e plek uit het water. Na de wissel waren er al 2 fietsgroepen voor me ontstaan. De 2e groep zat te ver voor me om naar toe te fietsen en dus belande ik in de 3e groep. Na 3 van de 8 ronden op de fiets bleek ik samen met 3 andere de sterkste fietser te zijn en besloten we om er vandoor te gaan zodat de rest niet kon profiteren van ons kopwerk. We reden kop over kop om het gat naar de 2e groep zo klein mogelijk te maken, en dit lukte aardig. Toen we de wissel naar het lopen ingingen bleek het gat nog maar 15 seconden te zijn. Het lopen was erg zwaar door de hitte. Ondanks het vele kopwerk wat ik op de fiets gedaan had, en de dus toch al aardig vermoeide benen, kon ik nog een flink aantal atleten uit de eerste en tweede groep terugpakken, en finishte ik uiteindelijk op een 26e plek als eerste Nederlander. Vincent finishte als 38ste Cesar als 48ste en Dirk Jan als 51e. In het landenklassement pakte we met deze prestaties nog een mooie 10e plek. Al met al een hele mooie en goeie ervaring, en over mijn 26e plek op mijn internationale debuut kan ik niet anders dan heel erg tevreden zijn. Een wedstrijd op zo’n hoog niveau is echt geweldig om mee te maken en smaakt naar meer. Ik weet waar ik aan moet gaan werken, dus wie weet krijgt dit nog wel een mooi vervolg…

NK Olympische afstand

24 juni - door Evert

Evert: Aan het Nederlands kampioenschap olympische afstand heb ik een erg dubbel gevoel overgehouden. Tot we na het zwemmen de kant op mochten klimmen verliep de wedstrijd super. Ik had alleen maar stiekem gehoopt dat het zo lekker zou gaan… De start ging goed, ik kon gelijk vrij zwemmen en heb geen last gehad van de drukte om me heen. Na de eerste boei kon ik netjes op techniek zwemmen en zo zwom ik erg gemakkelijk met de tweede groep mee. Na twee rondes zwemmen klom ik het water uit voor de wissel, gelijk schoot de kramp in allebei

m’n hamstrings. Ik kon niet lopen en met moeite kreeg ik ze weer op lengte. Ondertussen kwamen er allemaal atleten mij voorbij gerend. Ik wilde mee rennen naar de fiets, maar gelijk kwam de kramp terug dus moest ik eerst gaan rekken. In totaal koste me dit zo’n 30 seconden… 30 seconden te veel…. Ik miste de aansluiting met de tweede fietsgroep. Een aantal atleten die mij inhaalden terwijl ik probeerde de kramp eruit te krijgen haalde deze groep nog wel. Die 30 seconden zou uiteindelijk 3 min en 30 seconden worden… dat is de tijd die de tweede fietsgroep bij mij weggefietst is. Ik moest wachten op de 3e groep, en heb daarin ontspannen meegefietst. Met lopen heb ik direct een hoog tempo gepakt in de hoop dat ik nog mensen terug zou pakken uit de groep voor me. Dit lukte uiteindelijk in de laatste 500m. Hier pakte ik Tjardo Visser, die ook in d

e categorie neosenioren uitkomt, waardoor ik uiteindelijk nog 4e van Nederland werd in deze categorie en 11e overall (10e Nederlander). Ondanks het goede zwemmen en lopen toch geen goed gevoel aan de wedstrijd overgehouden omdat ik gewoon weet dat er zoveel meer ingezeten had. Dit had ik graag nu al willen laten zien, maar dat moet nog maar even wachten…

Diederik: Wat (geen) training wel niet met je kan doen… De OD in Stein was een zware

wedstrijd voor mij, maar dat wist ik van te voren. Na 2 maanden Ethiopië was m’n conditie flink afgenomen en na 2 weken normaal voedsel in Nederland is m’n vetpercentage flink toegenomen. Niet de ideale wedstrijdvoorbereiding dus. Maar ik heb mijn doel bereikt: de finish halen! Het zwemmen ging redelijk, toch mis ik ontzettend veel snelheid. Fietsen ging ontzettend hard in een groep, maar toch wel wat kopwerk kunnen doen. De laatste ronde ging zo ontzettend hard dat ik zelfs

moeite had om het wiel te houden. Hierdoor al redelijk vermoeid aan het lopen begonnen maar dat toch rustig en ontspannen afgemaakt. Verder een heel gezellig weekend gehad, ’s avonds voetbal gekeken en geslapen op de camping. Zondag na een korte nacht de 3OD bekeken. Super mooi om te zien hoe Chris Brands de Nederlandse titel op de lange afstand won. Wat een sportman! Bart, bedankt voor het logeren en Eddy bedankt voor het meerijden naar huis!

Diederk terug en WUC!

6 juni - door Evert

Diederik terug: Na bijna 2 maanden weggeweest te zijn met vier andere sporters en een televisieploeg komt Diederik aanstaande zondag terug in Nederland. In deze 2 maanden was het niet mogelijk om contact met hem te hebben, dus wat hij allemaal gedaan heeft en hoe het voor hem was is voor ons ook de vraag. Wellicht dat hij komende week een verhaaltje op de site zet over hoe het is geweest… Wordt vervolgd dus!

Evert naar het WUC: Mede dankzij mijn goeie prestatie in de zwemloop van Amersfoort dit voorjaar heb ik me gekwalificeerd voor de World University Championschip (WUC) Triathlon, ofwel de wereldkampioenschappen voor studenten. Deze wedstrijd gaat plaatsvinden in Erdek, dat ligt in Turkije iets ten zuiden van Istanbul. Op 26 juni vertrekken we met de Nederlandse ploeg naar Turkije, en op 28 juni is dan de wedstrijd over de olympische afstand waarin gestayerd mag worden. Dit is voor mij een mooie kans om ervaring op te doen in internationale stayerwedstrijden.

Triathlon Almere

3 juni - door Evert

Elke triatleet kent wel de triathlon van Almere. Hier wordt ieder jaar “De triathlon” van Nederland georganiseerd over de klassieke lange afstand. Dit jaar ben ik ook gestart in Almere, echter niet op de lange afstand, maar in een nieuwe wedstrijd over de olympische afstand.
Het zwemmen vond plaats in een kanaal waar heen en weer gezwommen moest worden. Na een goeie start lag ik gelijk op een 3e plaats achter Youri Severin en zijn meegebrachte zwemkanon, die voor Youri als “haas” diende. Deze mannen zwommen zoals verwacht te hard voor mij, en ik moest ze dan ook direct laten gaan. Achter mij viel ook gelijk een gat waardoor ik de gehele 1500 m alleen heb gezwommen. Na de wissel sprong ik op de fiets met een achterstand van 1 minuut en 40 seconden op Youri. Van deze voorsprong snoepte ik iedere ronden (we moesten er 4 van 10km) 30 tot 40 seconden af waardoor ik in de laatste ronde bij hem aansloot. In de laatste ronde heb ik meerdere malen een poging gedaan om bij Youri weg te springen, maar zonder succes. Ik had een snelle tweede wissel, en begon als eerste aan het lopen maar al snel kwam Youri voorbij. De nummer 31 van het afgelopen EK Triathlon liep verder en verder bij mij weg en won de wedstrijd uiteindelijk in een tijd van 1.54.40. Na een moeizaam looponderdeel finishte ik in een tijd van 1.57.36 als 2e. Maikel Zuijderhoudt finishte na 2.02.12 op een 3e plaats wat een prachtig resultaat is voor zijn debuut op deze afstand.

Cornelis ging in Almere op de sprintafstand van start, en finishte hier mede dankzij een erg snel looponderdeel op een hele mooie 3e plaats overall in een tijd van 1.08.00.

UT-Triathlon

18 mei - door Evert

Gister heb ik meegedaan aan de teamtriathlon van Enschede. Dit is een wedstrijd die bestaat uit een individuele ochtendserie en een teamstrijd in de middagserie. De ochtendserie ging over een afstand van 175m zwemmen, 7,4 km fietsen en 2km lopen, en bepaalde de startplek voor de middagwedstrijd (een 1/8e triathlon) door middel van alle individuele tijden van je teamgenoten bij elkaar op te tellen. Ik eindigde op deze korte afstand op een 5e plek waar ik erg tevreden over ben. Vooral de snelle looptijd (6.02min op 2 km) belooft veel goeds voor dit seizoen. Met de tijden van ploeggenoten Stefan van Thiel(4e), Koen de Haan (23e), en Mark Spijkerboer(30e) erbij opgeteld plaatsten we ons als tijdsnelste voor de finale in de middagserie. In die finale konden we goed meekomen tot het lopen. Hier miste we de kracht om het als team af te maken, en finishte we uiteindelijk als 4e.

Evert in Portugal

4 mei - door Evert

Even een berichtje uit het zonnige Portugal. Ik ben hier, terwijl Diederik ergens in de rimboe zit, op trainingsstage om de laatste puntjes op de i te zetten voor het komende seizoen. De trainingen gaan allemaal geweldig en ik heb veel zin in de eerste wedstrijden. Onder planning staan de wedstrijden waar ik waarschijnlijk aan de start zal verschijnen.

En dat is twee…

30 maart - door Evert

Vandaag heb ik (Evert) mijn tweede overwinning van het seizoen behaald. In Amersfoort wist ik de lange afstand van de zwemloop te winnen, voor Sven Strijk (op 44secondes) en Menno Idema. Het zwemmen ging niet heel erg hard. Ik zwom in de 2e snelste baan de hele tijd op de 2e plek en heb in de laatste 200m de kop overgenomen. Eenmaal op kop heb ik nog even flink doorgetrokken om het gat met de snelste zwemmers uit baan 1 iets kleiner te maken.” Ik kwam als 4e uit het water met een tijd van 13.02 min. Na een erg snelle wissel begon ik als 1e aan het lopen. Ik ben eigenlijk meteen volle bak gaan lopen met het idee dat er nog wel mensen terug zouden komen maar tot mijn grote verbazing sloot niemand zich meer bij mij aan. Het lopen ging echt super!. De iets te korte 10km liep ik in 33.46min inclusief wisseltijd.

Evert Scheltinga begint seizoen weer met winst

2 maart - door Evert

ARNHEM – Vorig jaar goed voor zeven overwinningen in triatlons en vandaag zette Evert Scheltinga zijn succesvolle seizoen 2007 voort met de eerste winst. De triatleet uit Huissen leidde de Bosfietsloop van Arnhem vanaf het startschot en won met ruime voorsprong op Rick Nijhoving. Alleen het estafetteduo Nijman-Hunneman was sneller. Bij de vrouwen bleef Mirjam Weerd als enige binnen de twee uur, waarmee de Amersfoorste won. (Bron: www.triathlonweb.nl)

Testen

4 februari - door Evert

Vorige week mochten wij ons laten testen en kennismaken met de speciale hoogte cabine bij sportcentrum Juliën in Lienden. De test werd uitgevoerd op een hometrainer aangesloten op speciale apparatuur. Ook kregen we een masker op wat precies bij hield hoeveel zuurstof je verbruikt, hoe efficient je longen zijn, wat je verhouding vet — koolhydraat verbranding is en nog veel meer. We startten met 20 watt weerstand en elke minuut kwam daar 20 watt bij. Uiteindelijk gaat het erom hoeveel watt je per kilogram lichaamsgewicht kan trappen. Diederik en ik kwamen beide op rond de 6 watt per KG uit. Dat was volgens de meetman een hele nette score! Na de test hebben we nog een uurtje gefietst op 2500 meter hoogte in de hoogte cabine, een leuke ervaring! Tijd voor een hoogte stage? Meer testresultaten zullen wij binnenkort in ons profiel verwerken. Enkele plaatje staan weer onder foto’s. Haiko & Jenneke: bedankt voor de meetingen en support :-)

Evert loopt 10K in Pannerden

6 januari - door Evert

In Pannerden heb ik vandaag de Dijkencross 10K wedstrijd gelopen om eens te kijken hoe het er voor staat. Met een tijd van 34.14 eindigde ik op een 5e plaats, iets meer dan 1 minuut achter winnaar Tijs Groen. Aangezien er tot nu toe vooral aan de basis is gewerkt mag ik best tevreden zijn met de gelopen tijd. Er zit nog een hoop meer in!

Evert loopt PR op Zevenheuvelen

18 november - door Evert

Vandaag heb ik deelgenomen aan de zevenheuvelenloop in Nijmegen. De omstandigheden waren koud maar daardoor niet ongunstig. Vorig jaar liep ik hier mijn eerste 15 kilometer wedstrijd (en dus een persoonlijk record) in een tijd van 0:53:45 en dit nu mijn 2e 15 kilometer wedstrijd in een tijd van 0:52:53! Dus een verbetering van mijn PR met 52 seconde!

Dubbele winst op de Kristalbadtriathlon in Apeldoorn

9 september - door Evert

Nog geen week na mijn val in Eindhoven stond de kwart triathlon van Apeldoorn op het programma. De afgelopen week heb ik volledig rust gehouden zodat de wonden en beurzen plekken op mijn schouder, elleboog, heup en knie snel zouden herstellen en ik toch van start kon gaan in Apeldoorn.

Het zwemmen in het 50m bad ging mij goed af. Zonder ook maar iets te voelen van de wonden nam ik vanaf de start de leiding. Uiteindelijk zwom ik meer dan 1.30 minuut weg op de achtervolgende groep. Het fietsen was erg zwaar op een parcours dat eigenlijk geen moment vlak is. Op het heen en weer stuk zag ik dat ik mijn voorsprong iedere ronden iets groter werd op het achtervolgende trio (Tino van Garderen, Bart van der Wal en Joost Bokkers).

Bij de wissel schoot er een lichte kramp in mijn hamstring, en dat was voor mij het teken dat ik nog een lange weg te gaan had naar de finish. Gelukkig had ik een riante voorsprong opgebouwd, en kon ik een lekker tempo pakken en zonder te forceren naar de finish lopen. Met een eindtijd van 2:04:10 en een flinke voorsprong ben ik tevreden. Achter mij bleek Tino van Garderen de snelste loper en finishte als 2e voor Joost Bokkers en Bart van der Wal.

Ook onze jongere broer Cornelis liet zien elke wedstrijd vooruit te gaan, en finishte op de 1/8e als 1e bij de junioren en in het totaalklassement op een hele nette 6e plaats (1:10:17). Een prestatie van formaat en heel misschien wordt het ooit nog wat met die knaap ;-)

P.s. Ik wil Bart vd Wal ook nog even bedanken voor het leuke stukje op triathlonweb.

Wedstrijdverslag Veenendaal

21 augustus - door Evert

De triathlon van Veenendaal staat bij ons altijd vast in de wedstrijdkalender. Voor Diederik één van de voorbereidingswedstrijden op zijn eerste halve triathlon in Deventer en voor mij werd dit mijn eerste Olympic distance wedstrijd ooit.

De dag voorafgaand van de wedstrijd ons sponsorpakket van Cyclon Bike Care gekregen, na een paar uren stevig soppen, poetsen en smeren waren onze Quinnbikes weer als nieuw. Hierdoor zou het fietsen letterlijk en figuurlijk gesmeerd lopen!

Met de nieuwe 5-meter-stayerregel is het belangrijk dat je met zwemmen vooraan uit het water komt, omdat het erg moeilijk is om van achter uit terug in de kop van de wedstrijd te komen. Ik kwam als laatste van het 2e groepje uit het water met een 12e zwemtijd, maar dankzij de snelste wissel van het gehele veld zat ik toch wel als 5e op de fiets. Zo zie je maar weer dat dit 4e onderdeel van de triathlon er niet voor niets keer op keer weer ingeperst wordt door onze trainer. Bij Diederik viel het zwemmen wat tegen, en hij kwam als 33e uit het water. Hierdoor fietste hij constant achter de feiten aan, met niemand om mee samen te werken begon Diederik aan een inhaalrace en realiseerde uiteindelijk de 16e fietstijd, alleen.

Evert kwam in het achtervolgende groepje te rijden samen met Bert Flier en Stefan van Thiel. Op dat moment hadden de koplopers van de wedstrijd (Eddy lamers, Casper van den Burgh en Rick Nijhoving) een voorsprong van ruim een minuut. Dit gat zou tijdens het fietsen langzaam oplopen naar twee minuten.

Na het fietsen was het Stefan van Thiel die er meteen van door ging met lopen en uiteindelijk als tweede de finish wist te bereiken achter winnaar Eddy Lamers. Ik liep voor mijn gevoel niet erg lekker, volgens mij had ik mijn loopbenen thuis laten liggen…Finishte uiteindelijk als 6e, waar ik met dit sterke startveld erg tevreden over mag zijn. Bij Diederik die veel energie had gebruikt bij het fietsen ging het kaarsje langzaam uit en finisthe als 11e in de startserie en een 17e plek overall, wat hem niet erg tevreden stemde.

Ook onze 3e broer, Cornelis (16 jaar, zijn aller eerste triathlon!) ging van start in Veenendaal op de 1/8e triathlon waar ze een aparte startserie voor de jeugd en junioren hadden. Hij finishte uiteindelijk in zijn eerste triathlon als 4e in de categorie H16 in een tijd van 1.07.45, een prima resultaat!!

Scheltinga broers snelsten in Laren

27 juni - door Evert

De kwart-triathlon van Laren is zondag gewonnen door Evert Scheltinga en Hanneke Bluemink. Evert Scheltinga wist darmee zijn broer Diederik te verschalken. Guido Gosselink completeerde het podium. Bij de iets drukker bezette achtste triathlon waren Pim ten Brinke en Susan Boode de winnaars.

Na het zwemonderdeel waren de verschillen nog klein, met negen mannen binnen de halve minuut. Op het fietsonderdeel bleven nog vier mannen in de strijd om de ereplaatsen over: de beide broers Scheltinga, Gosselink en Jasper Reenalda. Door de dit jaar ingevoerde kortere toegestane stayerafstand kon geen van de heren echt voorsprong opbouwen en moest het looponderdeel de beslissing geven. Daarin bleek Evert Scheltinga de sterkste te zijn en kon broer Diederik in de laatste van de zes loopronden Guido Gosselink nog achterhalen om de tweede plaats veilig te stellen. (bron: Michiel van de Wal & Guido Gosselink)

Broedermoord in Gendt

27 juni - door Evert

De SDG kersenfeesttriathlon in het Gelderse Gendt is zondag gewonnen door Evert Scheltinga en Linda van Vliet. Evert Scheltinga tegenstand met name van zijn oudere broer Diederik, de winnaar van vorig jaar en favoriet voor de eindwinst van dit jaar.

Na het zwemmen in natuurbad Walburgen had Evert een voorsprong van ruim een halve minuut. Tegen de verwachting in kon Diederik op zijn sterkste onderdeel, het fietsen, echter geen terrein goedmaken. Waar hij vorig jaar de winst veilig stelde, moest hij nu op het winderige fietsparcours wederom ruim een halve minuut prijsgeven. Met de snelste looptijd van de dag maakte Evert Scheltinga het vervolgens gedecideerd af. Eelco van der Wind troefde in de strijd om de derde podiumplek Bas Bluyssen af. (Bron: Michiel van de Wal)

Broers Scheltinga pakken 1 en 2 offroad in Arnhem

10 maart - door Evert

Nat parcours, temperatuur 14 graden, droog weer en een lekker lente zonnetje. Heerlijke omstandigheden voor de 7e Bosfietsloop, dit jaar voor het eerst een Run-Bike-Run.

De wedstrijd werd een prooi voor Evert Scheltinga. In het eerste looponderdeel dulde hij nog een aantal lopers voor zich. In de fietsonderdeel pakte hij zeer snel na de wissel de koppositie over. Om deze de hele wedstrijd niet meer af te staan. Hij legde de basis van de overwinning op het fiets onderdeel en bouwde daar zijn voorsprong op de overige deelnemers uit. Een lichte krampaanval aan het eind van het fietsonderdeel kon voor problemen gaan zorgen maar na enkele rekoefeningen vervolgde de loper van het Seven Hills Running Team zijn weg naar de overwinning. Hij had voor de combinatie hardlopen, ATB-en en weer hardlopen in totaal 1 uur, 18 minuten en 32 seconden nodig. Hij was daarmee ruime een halve minuut sneller dan Diederik Scheltinga, zijn broer die vergeefse pogingen ondernam om zijn jongere broer bij te benen De derde plek ging naar Thijs Koelen, vorige week nog tweede bij de RBR Wierden. Hij moest verbeten toezien hoe de broers om de overwinning strijdde. (Bron: www.triathlonarnhem.nl)