Crash in Klazienaveen

Bouke Scheltinga
Bouke, ook wel bekend als Brace. Ook al heeft hij allang geen beugel meer, hij blijft de jongste van het stel. Een echte Aloha-boy, maar start in de 1eDivisie voor TC-Twente.
Crash in Klazienaveen
Share on whatsapp
Share on facebook
Share on twitter
Share on email

Door de introductie van universiteit Twente heb ik mijn wedstrijd programma iets moeten omgooien. Geen Doetinchem en in Veenendaal doe ik een trio-triathlon, want waarschijnlijk ben ik dan zo brak dat ik het alleen niet aan kan. Maar ik wilde nog wel graag een wedstrijdje doen, zo kwam ik bij de C1000 triathlon uit (1/8e) in Klazienaveen op 18 augustus.

Met een bus werden we door de stromende regen naar de start gereden. Dan zwom je 500 meter door het kanaal richting je fiets. Om 11:00 knalde het startschot. Zwemmen ging voor mijn gevoel niet zo best. Ik zag voor me een gat van 10 meter met helemaal niemand. Na 00:08:45 kwam ik uit het water. Op naar de fiets. De inhaal slag kan beginnen!

Ik was goed aan het fietsen, ik haalde de tegenstanders 1 voor 1 in. Maar na 2 km gleed mijn voorwiel weg in een bocht. Zo gleed ook ikzelf, voordat ik het door had, over het natte asfalt. Glijdend keek ik over mijn schouder… *** die stoeprand komt hard op me af… Gelukkig stopte ik een halve meter voor die hoge rand. “Iets minder lucht in de banden, het is nat en glad” zei ik nog terwijl ik mijn banden oppompte voor de wedstrijd.

“Kan ik opstaan?” Ja
“Zitten mijn wielen nog goed?” Ja
“Ligt mijn ketting er af?” Nee

Snel de fiets weer op! De bochten die volgde nam ik als een bejaarde. Op de rechte stukken haalde ik weer mensen in. Op de fiets even mijn wonden bekeken: mijn trisuit was kapot op m’n heup, zal wel een wond onder zitten en veel bloed op m’n elleboog.  In het parc fermé aangekomen viel het me op dat er zo weinig fietsen stonden. Zat ik voorin? Zo leek het wel. Met lopen pakte ik meteen een degelijk tempo. Af en toe haalde ik iemand in, verder kwam niemand mij voorbij. Ik had geen last van verwondingen en zo had ik de 12e looptijd en finishte ik als 13e (1:06:48)! Ook nog eens een PR!

Een aantal minuten later kwam teamgenoot Jeroen Giezen ook over de finish. Ook gevallen. Zo was het toch nog gezellig in de EHBO-tent.

Terug in Huissen heeft Marjan mijn wonden verzorgd. Vooral op mijn heup een hele lelijke wond en een kneuzing. Het herstel zal nog wel eventjes duren.

Share on whatsapp
WhatsApp
Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on email
Email
Sluit Menu